Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: sadzić

sadzić

o zwierzynie czworonożnej: szybko biec.

Sadzenie - technika polowania polegająca na szybkim biegu za zwierzyną czworonożną, aby ją wypłoszyć i wystraszyć. Metoda ta jest stosowana od wieków i skupia się na bieganiu za zwierzyną przez dłuższy czas, aż do momentu, gdy ta się wystraszy i ucieknie. Jest używana do polowania na różne rodzaje zwierzyny czworonożnej, takie jak dziki, jelenie, sarny oraz inne gatunki. Myśliwi stosujący tę technikę muszą być dobrze przygotowani pod względem siły, wytrzymałości oraz posiadać odpowiedni sprzęt i ubranie. Oprócz zwierzyny czworonożnej, sadzenie może być również stosowane do polowania na ptaki oraz inne drobne zwierzęta, wymagając od myśliwych nie tylko przygotowania fizycznego, lecz także umiejętności skutecznej interakcji z takimi zwierzętami. W przypadku polowań na dziką zwierzynę, konieczne jest posiadanie odpowiednich pozwoleni i uprawnień.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sadzić w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

setery

trzy rasy angielskich psów myśliwskich stosowanych do polowań na ptactwo, wywodzących się od angielskich wyżłów długowłosych: s. angielski (lawerak), średniej wielkości, o maści (...)

selekt

sztuka przeznaczona na odstrzał selekcyjny.

śrut

ołowiane kulki o średnicy 2-4,5 mm, stanowiące pocisk naboju do broni śrutowej (zob. Amunicja myśliwska). Śrut numerujemy od nr (...)

szronowe

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku tropienia zwierzyny po białej stopie.

strzelba

śrutowa broń myśliwska.

ściągać

o wyżle: powoli dochodzić do zwietrzonej zwierzyny.

strzał

wybuch ładunku prochowego, skupionego w pocisku broni myśliwskiej. Na pocisk w czasie lotu działa opór powietrza oraz siła przyciągania ziemskiego, co w dużym stopniu warunkuje kształt jego (...)

strój bobrowy

mazista wydzielina parzystych gruczołów napletkowych bobra, dawniej uważana za uniwersalny środek leczniczy.

sokolnik

1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.

skarmiać

zużywać paszę do karmienia zwierzyny.