Definicja hasła: szczeć
- szczeć
uwłosienie ciała dzików.
Szczeć – gęste, sztywne uwłosienie ciała dzików, stanowiące naturalną ochronę przed warunkami atmosferycznymi. Występuje w różnych długościach, od krótkiej do długiej formy, oraz różni się w zależności od gatunku dzika. Najbardziej charakterystycznym rodzajem szczeci jest szczeć grzbietowa, występująca na grzbiecie dzików. Jest ona zazwyczaj bardzo gęsta i twarda. Szczeć grzbietowa może być używana do oznaczenia płci dzików – samce posiadają zazwyczaj dłuższe i bardziej gęste pokrycie szczeci niż samice.
Innym rodzajem szczeci jest szczeć brzuszna, występująca na brzuchu dzików. Jest ona zazwyczaj krótsza i delikatniejsza niż szczeć grzbietowa, co pozwala chronić zwierzę przed chłodem i wilgocią. Szczeć brzuszna również może być wykorzystywana do oznaczenia płci dzików – samce posiadają zazwyczaj mniejsze i luźniejsze pokrycie szczeci niż samice.
Szczeć pełni istotną rolę w życiu dzików, chroniąc je przed warunkami atmosferycznymi oraz innymi czynnikami środowiskowymi. Ponadto umożliwia oznaczenie płci u tych zwierząt. Uwłosienie to stanowi element anatomii niezwykle funkcjonalny w ich naturalnym środowisku życia.
W łowiectwie uwłosienie to odgrywa istotną rolę zarówno w biologii dzików (m.in. jako element termoregulacji), jak i w praktyce polowań (np. podczas rozpoznawania płci zwierząt). Zrozumienie znaczenia szczeci ma znaczenie dla skutecznej ochrony oraz zachowania harmonii ekosystemu leśnego.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szczeć w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- słupkować
o zającu i króliku: siadać na tylnych nogach (skokach).
- seter irlandzki
pies średniej wielkości (60-65 cm) o jedwabistej mahoniowej sierści. Łeb wąski, oczy brązowe, uszy osadzone nisko, ogon długi. Dojrzewa wolno, bardzo często hodowany przez niemyśliwych, co (...)
- ścinka
sierść, zwierza obcięta kulą: umożliwia ona myśliwemu określenie miejsca uderzenia kuli na podstawie barwy oraz długości włosa.
- setery
trzy rasy angielskich psów myśliwskich stosowanych do polowań na ptactwo, wywodzących się od angielskich wyżłów długowłosych: s. angielski (lawerak), średniej wielkości, o maści (...)
- stołek myśliwski
laska z siodełkiem lub trójnogie krzesełko używane przez myśliwych podczas zasiadki i polowań zbiorowych.
- szpony
uzbrojone w długie ostre pazury palce ptaków drapieżnych.
- szarża
atak dzika na myśliwego, szczecina.
- szyna
połączenie luf broni myśliwskiej śrutowej lub kombinowanej; na górnej szynie umieszczone są przyrządy celownicze.
- szczypce
dawniej kleszcze używane do łapania borsuków żywcem.
- szczotki, szczotki, igły
piórka wyrastające u palców nóg koguta głuszca w okresie godowym, po zakończeniu którego zanikają.