Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: sokolnik

sokolnik

1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.

Sokolnik, to termin o długiej historii, który odnosi się do osoby odgrywającej istotną rolę w łowiectwie. W średniowieczu sokolnik był służącym odpowiedzialnym za opiekę nad sokolarnią, czyli miejscem hodowli i treningu ptaków łowczych. Od XV wieku rola sokolnika ewoluowała, stając się urzędniczą funkcją dworską znaną jako sokolniczy. Jego głównym zadaniem było dbanie o ptaki łowcze oraz przygotowywanie ich do polowań. Współcześnie sokolnik to myśliwy wykorzystujący ptaki drapieżne do polowań. Aby efektywnie korzystać z tych ptaków, sokolnik musi posiadać specjalistyczną wiedzę dotyczącą hodowli, trenowania, anatomii i zachowania ptaków drapieżnych. Ponadto, dobry sokolnik powinien być biegły w wykorzystaniu specjalistycznego sprzętu łowieckiego oraz umiejętności obserwacji i interpretacji zachowań ptaków.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sokolnik w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

sznur

trop wilka lub lisa.

sznury

inaczej fladry.

szczotki, szczotki, igły

piórka wyrastające u palców nóg koguta głuszca w okresie godowym, po zakończeniu którego zanikają.

stado

grupa osobników danego gatunku przebywających razem i współżyjących ze sobą; stado posiada pewną strukturę hierarchiczną.

szyna

połączenie luf broni myśliwskiej śrutowej lub kombinowanej; na górnej szynie umieszczone są przyrządy celownicze.

sylwetka

obrys zwierza lub ptaka, pozwalający na określenie jego przynależności gatunkowej.

szesnastak

jeleń byk mający po osiem odnóg na każdej tyce (sz. regularny) lub przynajmniej na jednej z tyk (sz. nieregularny).

szczwany

o zwierzu doświadczonym, chytrym, który niejednokrotnie miał styczność z myśliwymi i psami.

ściągać

o wyżle: powoli dochodzić do zwietrzonej zwierzyny.

sokolnictwo

układanie i polowanie z ptakami drapieżnymi (sokołami, jastrzębiami, a nawet orłami), szczególnie rozpowszechnione w średniowieczu. Młodego ptaka ukróca się, czyli przyzwyczaja do ludzi, (...)