Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: skrocz

skrocz

charakterystyczny kłus łosia polegający na równoczesnym posuwaniu obu prawych nóg, a następnie obu lewych.

Skrocz to charakterystyczny kłus łosia, polegający na równoczesnym posuwaniu obu prawych nóg, a następnie obu lewych. Jest to specyficzny ruch, który pozwala łosiom poruszać się szybko i zwinne po trudnym terenie, a także umożliwia unikanie drapieżników. Skrocz jest efektywnym sposobem przemieszczania się dla tych dużych zwierząt, umożliwiając im utrzymanie dużej prędkości i zwrotności w trudnych warunkach środowiska naturalnego.

Technika skrocza jest wykorzystywana przez łosie w sytuacjach zagrożenia lub gonitwy. Dzięki równoczesnemu posuwaniu nóg z danej pary, łosie są w stanie osiągać znaczną szybkość poruszania się oraz szybko zmieniać kierunek biegu, co zwiększa szanse ucieczki przed drapieżnikami. Skrocz stanowi więc ważny element w zachowaniu łosi w warunkach dzikiej przyrody.

Podczas skrocza obydwie pary nóg działają zgranie i synchronizację, co pozwala łosiom utrzymywać stabilność i pewność kroku na nierównym terenie. Dzięki tej specyficznej technice poruszania się, łosie są zdolne do pokonywania przeszkód terenowych oraz trzymania szybkiej prędkości na dłuższe dystanse.

Sumując, skrocz jest charakterystycznym kłusem łosia, umożliwiającym szybkie i zwinne poruszanie się po trudnym terenie z równoczesnym posuwaniem obu prawych nóg, a następnie obu lewych. Ta specyficzna technika poruszania się pozwala łosiom utrzymać prędkość oraz uniknąć drapieżników w warunkach naturalnych.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj skrocz w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

szczerbinka

część przyrządu celowniczego na lufie kulowej lub kombinowanej broni myśliwskiej w postaci blaszki z pionowym wycięciem.

składanie się

czynność polegająca na włożeniu stopki broni w dołek strzelecki i naprowadzeniu przyrządów celowniczych na cel.

szarża

atak dzika na myśliwego, szczecina.

sygnały myśliwskie

umowne sygnały grane na rogu lub trąbce myśliwskiej. Można je podzielić na porozumiewawcze i okolicznościowe. Do okolicznościowych należą sygnałówki na śmierć różnych zwierząt oraz (...)

sietnik

w dawnej Polsce członek służby łowieckiej, mający nadzór nad sieciami.

sak

dawny rodzaj sieci do łapania ptaków.

siąg

staropolskie określenie rozpiętości skrzydeł ptaków.

sokoły, sokoły (Falkonidae)

rodzina ptaków drapieżnych, z których trzy gatunki używano w sokolnictwie: sokół wędrowny, raróg oraz kobuz.

sarna, sarna (Capreolus capreolus L.)

gatunek łowny z rodziny jeleniowatych z rzędu parzystokopytnych. Długość ciała 95-136 cm, wysokość barkowa 65-90 cm, dł. ogona 2-3,5 cm, ciężar 15- 30 kg. Ubarwienie latem rude, zimą (...)

sznur

trop wilka lub lisa.