Definicja hasła: sokolnik
- sokolnik
1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.
Sokolnik, to termin o długiej historii, który odnosi się do osoby odgrywającej istotną rolę w łowiectwie. W średniowieczu sokolnik był służącym odpowiedzialnym za opiekę nad sokolarnią, czyli miejscem hodowli i treningu ptaków łowczych. Od XV wieku rola sokolnika ewoluowała, stając się urzędniczą funkcją dworską znaną jako sokolniczy. Jego głównym zadaniem było dbanie o ptaki łowcze oraz przygotowywanie ich do polowań. Współcześnie sokolnik to myśliwy wykorzystujący ptaki drapieżne do polowań. Aby efektywnie korzystać z tych ptaków, sokolnik musi posiadać specjalistyczną wiedzę dotyczącą hodowli, trenowania, anatomii i zachowania ptaków drapieżnych. Ponadto, dobry sokolnik powinien być biegły w wykorzystaniu specjalistycznego sprzętu łowieckiego oraz umiejętności obserwacji i interpretacji zachowań ptaków.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sokolnik w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- stękać
o byku łosia i jelenia: wydawać głos zbliżony do stękania (w okresie godowym).
- stanowisko
miejsce, na którym myśliwy oczekuje spotkania ze zwierzyną.
- selekcjoner
myśliwy, który po stażu i zdaniu egzaminu selekcjonerskiego posiada uprawnienia do wykonywania odstrzału selekcyjnego.
- szarak
popularna nazwa zająca szaraka.
- studzenie tuszy
proces wychłodzenia strzelonej zwierzyny po jej wypatroszeniu. Odbywa się przez powieszenie tuszy w chłodnym i przewiewnym miejscu (szczególnie ważne, gdy jest ciepło).
- szpony
uzbrojone w długie ostre pazury palce ptaków drapieżnych.
- szczypce
dawniej kleszcze używane do łapania borsuków żywcem.
- sznurować
o wilkach i lisach: posuwać się po linii prostej; pozostawiany trop nazywamy sznurem.
- sietnik
w dawnej Polsce członek służby łowieckiej, mający nadzór nad sieciami.
- strzyże
wąsy zająca.