Definicja hasła: szpony
- szpony
uzbrojone w długie ostre pazury palce ptaków drapieżnych.
Szpony są narzędziem zewnętrznym ptaków drapieżnych, służącym do chwytania i przytrzymywania ofiary. Zazwyczaj umieszczone na palcach ptaka, składają się z długich, ostrych pazurów, zdolnych do przebicia skóry i kości. Długość szponów może różnić się w zależności od gatunku; na przykład, u orła białego mogą osiągać nawet do 10 cm długości. Ich funkcje obejmują polowanie, obronę przed innymi drapieżnikami, budowę gniazd, wspinaczkę po gałęziach drzew oraz wydobywanie pożywienia z trudno dostępnych miejsc. Niektóre gatunki ptaków mają specjalne szpony dostosowane do konkretnych zadań – np. orzeł bielik posiada specjalne szpony umożliwiające mu wydobywanie ryb z głębokich jezior. Szpony stanowią istotny element anatomiczny u ptaków drapieżnych, umożliwiając im skuteczne przystosowanie się do ich trybu życia i potrzeb łowieckich.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szpony w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- skarmiać
zużywać paszę do karmienia zwierzyny.
- strój myśliwski
1) oficjalny ubiór myśliwego członka PZŁ. Do stroju w pełnej gali nosi się odznaczenia łowieckie oraz sznur ozdobny (od prawego ramienia do pierwszego guzika zapinającego kurtkę) oraz (...)
- ssaki, ssaki (Mammalia)
najwyżej uorganizowana gromada kręgowców. Cechy charakterystyczne to m.in. najlepiej rozwinięty mózg, stała temperatura ciała, obecność okrywy włosowej, posiadanie przepony oraz zęby (...)
- sokolnictwo
układanie i polowanie z ptakami drapieżnymi (sokołami, jastrzębiami, a nawet orłami), szczególnie rozpowszechnione w średniowieczu. Młodego ptaka ukróca się, czyli przyzwyczaja do ludzi, (...)
- spłonka
część naboju myśliwskiego, w której znajduje się materiał wybuchowy (w nowoczesnych spłonkach Poloxid, Sinoxid, DWH, Gevelotsiroxid - antykorozyjne masy inicjujące) służący do zapalenia (...)
- sól
bardzo ważny składnik zimowego dokarmiania zwierzyny; najlepiej podawać w lizawkach zmieszaną z gliną lub sól kamienną.
- szczwacz
członek dawnej książęcej służby łowieckiej, układacz chartów i ogarów.
- sokolnik
1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.
- suknia
sierść zwierzyny płowej, także dzika.
- stożek przejściowy
krótki odcinek przewodu lufy za komorą nabojową o zwężającej się średnicy.