Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: szczwany

szczwany

o zwierzu doświadczonym, chytrym, który niejednokrotnie miał styczność z myśliwymi i psami.

Szczwany to określenie używane w polskiej terminologii łowieckiej, które opisuje zwierzę, zazwyczaj dzikie, o dużym doświadczeniu i chytrym charakterze. Słowo to odnosi się do zwierzęcia, które ma styczność z myśliwymi i psami, co sprawia, że jest ostrożne i czujne wobec zagrożeń, oraz potrafi skutecznie unikać polowań. Szczwane zwierzęta wykazują dobrze rozwinięty instynkt samozachowawczy, co pozwala im szybko reagować na niebezpieczeństwo i uciekać przed nim.

Inteligencja jest również istotną cechą szczwanego zwierzęcia - potrafi ono wykorzystać swoje środowisko naturalne w celu ukrycia się przed niebezpieczeństwem. Może to obejmować krycie się w gęstych zaroślach, ukrywanie się w głębokich jaskiniach czy też ucieczkę w trudno dostępne rejony takie jak góry czy gęste lasy. Dodatkowo, szczwane zwierzęta wykazują wysoką odporność i potrafią przystosować się do różnych warunków środowiskowych oraz sytuacji. Ich zdolność do nauki i adaptacji powoduje, że są one trudne do złapania podczas polowań.

Podsumowując, termin "szczwany" odnosi się do zwierzęcia dzikiego o dużej ostrożności, chytrości, inteligencji oraz zdolności do unikania polowań dzięki swojemu instynktowi samozachowawczemu i umiejętnościom adaptacyjnym.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szczwany w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

strój myśliwski

1) oficjalny ubiór myśliwego członka PZŁ. Do stroju w pełnej gali nosi się odznaczenia łowieckie oraz sznur ozdobny (od prawego ramienia do pierwszego guzika zapinającego kurtkę) oraz (...)

strzelony

o zwierzynie trafionej śmiertelnie.

szczwany

o zwierzu doświadczonym, chytrym, który niejednokrotnie miał styczność z myśliwymi i psami.

skłuć

dobić postrzałka kordelasem (w Polsce obecnie zabronione).

syk

jeden z głosów wydawanych przez cietrzewie na tokach.

sarna, sarna (Capreolus capreolus L.)

gatunek łowny z rodziny jeleniowatych z rzędu parzystokopytnych. Długość ciała 95-136 cm, wysokość barkowa 65-90 cm, dł. ogona 2-3,5 cm, ciężar 15- 30 kg. Ubarwienie latem rude, zimą (...)

szlifowanie, szlifowanie, czyhitanie, głucha pieśń

czwarta, ostatnia zwrotka pieśni głuszca; wówczas ptak głuchnie i można go podskoczyć na odległość strzału.

seter irlandzki

pies średniej wielkości (60-65 cm) o jedwabistej mahoniowej sierści. Łeb wąski, oczy brązowe, uszy osadzone nisko, ogon długi. Dojrzewa wolno, bardzo często hodowany przez niemyśliwych, co (...)

szpicak

samiec zwierzyny płowej, którego pierwsze poroże ma kształt szpiców.

szyjka

węższa część łoża służąca za uchwyt broni.