Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: siedlisko

siedlisko, siedlisko, ekotop

kompleks czynników glebowych, wodnych i klimatycznych, tworzących warunki bytowania określonej roślinności i związanego z nią świata zwierzęcego.

Siedlisko to specyficzne, określone środowisko, w którym żyją rośliny i zwierzęta. Jest to kompleks czynników glebowych, wodnych i klimatycznych, które kształtują warunki bytowania poszczególnych gatunków. Siedlisko może być naturalne – ukształtowane przez naturalne czynniki środowiskowe takie jak gleba, woda, temperatura i ekspozycja słoneczna – lub sztuczne, wytworzone przez działalność człowieka. Gleba odgrywa kluczową rolę w kształtowaniu siedliska poprzez skład minerałów, materiału organicznego i wilgotności. Różnice w tych elementach mają istotny wpływ na różnorodność roślinności oraz dostępność pokarmu dla zwierząt. Woda również odgrywa niezwykle istotną rolę dla siedliska, zarówno dla podtrzymywania życia roślin jak i dostarczania pokarmu i nawodnienia dla zwierząt. Klimat natomiast determinuje temperaturę powietrza oraz poziom wilgotności, co z kolei ma wpływ na specyficzne wymagania życiowe różnych gatunków. Wszystkie te elementy razem kształtują siedlisko jako niepowtarzalne środowisko życia dla organizmów roślinnych i zwierzęcych, dlatego też ochrona naturalnych siedlisk jest kluczowa dla zachowania bioróżnorodności i równowagi ekosystemów.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj siedlisko w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

studzenie tuszy

proces wychłodzenia strzelonej zwierzyny po jej wypatroszeniu. Odbywa się przez powieszenie tuszy w chłodnym i przewiewnym miejscu (szczególnie ważne, gdy jest ciepło).

szczwacz

członek dawnej książęcej służby łowieckiej, układacz chartów i ogarów.

siąg

staropolskie określenie rozpiętości skrzydeł ptaków.

szpicak

samiec zwierzyny płowej, którego pierwsze poroże ma kształt szpiców.

skrzydła

1) flanki: krańcowe stanowiska na linii myśliwych, często ustawiane do niej pod kątem prostym;
2) przednie kończyny ptaków.

ściągać

o wyżle: powoli dochodzić do zwietrzonej zwierzyny.

szczypce

dawniej kleszcze używane do łapania borsuków żywcem.

spust

język spustowy, umieszczony pod szyjką broni myśliwskiej; ściągnięcie go powoduje zwolnienie iglicy i strzał. Prawidłowa twardość spustu wynosi: pierwszy 1,7-1,9 kgm, drugi 1,9-2,1 (...)

ślad

dawniej trop.

siedmnadziesta

kara pieniężna wynosząca 70 grzywien, nakładana w dawnej Polsce za wykroczenia przeciwko książęcemu prawu, w tym także za przestępstwa łowieckie.