Definicja hasła: szczwany
- szczwany
o zwierzu doświadczonym, chytrym, który niejednokrotnie miał styczność z myśliwymi i psami.
Szczwany to określenie używane w polskiej terminologii łowieckiej, które opisuje zwierzę, zazwyczaj dzikie, o dużym doświadczeniu i chytrym charakterze. Słowo to odnosi się do zwierzęcia, które ma styczność z myśliwymi i psami, co sprawia, że jest ostrożne i czujne wobec zagrożeń, oraz potrafi skutecznie unikać polowań. Szczwane zwierzęta wykazują dobrze rozwinięty instynkt samozachowawczy, co pozwala im szybko reagować na niebezpieczeństwo i uciekać przed nim.
Inteligencja jest również istotną cechą szczwanego zwierzęcia - potrafi ono wykorzystać swoje środowisko naturalne w celu ukrycia się przed niebezpieczeństwem. Może to obejmować krycie się w gęstych zaroślach, ukrywanie się w głębokich jaskiniach czy też ucieczkę w trudno dostępne rejony takie jak góry czy gęste lasy. Dodatkowo, szczwane zwierzęta wykazują wysoką odporność i potrafią przystosować się do różnych warunków środowiskowych oraz sytuacji. Ich zdolność do nauki i adaptacji powoduje, że są one trudne do złapania podczas polowań.
Podsumowując, termin "szczwany" odnosi się do zwierzęcia dzikiego o dużej ostrożności, chytrości, inteligencji oraz zdolności do unikania polowań dzięki swojemu instynktowi samozachowawczemu i umiejętnościom adaptacyjnym.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szczwany w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- szlakować
staropolskie: tropić zwierzynę.
- spust
język spustowy, umieszczony pod szyjką broni myśliwskiej; ściągnięcie go powoduje zwolnienie iglicy i strzał. Prawidłowa twardość spustu wynosi: pierwszy 1,7-1,9 kgm, drugi 1,9-2,1 (...)
- Sellier and Bellot
czechosłowacka fabryka amunicji myśliwskiej. W Polsce dużym powodzeniem cieszyła się amunicja kulowa tej fabryki.
- sokół czysty
sokół dobrze ułożony do polowań.
- szczenię
młody pies, wilk, lis, borsuk, jenot itd.
- składanie się
czynność polegająca na włożeniu stopki broni w dołek strzelecki i naprowadzeniu przyrządów celowniczych na cel.
- sarna, sarna (Capreolus capreolus L.)
gatunek łowny z rodziny jeleniowatych z rzędu parzystokopytnych. Długość ciała 95-136 cm, wysokość barkowa 65-90 cm, dł. ogona 2-3,5 cm, ciężar 15- 30 kg. Ubarwienie latem rude, zimą (...)
- scypuł
delikatna, owłosiona skóra, porastająca tworzące się poroże jeleniowatych. Po zakończeniu wzrostu poroża s. jest wycierany przez zwierzę o drzewa i krzewy.
- setery
trzy rasy angielskich psów myśliwskich stosowanych do polowań na ptactwo, wywodzących się od angielskich wyżłów długowłosych: s. angielski (lawerak), średniej wielkości, o maści (...)
- skrzydła
1) flanki: krańcowe stanowiska na linii myśliwych, często ustawiane do niej pod kątem prostym;
2) przednie kończyny ptaków.