Definicja hasła: słuchy
- słuchy
uszy dzika, zająca i królika.
Słuchy to narząd zmysłu dzikich zwierząt, takich jak dziki, zające i króliki, pełniący kluczową rolę w ich przetrwaniu. Uszy tych zwierząt są wyjątkowo wrażliwe i umożliwiają im wykrywanie dźwięków o niskiej częstotliwości oraz ruchu na duże odległości. Dzięki temu są w stanie wczesnie wykryć potencjalne zagrożenia i unikać niebezpieczeństw. Słuchy pozwalają też zwierzętom wybierać najlepsze miejsca do ukrycia oraz reagować na sygnały strachu lub agresji innych zwierząt. Dla myśliwych, znajomość zachowań i funkcjonowania słuchów dzikich zwierząt jest istotna przy polowaniu, umożliwia bowiem śledzenie i lokalizację zwierzyny.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj słuchy w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- siedlisko, siedlisko, ekotop
kompleks czynników glebowych, wodnych i klimatycznych, tworzących warunki bytowania określonej roślinności i związanego z nią świata zwierzęcego.
- skałka
ostry kawałek krzemienia do krzesania iskier w broni skałkowej.
- szczuć
gonić zwierzę chartami w polu.
- szyna
połączenie luf broni myśliwskiej śrutowej lub kombinowanej; na górnej szynie umieszczone są przyrządy celownicze.
- sygnały myśliwskie
umowne sygnały grane na rogu lub trąbce myśliwskiej. Można je podzielić na porozumiewawcze i okolicznościowe. Do okolicznościowych należą sygnałówki na śmierć różnych zwierząt oraz (...)
- seter irlandzki
pies średniej wielkości (60-65 cm) o jedwabistej mahoniowej sierści. Łeb wąski, oczy brązowe, uszy osadzone nisko, ogon długi. Dojrzewa wolno, bardzo często hodowany przez niemyśliwych, co (...)
- skarmiać
zużywać paszę do karmienia zwierzyny.
- słonka, słonka (Scolopax rusticola L.)
ptak łowny z rodziny brodźców, ma bardzo długi, prosty dziób i krótkie nogi, oczy osadzone wysoko w tyle głowy, upierzenie rdzawobrunatne z ciemniejszymi pręgami. Długość ciała 34-38 (...)
- sztych
iść na sztych: o zwierzynie idącej wprost na stanowisko myśliwego.
- strzyżak jeleni, strzyżak jeleni, mucha jelenia
szkodliwa muchówka, pasożyt zewnętrzny jelenie, żywi się jego krwią, obłamuje sobie skrzydła w jego sierści. Występuje tam, gdzie licznie bytują jelenie.