Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: szpony

szpony

uzbrojone w długie ostre pazury palce ptaków drapieżnych.

Szpony są narzędziem zewnętrznym ptaków drapieżnych, służącym do chwytania i przytrzymywania ofiary. Zazwyczaj umieszczone na palcach ptaka, składają się z długich, ostrych pazurów, zdolnych do przebicia skóry i kości. Długość szponów może różnić się w zależności od gatunku; na przykład, u orła białego mogą osiągać nawet do 10 cm długości. Ich funkcje obejmują polowanie, obronę przed innymi drapieżnikami, budowę gniazd, wspinaczkę po gałęziach drzew oraz wydobywanie pożywienia z trudno dostępnych miejsc. Niektóre gatunki ptaków mają specjalne szpony dostosowane do konkretnych zadań – np. orzeł bielik posiada specjalne szpony umożliwiające mu wydobywanie ryb z głębokich jezior. Szpony stanowią istotny element anatomiczny u ptaków drapieżnych, umożliwiając im skuteczne przystosowanie się do ich trybu życia i potrzeb łowieckich.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szpony w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

spłonka

część naboju myśliwskiego, w której znajduje się materiał wybuchowy (w nowoczesnych spłonkach Poloxid, Sinoxid, DWH, Gevelotsiroxid - antykorozyjne masy inicjujące) służący do zapalenia (...)

sprężyna powrotna

mechanizm w samoczynnej broni myśliwskiej, powodujący po strzale ruch części zamka ku przodowi w celu wprowadzenia naboju do komory nabojowej i zaryglowania zamka.

stopka

zakończenie kolby broni myśliwskiej.

ślepia

oczy czworonożnych drapieżników.

selekt

sztuka przeznaczona na odstrzał selekcyjny.

ssaki, ssaki (Mammalia)

najwyżej uorganizowana gromada kręgowców. Cechy charakterystyczne to m.in. najlepiej rozwinięty mózg, stała temperatura ciała, obecność okrywy włosowej, posiadanie przepony oraz zęby (...)

szczerbinka

część przyrządu celowniczego na lufie kulowej lub kombinowanej broni myśliwskiej w postaci blaszki z pionowym wycięciem.

siekaniec

dawniej używane drobne kawałki posiekanego ołowiu zamiast śrutu.

szlakować

staropolskie: tropić zwierzynę.

siodło

charakterystyczna dla samców muflona biała plama po obu stronach grzbietu w okolicy ostatnich żeber.