Definicja hasła: skłusować
- skłusować
pozyskać nielegalnie zwierzynę.
Skłusować to czynność polegająca na nielegalnym pozyskiwaniu zwierzyny, czyli polowaniu bez wymaganego pozwolenia bądź łamaniu przepisów dotyczących polowań. Termin ten odnosi się do nieetycznych praktyk myśliwskich, których celem jest zdobycie zdobyczy łowieckiej w sposób niezgodny z obowiązującymi regulacjami. Skłusować może obejmować wykorzystanie zakazanych metod polowań, takich jak pułapki, sieci, trucizny lub inne substancje chemiczne mające na celu zabijanie zwierząt. Ponadto, używanie broni palnej lub innych szkodliwych dla środowiska metod również podlega pod definicję skłusowania.
Przepisy związane ze skłusowaniem są surowo egzekwowane w wielu krajach i przewidują poważne konsekwencje prawne dla osób dopuszczających się tego czynu. Osoby skłusujące zwierzynę mogą być karane grzywnami lub nawet pozbawione wolności. Dlatego ważne jest, aby myśliwi przestrzegali obowiązujących przepisów dotyczących polowań oraz prowadzenia działalności łowieckiej, respektując prawa zwierząt oraz przestrzegając zasad ochrony środowiska naturalnego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj skłusować w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- stożek przejściowy
krótki odcinek przewodu lufy za komorą nabojową o zwężającej się średnicy.
- ślad
dawniej trop.
- szpony
uzbrojone w długie ostre pazury palce ptaków drapieżnych.
- Sellier and Bellot
czechosłowacka fabryka amunicji myśliwskiej. W Polsce dużym powodzeniem cieszyła się amunicja kulowa tej fabryki.
- stanowisko
miejsce, na którym myśliwy oczekuje spotkania ze zwierzyną.
- szlak
droga, którą zwyczajowo zwierzyna ciągnie podczas swoich wędrówek.
- strzyże
wąsy zająca.
- szlifowanie, szlifowanie, czyhitanie, głucha pieśń
czwarta, ostatnia zwrotka pieśni głuszca; wówczas ptak głuchnie i można go podskoczyć na odległość strzału.
- sokoły, sokoły (Falkonidae)
rodzina ptaków drapieżnych, z których trzy gatunki używano w sokolnictwie: sokół wędrowny, raróg oraz kobuz.
- szronowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku tropienia zwierzyny po białej stopie.