Definicja hasła: sfora
- sfora
1) rzemień służący do prowadzenia psów gończych)
2) para psów gończych.
Sfora to rzemień służący do prowadzenia psów gończych. Jest to długi, elastyczny pasek wykonany z naturalnego lub sztucznego materiału, który jest przymocowany do obroży lub uprzęży psa. Sfora jest używana do prowadzenia psów gończych, aby zapobiec im ucieczki i umożliwić łowcom kontrolowanie ich ruchów. Może być również używana do wprowadzenia psów w stan gotowości do polowania.
Sfora może być również używana jako określenie na parę psów gończych. W tym przypadku sfora oznacza dwoje lub więcej psów, które są trzymane razem i służą do polowania. Sfora może składać się z jednego gatunku lub kilku różnych gatunków psów gończych, w zależności od tego, jakiego rodzaju zwierzyny polują łowcy.
Sfora może być również uważana za grupę psów gończych, które są trzymane przez jednego łowcę lub kilku łowców.
W przypadku polowania, szczególnie na dużą zwierzynę, taka sfora umożliwia wykazanie współpracy między poszczególnymi psami oraz ułatwia kontrolę nad nimi podczas polowania.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sfora w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- szukać
o psie myśliwskim szukającym zwierzyny.
- sagalasówka
broń myśliwska z końca XVIIIr w. wyrobu kowala-rusznikarza Sagalasa ze wsi Bałabanówka w powiecie lipowieckim na ziemi kijowskiej. Salgasówki zdobione były napisami: Se git se bon Sagalas (...)
- stanowisko
miejsce, na którym myśliwy oczekuje spotkania ze zwierzyną.
- siedmnadziesta
kara pieniężna wynosząca 70 grzywien, nakładana w dawnej Polsce za wykroczenia przeciwko książęcemu prawu, w tym także za przestępstwa łowieckie.
- sokolnik
1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.
- skrzydła
1) flanki: krańcowe stanowiska na linii myśliwych, często ustawiane do niej pod kątem prostym;
2) przednie kończyny ptaków.
- stopa
określenie wyglądu powierzchni ziemi podczas polowania: stopa biała - ziemia pokryta śniegiem; stopa czarna - brak śniegu, stopa srokata - śnieg gdzieniegdzie.
- świstun, świstun (Anas penelope L.)
ptak łowny z rzędu blaszkodziobych należący do kaczek pływających (właściwych). W Polsce nielicznie lęgowy, częstszy na przelotach. W czasie lotu wydaje charakterystyczny świst. (...)
- skupienie pocisków
odległość między poszczególnymi trafieniami w tarczę przy tym samym wycelowaniu (zob. rozrzut).