Definicja hasła: sadlisty
- sadlisty
o zwierzynie obrośniętej tłuszczem.
Sadlista – określenie zwierzyny obrośniętej tłuszczem, szczególnie często używane w kontekście łowiectwa. Sadlisty to zwierzęta posiadające znaczną ilość tłuszczu na ciele, co jest istotne zarówno z punktu widzenia utrzymania ciepła, jak i dostarczenia energii. Tłuszcz jest istotnym elementem w diecie zwierząt, zwłaszcza podczas okresów braku dostępu do pokarmu. Dlatego też myśliwi często decydują się polować na sadlisty, by pozyskać zarówno tłuszcz, jak i cenne mięso.
Co więcej, mięso pochodzące od sadlistów cieszy się wyjątkowym smakiem i wysoką wartością odżywczą, co sprawia, że stanowi ono szczególnie atrakcyjny cel dla myśliwych. Oprócz mięsa i tłuszczu, skóry sadlistów są również bardzo cenione. Charakteryzują się one wytrzymałością oraz doskonałą jakością, dlatego stanowią cenny surowiec do produkcji odzieży oraz innych przedmiotów. Dzięki tym cechom zwierzyny sadliste są istotnym elementem łowiectwa, zapewniając bogate źródło surowców oraz wysokiej jakości mięso.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sadlisty w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- sparować się
o ptakach: łączyć się w pary w okresie godowym.
- składność broni
zaleta broni, która zależy od dopasowania jej do budowy anatomicznej myśliwego (zob. dopasowywanie broni).
- śrut
ołowiane kulki o średnicy 2-4,5 mm, stanowiące pocisk naboju do broni śrutowej (zob. Amunicja myśliwska). Śrut numerujemy od nr (...)
- sztych
iść na sztych: o zwierzynie idącej wprost na stanowisko myśliwego.
- sfora
1) rzemień służący do prowadzenia psów gończych)
2) para psów gończych.
- ślad
dawniej trop.
- szyjka
węższa część łoża służąca za uchwyt broni.
- sanki
pojazd na płozach ciągnięty przez konia, często używany przez myśliwych w zimie do polowania z podjazdu.
- sprężyna powrotna
mechanizm w samoczynnej broni myśliwskiej, powodujący po strzale ruch części zamka ku przodowi w celu wprowadzenia naboju do komory nabojowej i zaryglowania zamka.
- szronowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku tropienia zwierzyny po białej stopie.