Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: siedlisko

siedlisko, siedlisko, ekotop

kompleks czynników glebowych, wodnych i klimatycznych, tworzących warunki bytowania określonej roślinności i związanego z nią świata zwierzęcego.

Siedlisko to specyficzne, określone środowisko, w którym żyją rośliny i zwierzęta. Jest to kompleks czynników glebowych, wodnych i klimatycznych, które kształtują warunki bytowania poszczególnych gatunków. Siedlisko może być naturalne – ukształtowane przez naturalne czynniki środowiskowe takie jak gleba, woda, temperatura i ekspozycja słoneczna – lub sztuczne, wytworzone przez działalność człowieka. Gleba odgrywa kluczową rolę w kształtowaniu siedliska poprzez skład minerałów, materiału organicznego i wilgotności. Różnice w tych elementach mają istotny wpływ na różnorodność roślinności oraz dostępność pokarmu dla zwierząt. Woda również odgrywa niezwykle istotną rolę dla siedliska, zarówno dla podtrzymywania życia roślin jak i dostarczania pokarmu i nawodnienia dla zwierząt. Klimat natomiast determinuje temperaturę powietrza oraz poziom wilgotności, co z kolei ma wpływ na specyficzne wymagania życiowe różnych gatunków. Wszystkie te elementy razem kształtują siedlisko jako niepowtarzalne środowisko życia dla organizmów roślinnych i zwierzęcych, dlatego też ochrona naturalnych siedlisk jest kluczowa dla zachowania bioróżnorodności i równowagi ekosystemów.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj siedlisko w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

szczypce

dawniej kleszcze używane do łapania borsuków żywcem.

seter irlandzki

pies średniej wielkości (60-65 cm) o jedwabistej mahoniowej sierści. Łeb wąski, oczy brązowe, uszy osadzone nisko, ogon długi. Dojrzewa wolno, bardzo często hodowany przez niemyśliwych, co (...)

strzelba

śrutowa broń myśliwska.

stękać

o byku łosia i jelenia: wydawać głos zbliżony do stękania (w okresie godowym).

sokoły, sokoły (Falkonidae)

rodzina ptaków drapieżnych, z których trzy gatunki używano w sokolnictwie: sokół wędrowny, raróg oraz kobuz.

sokolnik

1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.

szydlarz

jeleń byk i kozioł noszący poroże zbudowane tylko z ostro zakończonych tyk (bez odnóg).

sprężyna powrotna

mechanizm w samoczynnej broni myśliwskiej, powodujący po strzale ruch części zamka ku przodowi w celu wprowadzenia naboju do komory nabojowej i zaryglowania zamka.

śrut

ołowiane kulki o średnicy 2-4,5 mm, stanowiące pocisk naboju do broni śrutowej (zob. Amunicja myśliwska). Śrut numerujemy od nr (...)

skrzydła

1) flanki: krańcowe stanowiska na linii myśliwych, często ustawiane do niej pod kątem prostym;
2) przednie kończyny ptaków.