Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: sadzić

sadzić

o zwierzynie czworonożnej: szybko biec.

Sadzenie - technika polowania polegająca na szybkim biegu za zwierzyną czworonożną, aby ją wypłoszyć i wystraszyć. Metoda ta jest stosowana od wieków i skupia się na bieganiu za zwierzyną przez dłuższy czas, aż do momentu, gdy ta się wystraszy i ucieknie. Jest używana do polowania na różne rodzaje zwierzyny czworonożnej, takie jak dziki, jelenie, sarny oraz inne gatunki. Myśliwi stosujący tę technikę muszą być dobrze przygotowani pod względem siły, wytrzymałości oraz posiadać odpowiedni sprzęt i ubranie. Oprócz zwierzyny czworonożnej, sadzenie może być również stosowane do polowania na ptaki oraz inne drobne zwierzęta, wymagając od myśliwych nie tylko przygotowania fizycznego, lecz także umiejętności skutecznej interakcji z takimi zwierzętami. W przypadku polowań na dziką zwierzynę, konieczne jest posiadanie odpowiednich pozwoleni i uprawnień.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sadzić w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

sztych

iść na sztych: o zwierzynie idącej wprost na stanowisko myśliwego.

szczypce

dawniej kleszcze używane do łapania borsuków żywcem.

strzała

pocisk do luku lub kuszy składający się z grotu, drzewca i tylca z pierzyskiem. Groty wykonywano z metalu, kamienia lub twardego drewna. Na pionowym zakończeniu tylca było nacięcie do (...)

sagalasówka

broń myśliwska z końca XVIIIr w. wyrobu kowala-rusznikarza Sagalasa ze wsi Bałabanówka w powiecie lipowieckim na ziemi kijowskiej. Salgasówki zdobione były napisami: Se git se bon Sagalas (...)

sygnały myśliwskie

umowne sygnały grane na rogu lub trąbce myśliwskiej. Można je podzielić na porozumiewawcze i okolicznościowe. Do okolicznościowych należą sygnałówki na śmierć różnych zwierząt oraz (...)

ślimy

rogi muflona.

sarnina

dziczyzna z sarny.

sidło

pętla służąca kłusownikowi do łapania ptaków.

sokoły, sokoły (Falkonidae)

rodzina ptaków drapieżnych, z których trzy gatunki używano w sokolnictwie: sokół wędrowny, raróg oraz kobuz.

skupienie pocisków

odległość między poszczególnymi trafieniami w tarczę przy tym samym wycelowaniu (zob. rozrzut).