Definicja hasła: strzelanie myśliwskie
- strzelanie myśliwskie
zawody na strzelnicy obejmujące konkurencje: strzelanie do stojącego rogacza i biegnącego dzika (kula) oraz krąg myśliwski, przeloty, oś myśliwska i strzelanie do biegnącego zająca (śrut). W sześcioboju myśliwskim rozgrywane są mis- trzostwa Polski. Zawodnik, który przejdzie w zawodach z klasy otwartej do mistrzowskiej, otrzymuje odznakę Mistrza Strzelania Myśliwskiego.
Strzelanie myśliwskie to forma sportowej rywalizacji, w której uczestnicy mierzą się z różnymi konkurencjami wymagającymi precyzyjnego celowania i szybkiego reagowania. Zawody tego typu obejmują strzelanie do stojącego rogacza i biegnącego dzika (kula), krągu myśliwskiego, przelotów, osi myśliwskiej oraz strzelanie do biegnącego zająca (śrut). Mistrzostwa Polski w sześcioboju myśliwskim są corocznie organizowane, dostarczając uczestnikom platformy do rywalizacji o najwyższe miejsce na podium. Osoby, które awansują z klasy otwartej do mistrzowskiej, otrzymują odznakę Mistrza Strzelania Myśliwskiego jako wyróżnienie za osiągnięcie najwyższego poziomu umiejętności strzeleckich.
Strzelanie myśliwskie cieszy się dużą popularnością w Polsce i na całym świecie, pozwalając uczestnikom testować swoje umiejętności oraz konkurować o nagrody i wyróżnienia. Sport ten stanowi doskonałą okazję do poprawienia techniki strzeleckiej poprzez regularne ćwiczenia. Uczestnicy muszą wykazać się zarówno precyzją jak i szybkim czasem reakcji, co sprawia, że strzelanie myśliwskie wymaga stałego doskonalenia umiejętności.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj strzelanie myśliwskie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- strzałowe
opłata od pozyskanej zwierzyny.
- strzelba
śrutowa broń myśliwska.
- siąg
staropolskie określenie rozpiętości skrzydeł ptaków.
- strzelnica myśliwska
miejsce przeznaczone do rozgrywania zawodów w strzelaniu myśliwskim; składa się ze strzelnicy rzutkowej (oś myśliwska, krąg myśliwski i bażant) oraz osi do strzelania zająca, dzika i (...)
- sokoły, sokoły (Falkonidae)
rodzina ptaków drapieżnych, z których trzy gatunki używano w sokolnictwie: sokół wędrowny, raróg oraz kobuz.
- siekaniec
dawniej używane drobne kawałki posiekanego ołowiu zamiast śrutu.
- seter irlandzki
pies średniej wielkości (60-65 cm) o jedwabistej mahoniowej sierści. Łeb wąski, oczy brązowe, uszy osadzone nisko, ogon długi. Dojrzewa wolno, bardzo często hodowany przez niemyśliwych, co (...)
- szronowe
jeden z ciężarów łowieckich prawa książęcego, polegający na obowiązku tropienia zwierzyny po białej stopie.
- strzyżak jeleni, strzyżak jeleni, mucha jelenia
szkodliwa muchówka, pasożyt zewnętrzny jelenie, żywi się jego krwią, obłamuje sobie skrzydła w jego sierści. Występuje tam, gdzie licznie bytują jelenie.