Definicja hasła: stójka
- stójka
zatrzymanie się psa legawego w charakterystycznej pozie (z podniesioną przednią łapą) przed zwietrzoną zwierzyną.
Stójka jest jednym z kluczowych elementów pracy psa legawego, polegającym na zatrzymaniu się psa w charakterystycznej pozie po zwietrzeniu zwierzyny. W momencie stójki pies podnosi przednią łapę i pozostaje w bezruchu, ostrzegając myśliwego o obecności potencjalnego zdobycznego zwierzęcia. Ta postawa jest istotna, ponieważ umożliwia dokładne określenie lokalizacji zwierzyny oraz planowanie dalszych działań myśliwego. Pies musi być odpowiednio szkolony, aby wykonać stójkę poprawnie. W treningu uwzględnia się konieczność skupienia psa na zadaniu oraz utrzymania go w stójce do momentu otrzymania sygnału do dalszego działania. Dodatkowo ważne jest zapewnienie odpowiedniego stanu odżywienia i wypoczynku psa legawego, co ma wpływ na skuteczność wykonywania stójki. Stójka jest kluczowym aspektem pracy psa legawego, a jej prawidłowe wykonanie może mieć decydujący wpływ na sukces polowania.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj stójka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- sietnik
w dawnej Polsce członek służby łowieckiej, mający nadzór nad sieciami.
- spłonka
część naboju myśliwskiego, w której znajduje się materiał wybuchowy (w nowoczesnych spłonkach Poloxid, Sinoxid, DWH, Gevelotsiroxid - antykorozyjne masy inicjujące) służący do zapalenia (...)
- sady
zlatywanie się w jedno miejsce kaczek (o świcie) wracających z nocnych żerowisk.
- sanki
pojazd na płozach ciągnięty przez konia, często używany przez myśliwych w zimie do polowania z podjazdu.
- strój bobrowy
mazista wydzielina parzystych gruczołów napletkowych bobra, dawniej uważana za uniwersalny środek leczniczy.
- sokoły, sokoły (Falkonidae)
rodzina ptaków drapieżnych, z których trzy gatunki używano w sokolnictwie: sokół wędrowny, raróg oraz kobuz.
- szczuć
gonić zwierzę chartami w polu.
- śladować
dawniej tropić.
- stopa
określenie wyglądu powierzchni ziemi podczas polowania: stopa biała - ziemia pokryta śniegiem; stopa czarna - brak śniegu, stopa srokata - śnieg gdzieniegdzie.
- siedmnadziesta
kara pieniężna wynosząca 70 grzywien, nakładana w dawnej Polsce za wykroczenia przeciwko książęcemu prawu, w tym także za przestępstwa łowieckie.