Definicja hasła: sadlisty
- sadlisty
o zwierzynie obrośniętej tłuszczem.
Sadlista – określenie zwierzyny obrośniętej tłuszczem, szczególnie często używane w kontekście łowiectwa. Sadlisty to zwierzęta posiadające znaczną ilość tłuszczu na ciele, co jest istotne zarówno z punktu widzenia utrzymania ciepła, jak i dostarczenia energii. Tłuszcz jest istotnym elementem w diecie zwierząt, zwłaszcza podczas okresów braku dostępu do pokarmu. Dlatego też myśliwi często decydują się polować na sadlisty, by pozyskać zarówno tłuszcz, jak i cenne mięso.
Co więcej, mięso pochodzące od sadlistów cieszy się wyjątkowym smakiem i wysoką wartością odżywczą, co sprawia, że stanowi ono szczególnie atrakcyjny cel dla myśliwych. Oprócz mięsa i tłuszczu, skóry sadlistów są również bardzo cenione. Charakteryzują się one wytrzymałością oraz doskonałą jakością, dlatego stanowią cenny surowiec do produkcji odzieży oraz innych przedmiotów. Dzięki tym cechom zwierzyny sadliste są istotnym elementem łowiectwa, zapewniając bogate źródło surowców oraz wysokiej jakości mięso.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sadlisty w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- siekaniec
dawniej używane drobne kawałki posiekanego ołowiu zamiast śrutu.
- selekcja zwierzyny
1) naturalna: eliminowanie z łowiska sztuk słabych i chorych przez drapieżniki oraz w wyniku działania czynników atmosferycznych,
2) sztuczna: usuwanie z łowiska przez odstrzał sztuk (...)
- świstun, świstun (Anas penelope L.)
ptak łowny z rzędu blaszkodziobych należący do kaczek pływających (właściwych). W Polsce nielicznie lęgowy, częstszy na przelotach. W czasie lotu wydaje charakterystyczny świst. (...)
- szronowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku tropienia zwierzyny po białej stopie.
- sroka, sroka (pica pica)
ptak z rodziny krukowatych o czarno-białym upierzeniu i długim czarnym ogonie. Jest poważnym szkodnikiem w miejscach, gdzie występuje zwierzyna drobna; wiosną żywi się m.in. jajami, (...)
- stawka
noga lisa lub borsuka.
- stękać
o byku łosia i jelenia: wydawać głos zbliżony do stękania (w okresie godowym).
- siać
o broni myśliwskiej mającej duży rozrzut.
- sznurować
o wilkach i lisach: posuwać się po linii prostej; pozostawiany trop nazywamy sznurem.
- szuwary
zarośla roślin zielonych (sitowie, tatarak itp.) nad brzegami stawów i jezior.