Definicja hasła: stójka
- stójka
zatrzymanie się psa legawego w charakterystycznej pozie (z podniesioną przednią łapą) przed zwietrzoną zwierzyną.
Stójka jest jednym z kluczowych elementów pracy psa legawego, polegającym na zatrzymaniu się psa w charakterystycznej pozie po zwietrzeniu zwierzyny. W momencie stójki pies podnosi przednią łapę i pozostaje w bezruchu, ostrzegając myśliwego o obecności potencjalnego zdobycznego zwierzęcia. Ta postawa jest istotna, ponieważ umożliwia dokładne określenie lokalizacji zwierzyny oraz planowanie dalszych działań myśliwego. Pies musi być odpowiednio szkolony, aby wykonać stójkę poprawnie. W treningu uwzględnia się konieczność skupienia psa na zadaniu oraz utrzymania go w stójce do momentu otrzymania sygnału do dalszego działania. Dodatkowo ważne jest zapewnienie odpowiedniego stanu odżywienia i wypoczynku psa legawego, co ma wpływ na skuteczność wykonywania stójki. Stójka jest kluczowym aspektem pracy psa legawego, a jej prawidłowe wykonanie może mieć decydujący wpływ na sukces polowania.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj stójka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- szarak
popularna nazwa zająca szaraka.
- skupienie pocisków
odległość między poszczególnymi trafieniami w tarczę przy tym samym wycelowaniu (zob. rozrzut).
- sokołowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego polegający na obowiązku pilnowania gniazd sokołów założonych na danym terenie.
- szlifowanie, szlifowanie, czyhitanie, głucha pieśń
czwarta, ostatnia zwrotka pieśni głuszca; wówczas ptak głuchnie i można go podskoczyć na odległość strzału.
- szable
dolne kły samca dzika (razem z fajkami tworzą oręż - trofeum z dzika).
- smycz
rzemień lub linka służąca do prowadzenia psa przy nodze.
- spaniele
grupa ras psów myśliwskich, z których w Polsce spotykamy cocker spaniela i Springer spaniela. Używane są jako płochacze, zarówno w suchych krzakach jak i w szuwarach, lub jako psy (...)
- sanki
pojazd na płozach ciągnięty przez konia, często używany przez myśliwych w zimie do polowania z podjazdu.
- sznurować
o wilkach i lisach: posuwać się po linii prostej; pozostawiany trop nazywamy sznurem.
- sidło
pętla służąca kłusownikowi do łapania ptaków.