Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: szczenna

szczenna

o ciężarnej suce.

Szczenna to termin używany w łowiectwie, który odnosi się do samicy dzika (dziki lub dzika), która jest ciężarna. Okres ciąży u loch trwa około 115 dni, po czym przychodzi na świat miot liczący zazwyczaj od 4 do 8 prosiąt. Termin "szczenna" jest używany głównie w kontekście polowania, gdyż w niektórych krajach polowanie na szczenną samicę jest regulowane pod względem prawidłowego zarządzania populacją dzików.

Charakterystyczne dla szczennej może być jej zachowanie, zwłaszcza w okresie przygotowania do porodu. Może stać się bardziej agresywna i defensywna wobec potencjalnych zagrożeń oraz terytorialna w obronie swojego legowiska. Dla łowców jest to istotne, gdyż muszą podejść do polowań na takie zwierzęta z większą ostrożnością i umiejętnością czytania zachowań dzika.

W kontekście ochrony środowiska naturalnego i zarządzania populacją dzików, monitoring szczennych samic może być istotny dla oceny stanu zdrowia i kondycji populacji dzików oraz planowania dalszych działań mających na celu zachowanie równowagi ekosystemu leśnego. Ponadto, wiedza o liczbie szczennych samic może również pomóc w przewidywaniu ilości młodych prosiąt, co ma znaczenie dla zapewnienia odpowiedniej ochrony i opieki nad młodymi osobnikami oraz utrzymania zdrowej populacji dzików.

Warto zauważyć także, że termin "szczenna" może być równie istotny dla myśliwych i hodowców jako informacja o rozwoju sezonu łowieckiego lub planach hodowlanych. Dla myśliwych szczenna suczka może być przedmiotem specjalnej uwagi podczas polowań, a dla hodowców - cennym źródłem informacji podczas planowania rozrodu oraz kontroli stanu zdrowia stad.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szczenna w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

szczwacz

członek dawnej książęcej służby łowieckiej, układacz chartów i ogarów.

ścinka

sierść, zwierza obcięta kulą: umożliwia ona myśliwemu określenie miejsca uderzenia kuli na podstawie barwy oraz długości włosa.

sól

bardzo ważny składnik zimowego dokarmiania zwierzyny; najlepiej podawać w lizawkach zmieszaną z gliną lub sól kamienną.

stopa

określenie wyglądu powierzchni ziemi podczas polowania: stopa biała - ziemia pokryta śniegiem; stopa czarna - brak śniegu, stopa srokata - śnieg gdzieniegdzie.

szesnastak

jeleń byk mający po osiem odnóg na każdej tyce (sz. regularny) lub przynajmniej na jednej z tyk (sz. nieregularny).

skrzekot

niepłodny mieszaniec koguta cietrzewia i głuszycy.

siąg

staropolskie określenie rozpiętości skrzydeł ptaków.

siuta

inaczej koza.

sztuka

pojedynczy zwierz.

siedmnadziesta

kara pieniężna wynosząca 70 grzywien, nakładana w dawnej Polsce za wykroczenia przeciwko książęcemu prawu, w tym także za przestępstwa łowieckie.