Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: sokolnik

sokolnik

1) w średniowieczu służący, opiekujący się sokolarnią;
2) od XV w. urzędnik dworu (sokolniczy);
3) dziś - myśliwy polujący z ptakami łowczymi.

Sokolnik, to termin o długiej historii, który odnosi się do osoby odgrywającej istotną rolę w łowiectwie. W średniowieczu sokolnik był służącym odpowiedzialnym za opiekę nad sokolarnią, czyli miejscem hodowli i treningu ptaków łowczych. Od XV wieku rola sokolnika ewoluowała, stając się urzędniczą funkcją dworską znaną jako sokolniczy. Jego głównym zadaniem było dbanie o ptaki łowcze oraz przygotowywanie ich do polowań. Współcześnie sokolnik to myśliwy wykorzystujący ptaki drapieżne do polowań. Aby efektywnie korzystać z tych ptaków, sokolnik musi posiadać specjalistyczną wiedzę dotyczącą hodowli, trenowania, anatomii i zachowania ptaków drapieżnych. Ponadto, dobry sokolnik powinien być biegły w wykorzystaniu specjalistycznego sprzętu łowieckiego oraz umiejętności obserwacji i interpretacji zachowań ptaków.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sokolnik w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

stawka

noga lisa lub borsuka.

składność broni

zaleta broni, która zależy od dopasowania jej do budowy anatomicznej myśliwego (zob. dopasowywanie broni).

stopka

zakończenie kolby broni myśliwskiej.

szpicak

samiec zwierzyny płowej, którego pierwsze poroże ma kształt szpiców.

sagalasówka

broń myśliwska z końca XVIIIr w. wyrobu kowala-rusznikarza Sagalasa ze wsi Bałabanówka w powiecie lipowieckim na ziemi kijowskiej. Salgasówki zdobione były napisami: Se git se bon Sagalas (...)

scypuł

delikatna, owłosiona skóra, porastająca tworzące się poroże jeleniowatych. Po zakończeniu wzrostu poroża s. jest wycierany przez zwierzę o drzewa i krzewy.

stójka

zatrzymanie się psa legawego w charakterystycznej pozie (z podniesioną przednią łapą) przed zwietrzoną zwierzyną.

świeca

pionowy lot śmiertelnie postrzelonego ptaka.

sprężyna powrotna

mechanizm w samoczynnej broni myśliwskiej, powodujący po strzale ruch części zamka ku przodowi w celu wprowadzenia naboju do komory nabojowej i zaryglowania zamka.

sztucer

myśliwska broń kulowa: może być pojedynczy, podwójny (o pionowym lub poziomym układzie luf) oraz powtarzalny (repetier lub automat). Najczęściej używane w Polsce sztucery mają kaliber 7 (...)