Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: szpony

szpony

uzbrojone w długie ostre pazury palce ptaków drapieżnych.

Szpony są narzędziem zewnętrznym ptaków drapieżnych, służącym do chwytania i przytrzymywania ofiary. Zazwyczaj umieszczone na palcach ptaka, składają się z długich, ostrych pazurów, zdolnych do przebicia skóry i kości. Długość szponów może różnić się w zależności od gatunku; na przykład, u orła białego mogą osiągać nawet do 10 cm długości. Ich funkcje obejmują polowanie, obronę przed innymi drapieżnikami, budowę gniazd, wspinaczkę po gałęziach drzew oraz wydobywanie pożywienia z trudno dostępnych miejsc. Niektóre gatunki ptaków mają specjalne szpony dostosowane do konkretnych zadań – np. orzeł bielik posiada specjalne szpony umożliwiające mu wydobywanie ryb z głębokich jezior. Szpony stanowią istotny element anatomiczny u ptaków drapieżnych, umożliwiając im skuteczne przystosowanie się do ich trybu życia i potrzeb łowieckich.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szpony w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

sroka, sroka (pica pica)

ptak z rodziny krukowatych o czarno-białym upierzeniu i długim czarnym ogonie. Jest poważnym szkodnikiem w miejscach, gdzie występuje zwierzyna drobna; wiosną żywi się m.in. jajami, (...)

strzała

pocisk do luku lub kuszy składający się z grotu, drzewca i tylca z pierzyskiem. Groty wykonywano z metalu, kamienia lub twardego drewna. Na pionowym zakończeniu tylca było nacięcie do (...)

skrzydła

1) flanki: krańcowe stanowiska na linii myśliwych, często ustawiane do niej pod kątem prostym;
2) przednie kończyny ptaków.

stanowisko myśliwskie stałe

specjalnie przygotowane miejsce oczekiwania na zwierzynę, np. kosz, ambona, czatownia itp.

siekaniec

dawniej używane drobne kawałki posiekanego ołowiu zamiast śrutu.

sylwetka

obrys zwierza lub ptaka, pozwalający na określenie jego przynależności gatunkowej.

sęk

wyrostek na łopacie daniela i łosia.

selekt

sztuka przeznaczona na odstrzał selekcyjny.

stójka

zatrzymanie się psa legawego w charakterystycznej pozie (z podniesioną przednią łapą) przed zwietrzoną zwierzyną.

siąg

staropolskie określenie rozpiętości skrzydeł ptaków.