Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: studzenie tuszy

studzenie tuszy

proces wychłodzenia strzelonej zwierzyny po jej wypatroszeniu. Odbywa się przez powieszenie tuszy w chłodnym i przewiewnym miejscu (szczególnie ważne, gdy jest ciepło).

Studzenie tuszy to proces polegający na wychłodzeniu tuszy zwierząt łownych, takich jak jelenie, dziki czy sarny, po ich upolowaniu i wypatroszeniu. Jest to ważny etap w procesie przygotowania mięsa do dalszej obróbki i konsumpcji, ponieważ odpowiednie schłodzenie tuszy ma kluczowe znaczenie dla zachowania jakości mięsa. Proces ten ma na celu zapobieżenie namnażaniu się bakterii oraz szybkiemu psuciu się mięsa.

Studzenie tuszy odbywa się poprzez zawieszenie zwierzęcia w chłodnym i przewiewnym miejscu, co pozwala na naturalne obniżenie temperatury ciała zwierzęcia i jego mięsa. Ważne jest, aby miejsce studzenia było odpowiednio wentylowane, gdy jest ciepło, aby zapobiec gromadzeniu się wilgoci wokół tuszy, co mogłoby sprzyjać rozwojowi bakterii i powodować szybsze psucie się mięsa.

Proces studzenia tuszy jest niezbędny zarówno ze względów bezpieczeństwa żywnościowego, jak i dla utrzymania wysokiej jakości smakowej i tekstury mięsa. Zapewnienie odpowiedniego chłodzenia tuszy przyczynia się do zachowania świeżości mięsa oraz wydłużenia jego trwałości. Dzięki temu umożliwia dłużej przechowywanie mięsa bez ryzyka zepsucia.

W łowiectwie kulinarnym istotne jest również właściwe przygotowanie miejsca do studzenia tuszy zwierząt łownych oraz monitorowanie tego procesu, aby zapewnić optymalne warunki chłodnicze. W ten sposób można skutecznie zachować jakość mięsa i cieszyć się smakiem wysokiej jakości dziczyzny przez dłuższy czas po upolowaniu zwierzęcia.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj studzenie tuszy w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

sztych

iść na sztych: o zwierzynie idącej wprost na stanowisko myśliwego.

słonka, słonka (Scolopax rusticola L.)

ptak łowny z rodziny brodźców, ma bardzo długi, prosty dziób i krótkie nogi, oczy osadzone wysoko w tyle głowy, upierzenie rdzawobrunatne z ciemniejszymi pręgami. Długość ciała 34-38 (...)

szarak

popularna nazwa zająca szaraka.

śrut

ołowiane kulki o średnicy 2-4,5 mm, stanowiące pocisk naboju do broni śrutowej (zob. Amunicja myśliwska). Śrut numerujemy od nr (...)

sęki

rogowe palczaste odrosty na łopatach daniela

skrzydła

1) flanki: krańcowe stanowiska na linii myśliwych, często ustawiane do niej pod kątem prostym;
2) przednie kończyny ptaków.

sól

bardzo ważny składnik zimowego dokarmiania zwierzyny; najlepiej podawać w lizawkach zmieszaną z gliną lub sól kamienną.

składność broni

zaleta broni, która zależy od dopasowania jej do budowy anatomicznej myśliwego (zob. dopasowywanie broni).

sokolarnia

miejsce hodowli ptaków łowczych.

syk

jeden z głosów wydawanych przez cietrzewie na tokach.