Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: sokolnik

sokolnik

1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.

Sokolnik, to termin o długiej historii, który odnosi się do osoby odgrywającej istotną rolę w łowiectwie. W średniowieczu sokolnik był służącym odpowiedzialnym za opiekę nad sokolarnią, czyli miejscem hodowli i treningu ptaków łowczych. Od XV wieku rola sokolnika ewoluowała, stając się urzędniczą funkcją dworską znaną jako sokolniczy. Jego głównym zadaniem było dbanie o ptaki łowcze oraz przygotowywanie ich do polowań. Współcześnie sokolnik to myśliwy wykorzystujący ptaki drapieżne do polowań. Aby efektywnie korzystać z tych ptaków, sokolnik musi posiadać specjalistyczną wiedzę dotyczącą hodowli, trenowania, anatomii i zachowania ptaków drapieżnych. Ponadto, dobry sokolnik powinien być biegły w wykorzystaniu specjalistycznego sprzętu łowieckiego oraz umiejętności obserwacji i interpretacji zachowań ptaków.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sokolnik w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

siekaniec

dawniej używane drobne kawałki posiekanego ołowiu zamiast śrutu.

siąg

staropolskie określenie rozpiętości skrzydeł ptaków.

skolenie

głos wydalany przez lisa.

suknia

sierść zwierzyny płowej, także dzika.

składność broni

zaleta broni, która zależy od dopasowania jej do budowy anatomicznej myśliwego (zob. dopasowywanie broni).

stołek myśliwski

laska z siodełkiem lub trójnogie krzesełko używane przez myśliwych podczas zasiadki i polowań zbiorowych.

strzelec

ogólne określenie wszystkich służb łowieckich księcia.

stójka

zatrzymanie się psa legawego w charakterystycznej pozie (z podniesioną przednią łapą) przed zwietrzoną zwierzyną.

strzał

wybuch ładunku prochowego, skupionego w pocisku broni myśliwskiej. Na pocisk w czasie lotu działa opór powietrza oraz siła przyciągania ziemskiego, co w dużym stopniu warunkuje kształt jego (...)

skałkówka

dawna broń myśliwska, w której kurek był zaopatrzony w skałką, później zastąpiony pistonem.