Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: szyna

szyna

połączenie luf broni myśliwskiej śrutowej lub kombinowanej; na górnej szynie umieszczone są przyrządy celownicze.

Szyna w kontekście broni myśliwskiej to połączenie lufy broni śrutowej lub kombinowanej z górną szyną, która umożliwia montaż różnego rodzaju przyrządów celowniczych. Szyna może być także wykorzystywana do montażu dodatkowych akcesoriów, takich jak luneta, celownik optyczny, czy latarka taktyczna.

Współczesne szyny montażowe posiadają standardowe wymiary, takie jak szyna Picatinny czy Weaver, co umożliwia łatwe zamocowanie różnych typów celowników i akcesoriów. Dzięki temu mysłiwy ma możliwość dostosowania broni do konkretnych potrzeb oraz preferencji, co znacząco wpływa na skuteczność polowań.

Wykorzystanie szyny w broni myśliwskiej jest istotne zwłaszcza podczas polowań na większe odległości lub w trudnych warunkach oświetleniowych, gdzie precyzja celowania odgrywa kluczową rolę. Dzięki możliwości montażu wysokiej jakości celowników oraz dodatkowych akcesoriów, mysłiwemu ułatwia się trafienie w zwierzynę oraz poprawia się komfort strzelania.

Szyna stanowi ważny element broni myśliwskiej, który umożliwia personalizację oraz optymalizację uzbrojenia zgodnie z indywidualnymi preferencjami mysłiwego oraz potrzebami danego rodzaju polowania. Dlatego też określenie jej rodzaju i standardowych parametrów jest istotne dla właściwego dopasowania celowników oraz innych akcesoriów do broni.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szyna w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

szczeć

uwłosienie ciała dzików.

sadzić

o zwierzynie czworonożnej: szybko biec.

szesnastak

jeleń byk mający po osiem odnóg na każdej tyce (sz. regularny) lub przynajmniej na jednej z tyk (sz. nieregularny).

siedmnadziesta

kara pieniężna wynosząca 70 grzywien, nakładana w dawnej Polsce za wykroczenia przeciwko książęcemu prawu, w tym także za przestępstwa łowieckie.

sekundowanie

naśladowanie przez wyżla drugiego ligowca, który zwietrzywszy zwierzynę wystawia ją.

sfora

1) rzemień służący do prowadzenia psów gończych)
2) para psów gończych.

sokolnictwo

układanie i polowanie z ptakami drapieżnymi (sokołami, jastrzębiami, a nawet orłami), szczególnie rozpowszechnione w średniowieczu. Młodego ptaka ukróca się, czyli przyzwyczaja do ludzi, (...)

szybować

o ptakach: unosić się w powietrzu bez poruszania skrzydłami.

stroik

woabik na ptaki, rodzaj piaszczałki.

szlak

droga, którą zwyczajowo zwierzyna ciągnie podczas swoich wędrówek.