Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: skrocz

skrocz

charakterystyczny kłus łosia polegający na równoczesnym posuwaniu obu prawych nóg, a następnie obu lewych.

Skrocz to charakterystyczny kłus łosia, polegający na równoczesnym posuwaniu obu prawych nóg, a następnie obu lewych. Jest to specyficzny ruch, który pozwala łosiom poruszać się szybko i zwinne po trudnym terenie, a także umożliwia unikanie drapieżników. Skrocz jest efektywnym sposobem przemieszczania się dla tych dużych zwierząt, umożliwiając im utrzymanie dużej prędkości i zwrotności w trudnych warunkach środowiska naturalnego.

Technika skrocza jest wykorzystywana przez łosie w sytuacjach zagrożenia lub gonitwy. Dzięki równoczesnemu posuwaniu nóg z danej pary, łosie są w stanie osiągać znaczną szybkość poruszania się oraz szybko zmieniać kierunek biegu, co zwiększa szanse ucieczki przed drapieżnikami. Skrocz stanowi więc ważny element w zachowaniu łosi w warunkach dzikiej przyrody.

Podczas skrocza obydwie pary nóg działają zgranie i synchronizację, co pozwala łosiom utrzymywać stabilność i pewność kroku na nierównym terenie. Dzięki tej specyficznej technice poruszania się, łosie są zdolne do pokonywania przeszkód terenowych oraz trzymania szybkiej prędkości na dłuższe dystanse.

Sumując, skrocz jest charakterystycznym kłusem łosia, umożliwiającym szybkie i zwinne poruszanie się po trudnym terenie z równoczesnym posuwaniem obu prawych nóg, a następnie obu lewych. Ta specyficzna technika poruszania się pozwala łosiom utrzymać prędkość oraz uniknąć drapieżników w warunkach naturalnych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj skrocz w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

staśmienie wieńca

wadliwe poroże jelenia o silnie spłaszczonych tykach.

sztych

iść na sztych: o zwierzynie idącej wprost na stanowisko myśliwego.

skłuć

dobić postrzałka kordelasem (w Polsce obecnie zabronione).

siać

o broni myśliwskiej mającej duży rozrzut.

stołek myśliwski

laska z siodełkiem lub trójnogie krzesełko używane przez myśliwych podczas zasiadki i polowań zbiorowych.

sznurować

o wilkach i lisach: posuwać się po linii prostej; pozostawiany trop nazywamy sznurem.

składanie się

czynność polegająca na włożeniu stopki broni w dołek strzelecki i naprowadzeniu przyrządów celowniczych na cel.

stroik

woabik na ptaki, rodzaj piaszczałki.

strój bobrowy

mazista wydzielina parzystych gruczołów napletkowych bobra, dawniej uważana za uniwersalny środek leczniczy.

sztucer

myśliwska broń kulowa: może być pojedynczy, podwójny (o pionowym lub poziomym układzie luf) oraz powtarzalny (repetier lub automat). Najczęściej używane w Polsce sztucery mają kaliber 7 (...)