Definicja hasła: skłusować
- skłusować
pozyskać nielegalnie zwierzynę.
Skłusować to czynność polegająca na nielegalnym pozyskiwaniu zwierzyny, czyli polowaniu bez wymaganego pozwolenia bądź łamaniu przepisów dotyczących polowań. Termin ten odnosi się do nieetycznych praktyk myśliwskich, których celem jest zdobycie zdobyczy łowieckiej w sposób niezgodny z obowiązującymi regulacjami. Skłusować może obejmować wykorzystanie zakazanych metod polowań, takich jak pułapki, sieci, trucizny lub inne substancje chemiczne mające na celu zabijanie zwierząt. Ponadto, używanie broni palnej lub innych szkodliwych dla środowiska metod również podlega pod definicję skłusowania.
Przepisy związane ze skłusowaniem są surowo egzekwowane w wielu krajach i przewidują poważne konsekwencje prawne dla osób dopuszczających się tego czynu. Osoby skłusujące zwierzynę mogą być karane grzywnami lub nawet pozbawione wolności. Dlatego ważne jest, aby myśliwi przestrzegali obowiązujących przepisów dotyczących polowań oraz prowadzenia działalności łowieckiej, respektując prawa zwierząt oraz przestrzegając zasad ochrony środowiska naturalnego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj skłusować w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- szpicak
samiec zwierzyny płowej, którego pierwsze poroże ma kształt szpiców.
- sterówki
długie pióra osadzone wachlarzowa to w okolicy ogona ptaków, w czasie lotu rozpostarte tworzą płat sterowy.
- sól
bardzo ważny składnik zimowego dokarmiania zwierzyny; najlepiej podawać w lizawkach zmieszaną z gliną lub sól kamienną.
- słupkować
o zającu i króliku: siadać na tylnych nogach (skokach).
- szczenić się
o samicy psa, wilka y lisa, borsuka, jenota: wydawać młode na świat.
- stanowić
o psach myśliwskich: zatrzymać w miejscu gonionego zwierza, dając myśliwemu możliwość dojścia i oddania strzału.
- szronowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku tropienia zwierzyny po białej stopie.
- stękać
o byku łosia i jelenia: wydawać głos zbliżony do stękania (w okresie godowym).
- sadło
tłuszcz ze zwierzyny.
- sokolnik
1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.