Definicja hasła: strój myśliwski
- strój myśliwski
1) oficjalny ubiór myśliwego członka PZŁ. Do stroju w pełnej gali nosi się odznaczenia łowieckie oraz sznur ozdobny (od prawego ramienia do pierwszego guzika zapinającego kurtkę) oraz kordelas;
2) ubiór myśliwego podczas polowań.
Strój myśliwski to oficjalny ubiór członka Polskiego Związku Łowieckiego (PZŁ) oraz ubiór noszony podczas polowań. Składa się z kurtki, spodni, kamizelki, krawata lub muszki, butów i czapki. Kurtka jest zazwyczaj wykonana z tworzywa sztucznego lub skóry, a jej kolor może być dostosowany do okoliczności. Spodnie są najczęściej zrobione z grubej bawełny lub tworzywa sztucznego i mają kieszenie na narzędzia myśliwskie. Kamizelka z kolei posiada liczne kieszenie na narzędzia myśliwskie oraz jest wykonana z tworzywa sztucznego lub skóry.
Do stroju myśliwskiego należy również nosić odznaczenia łowieckie oraz specjalne ozdoby takie jak sznur ozdobny (z prawego ramienia do pierwszego guzika zapinającego kurtkę) oraz kordelas. Odznaczenia łowieckie to specjalne odznaki przyznawane przez PZŁ członkom za długoletnią służbę lub inne osiągnięcia. Sznur ozdobny symbolizuje przywiązanie do tradycji łowiectwa i jest noszony tylko przez oficjalnych członków PZŁ, natomiast kordelas to tasiemka noszona na lewej stronie piersi, symbolizująca więzi między myśliwymi.
Podczas polowań strój myśliwski musi być dostosowany do warunków pogodowych i miejsca polowania. Kurtka powinna być wykonana z materiału odpornego na wilgoć i mrozy, a spodnie powinny mieć dodatkowe kieszenie na narzędzia myśliwskie. Buty winny być wygodne i wytrzymałe dla swobodnego poruszania się po polu, a dodatkowe elementy garderoby mogą obejmować rękawiczki, chusteczki lub chusty do noszenia narzędzi myśliwskich oraz okulary ochronne przed promieniami UV.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj strój myśliwski w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- starka
samica ptaka wodząca młode.
- stanowisko myśliwskie stałe
specjalnie przygotowane miejsce oczekiwania na zwierzynę, np. kosz, ambona, czatownia itp.
- stękać
o byku łosia i jelenia: wydawać głos zbliżony do stękania (w okresie godowym).
- ścinka
sierść, zwierza obcięta kulą: umożliwia ona myśliwemu określenie miejsca uderzenia kuli na podstawie barwy oraz długości włosa.
- spuścić
1) zwolnić psa z otoku lub smyczy;
2) zestrzelić lecącego ptaka.
- składność broni
zaleta broni, która zależy od dopasowania jej do budowy anatomicznej myśliwego (zob. dopasowywanie broni).
- scypuł
delikatna, owłosiona skóra, porastająca tworzące się poroże jeleniowatych. Po zakończeniu wzrostu poroża s. jest wycierany przez zwierzę o drzewa i krzewy.
- sztuka
pojedynczy zwierz.
- strzyc
1) o zającach i królikach: obgryzać rośliny;
2) o zającach, dzikach i jeleniowatych: nastawiać uszu.
- sak
dawny rodzaj sieci do łapania ptaków.