Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: samura

samura

inaczej locha.

Samura, inaczej locha, to określenie samicy dzika, która ukończyła trzeci rok życia. Jest to stadium dojrzałości płciowej dzika, zazwyczaj osiągane w wieku 18-24 miesięcy. Samice dzika mają zazwyczaj mniejsze rozmiary ciała od samców, ich masa waha się między 30 a 40 kilogramów. Charakteryzują się również mniejszą agresywnością i większą ostrożnością w porównaniu do samców. Samice te są aktywne głównie w nocy i często polują w grupach.

W porównaniu do samców, samury są bardziej skłonne do migracji na dłuższe odległości, co wynika z poszukiwania pożywienia lub lepszych warunków środowiskowych. Mają również zdolność lepszego przystosowywania się do nowych warunków. Obecność samic dzików odgrywa ważną rolę w ekosystemie, wpływając pozytywnie na populacje dzikich zwierząt. Stanowią one ważne źródło energii i składników odżywczych dla innych gatunków oraz pełnią istotną rolę w łańcuchu pokarmowym.

Samica dzika, będąca w stadium samury, odgrywa istotną rolę w życiu dzikiej przyrody poprzez zachowanie równowagi ekologicznej oraz zapewnianie niezbędnych składników pokarmowych dla innych gatunków.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj samura w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

szczwany

o zwierzu doświadczonym, chytrym, który niejednokrotnie miał styczność z myśliwymi i psami.

sokolnik

1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.

szlak

droga, którą zwyczajowo zwierzyna ciągnie podczas swoich wędrówek.

szarawary

długie kosmate kłaki, obrastające uda ssaków drapieżnych.

szyjka

węższa część łoża służąca za uchwyt broni.

ślimy

rogi muflona.

szronowe

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku tropienia zwierzyny po białej stopie.

świeca

pionowy lot śmiertelnie postrzelonego ptaka.

siąg

staropolskie określenie rozpiętości skrzydeł ptaków.

składanie się

czynność polegająca na włożeniu stopki broni w dołek strzelecki i naprowadzeniu przyrządów celowniczych na cel.