Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: szpony

szpony

uzbrojone w długie ostre pazury palce ptaków drapieżnych.

Szpony są narzędziem zewnętrznym ptaków drapieżnych, służącym do chwytania i przytrzymywania ofiary. Zazwyczaj umieszczone na palcach ptaka, składają się z długich, ostrych pazurów, zdolnych do przebicia skóry i kości. Długość szponów może różnić się w zależności od gatunku; na przykład, u orła białego mogą osiągać nawet do 10 cm długości. Ich funkcje obejmują polowanie, obronę przed innymi drapieżnikami, budowę gniazd, wspinaczkę po gałęziach drzew oraz wydobywanie pożywienia z trudno dostępnych miejsc. Niektóre gatunki ptaków mają specjalne szpony dostosowane do konkretnych zadań – np. orzeł bielik posiada specjalne szpony umożliwiające mu wydobywanie ryb z głębokich jezior. Szpony stanowią istotny element anatomiczny u ptaków drapieżnych, umożliwiając im skuteczne przystosowanie się do ich trybu życia i potrzeb łowieckich.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szpony w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

skłusować

pozyskać nielegalnie zwierzynę.

samura

inaczej locha.

szronowe

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku tropienia zwierzyny po białej stopie.

sztucer

myśliwska broń kulowa: może być pojedynczy, podwójny (o pionowym lub poziomym układzie luf) oraz powtarzalny (repetier lub automat). Najczęściej używane w Polsce sztucery mają kaliber 7 (...)

szlak

droga, którą zwyczajowo zwierzyna ciągnie podczas swoich wędrówek.

strzała

pocisk do luku lub kuszy składający się z grotu, drzewca i tylca z pierzyskiem. Groty wykonywano z metalu, kamienia lub twardego drewna. Na pionowym zakończeniu tylca było nacięcie do (...)

śrut

ołowiane kulki o średnicy 2-4,5 mm, stanowiące pocisk naboju do broni śrutowej (zob. Amunicja myśliwska). Śrut numerujemy od nr (...)

siąg

staropolskie określenie rozpiętości skrzydeł ptaków.

sokolarnia

miejsce hodowli ptaków łowczych.

sokołowe

jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego polegający na obowiązku pilnowania gniazd sokołów założonych na danym terenie.