Definicja hasła: sadzić
- sadzić
o zwierzynie czworonożnej: szybko biec.
Sadzenie - technika polowania polegająca na szybkim biegu za zwierzyną czworonożną, aby ją wypłoszyć i wystraszyć. Metoda ta jest stosowana od wieków i skupia się na bieganiu za zwierzyną przez dłuższy czas, aż do momentu, gdy ta się wystraszy i ucieknie. Jest używana do polowania na różne rodzaje zwierzyny czworonożnej, takie jak dziki, jelenie, sarny oraz inne gatunki. Myśliwi stosujący tę technikę muszą być dobrze przygotowani pod względem siły, wytrzymałości oraz posiadać odpowiedni sprzęt i ubranie. Oprócz zwierzyny czworonożnej, sadzenie może być również stosowane do polowania na ptaki oraz inne drobne zwierzęta, wymagając od myśliwych nie tylko przygotowania fizycznego, lecz także umiejętności skutecznej interakcji z takimi zwierzętami. W przypadku polowań na dziką zwierzynę, konieczne jest posiadanie odpowiednich pozwoleni i uprawnień.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sadzić w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- sanki
pojazd na płozach ciągnięty przez konia, często używany przez myśliwych w zimie do polowania z podjazdu.
- szlakować
staropolskie: tropić zwierzynę.
- sady
zlatywanie się w jedno miejsce kaczek (o świcie) wracających z nocnych żerowisk.
- szronowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku tropienia zwierzyny po białej stopie.
- strzelony
o zwierzynie trafionej śmiertelnie.
- strzelnica myśliwska
miejsce przeznaczone do rozgrywania zawodów w strzelaniu myśliwskim; składa się ze strzelnicy rzutkowej (oś myśliwska, krąg myśliwski i bażant) oraz osi do strzelania zająca, dzika i (...)
- strażnik łowiecki
pracownik łowiecki (etatowy lub społeczny) sprawujący obowiązki wchodzące w zakres ochrony łowiska. Do obowiązków strażnika należy m.in. pilnowanie łowiska przed kłusownikami, (...)
- śrut
ołowiane kulki o średnicy 2-4,5 mm, stanowiące pocisk naboju do broni śrutowej (zob. Amunicja myśliwska). Śrut numerujemy od nr (...)
- siekaniec
dawniej używane drobne kawałki posiekanego ołowiu zamiast śrutu.
- sokolnik
1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.