Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: stójka

stójka

zatrzymanie się psa legawego w charakterystycznej pozie (z podniesioną przednią łapą) przed zwietrzoną zwierzyną.

Stójka jest jednym z kluczowych elementów pracy psa legawego, polegającym na zatrzymaniu się psa w charakterystycznej pozie po zwietrzeniu zwierzyny. W momencie stójki pies podnosi przednią łapę i pozostaje w bezruchu, ostrzegając myśliwego o obecności potencjalnego zdobycznego zwierzęcia. Ta postawa jest istotna, ponieważ umożliwia dokładne określenie lokalizacji zwierzyny oraz planowanie dalszych działań myśliwego. Pies musi być odpowiednio szkolony, aby wykonać stójkę poprawnie. W treningu uwzględnia się konieczność skupienia psa na zadaniu oraz utrzymania go w stójce do momentu otrzymania sygnału do dalszego działania. Dodatkowo ważne jest zapewnienie odpowiedniego stanu odżywienia i wypoczynku psa legawego, co ma wpływ na skuteczność wykonywania stójki. Stójka jest kluczowym aspektem pracy psa legawego, a jej prawidłowe wykonanie może mieć decydujący wpływ na sukces polowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj stójka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

skrocz

charakterystyczny kłus łosia polegający na równoczesnym posuwaniu obu prawych nóg, a następnie obu lewych.

sidło

pętla służąca kłusownikowi do łapania ptaków.

skrzydła

1) flanki: krańcowe stanowiska na linii myśliwych, często ustawiane do niej pod kątem prostym;
2) przednie kończyny ptaków.

szyna

połączenie luf broni myśliwskiej śrutowej lub kombinowanej; na górnej szynie umieszczone są przyrządy celownicze.

słupkować

o zającu i króliku: siadać na tylnych nogach (skokach).

siekaniec

dawniej używane drobne kawałki posiekanego ołowiu zamiast śrutu.

stroik

woabik na ptaki, rodzaj piaszczałki.

stado

grupa osobników danego gatunku przebywających razem i współżyjących ze sobą; stado posiada pewną strukturę hierarchiczną.

świstun, świstun (Anas penelope L.)

ptak łowny z rzędu blaszkodziobych należący do kaczek pływających (właściwych). W Polsce nielicznie lęgowy, częstszy na przelotach. W czasie lotu wydaje charakterystyczny świst. (...)

ścinka

sierść, zwierza obcięta kulą: umożliwia ona myśliwemu określenie miejsca uderzenia kuli na podstawie barwy oraz długości włosa.