Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: stożek przejściowy

stożek przejściowy

krótki odcinek przewodu lufy za komorą nabojową o zwężającej się średnicy.

Stożek przejściowy jest częścią lufy broni palnej, która znajduje się za komorą nabojową. Jego głównym celem jest zmniejszenie średnicy lufy, aby umożliwić szybsze i bardziej precyzyjne wypuszczanie pocisku. Dodatkowo stożek przejściowy ma na celu zmniejszenie hałasu wystrzału poprzez ograniczenie prędkości gazów wyrzucanych z lufy. Składa się z dwóch części: pierwsza jest szersza i ma większą średnicę niż druga, a umieszczona jest bezpośrednio za komorą nabojową celem ograniczenia szybkości gazów wyrzucanych z lufy. Druga część stożka przejściowego, umieszczona po pierwszej, dalsze zmniejsza średnicę lufy. Stożek przejściowy jest istotnym elementem broni palnej, mającym istotny wpływ na precyzję wypuszczania pocisku oraz redukcję hałasu wystrzału, co warunkuje potrzebę właściwego dopasowania go do konkretnego rodzaju broni palnej.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj stożek przejściowy w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

szpilki

inaczej igły.

sagalasówka

broń myśliwska z końca XVIIIr w. wyrobu kowala-rusznikarza Sagalasa ze wsi Bałabanówka w powiecie lipowieckim na ziemi kijowskiej. Salgasówki zdobione były napisami: Se git se bon Sagalas (...)

Sellier and Bellot

czechosłowacka fabryka amunicji myśliwskiej. W Polsce dużym powodzeniem cieszyła się amunicja kulowa tej fabryki.

szpile

inaczej raciczki.

ścinka

sierść, zwierza obcięta kulą: umożliwia ona myśliwemu określenie miejsca uderzenia kuli na podstawie barwy oraz długości włosa.

świadectwo pochodzenia zwierzyny

druk ścisłego zarachowania dokumentujący legalność pozyskania przewożonej sztuki; wystawia go dzierżawca obwodu łowieckiego.

skrzydła

1) flanki: krańcowe stanowiska na linii myśliwych, często ustawiane do niej pod kątem prostym;
2) przednie kończyny ptaków.

szarawary

długie kosmate kłaki, obrastające uda ssaków drapieżnych.

szlakować

staropolskie: tropić zwierzynę.

stójka

zatrzymanie się psa legawego w charakterystycznej pozie (z podniesioną przednią łapą) przed zwietrzoną zwierzyną.