Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: szyna

szyna

połączenie luf broni myśliwskiej śrutowej lub kombinowanej; na górnej szynie umieszczone są przyrządy celownicze.

Szyna w kontekście broni myśliwskiej to połączenie lufy broni śrutowej lub kombinowanej z górną szyną, która umożliwia montaż różnego rodzaju przyrządów celowniczych. Szyna może być także wykorzystywana do montażu dodatkowych akcesoriów, takich jak luneta, celownik optyczny, czy latarka taktyczna.

Współczesne szyny montażowe posiadają standardowe wymiary, takie jak szyna Picatinny czy Weaver, co umożliwia łatwe zamocowanie różnych typów celowników i akcesoriów. Dzięki temu mysłiwy ma możliwość dostosowania broni do konkretnych potrzeb oraz preferencji, co znacząco wpływa na skuteczność polowań.

Wykorzystanie szyny w broni myśliwskiej jest istotne zwłaszcza podczas polowań na większe odległości lub w trudnych warunkach oświetleniowych, gdzie precyzja celowania odgrywa kluczową rolę. Dzięki możliwości montażu wysokiej jakości celowników oraz dodatkowych akcesoriów, mysłiwemu ułatwia się trafienie w zwierzynę oraz poprawia się komfort strzelania.

Szyna stanowi ważny element broni myśliwskiej, który umożliwia personalizację oraz optymalizację uzbrojenia zgodnie z indywidualnymi preferencjami mysłiwego oraz potrzebami danego rodzaju polowania. Dlatego też określenie jej rodzaju i standardowych parametrów jest istotne dla właściwego dopasowania celowników oraz innych akcesoriów do broni.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szyna w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

siać

o broni myśliwskiej mającej duży rozrzut.

szpicak

samiec zwierzyny płowej, którego pierwsze poroże ma kształt szpiców.

skałkówka

dawna broń myśliwska, w której kurek był zaopatrzony w skałką, później zastąpiony pistonem.

szczerbinka

część przyrządu celowniczego na lufie kulowej lub kombinowanej broni myśliwskiej w postaci blaszki z pionowym wycięciem.

sokolnik

1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.

stopa

określenie wyglądu powierzchni ziemi podczas polowania: stopa biała - ziemia pokryta śniegiem; stopa czarna - brak śniegu, stopa srokata - śnieg gdzieniegdzie.

sterówki

długie pióra osadzone wachlarzowa to w okolicy ogona ptaków, w czasie lotu rozpostarte tworzą płat sterowy.

strzała

pocisk do luku lub kuszy składający się z grotu, drzewca i tylca z pierzyskiem. Groty wykonywano z metalu, kamienia lub twardego drewna. Na pionowym zakończeniu tylca było nacięcie do (...)

szronowe

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku tropienia zwierzyny po białej stopie.

solnik

inaczej lizawka.