Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: szczenna

szczenna

o ciężarnej suce.

Szczenna to termin używany w łowiectwie, który odnosi się do samicy dzika (dziki lub dzika), która jest ciężarna. Okres ciąży u loch trwa około 115 dni, po czym przychodzi na świat miot liczący zazwyczaj od 4 do 8 prosiąt. Termin "szczenna" jest używany głównie w kontekście polowania, gdyż w niektórych krajach polowanie na szczenną samicę jest regulowane pod względem prawidłowego zarządzania populacją dzików.

Charakterystyczne dla szczennej może być jej zachowanie, zwłaszcza w okresie przygotowania do porodu. Może stać się bardziej agresywna i defensywna wobec potencjalnych zagrożeń oraz terytorialna w obronie swojego legowiska. Dla łowców jest to istotne, gdyż muszą podejść do polowań na takie zwierzęta z większą ostrożnością i umiejętnością czytania zachowań dzika.

W kontekście ochrony środowiska naturalnego i zarządzania populacją dzików, monitoring szczennych samic może być istotny dla oceny stanu zdrowia i kondycji populacji dzików oraz planowania dalszych działań mających na celu zachowanie równowagi ekosystemu leśnego. Ponadto, wiedza o liczbie szczennych samic może również pomóc w przewidywaniu ilości młodych prosiąt, co ma znaczenie dla zapewnienia odpowiedniej ochrony i opieki nad młodymi osobnikami oraz utrzymania zdrowej populacji dzików.

Warto zauważyć także, że termin "szczenna" może być równie istotny dla myśliwych i hodowców jako informacja o rozwoju sezonu łowieckiego lub planach hodowlanych. Dla myśliwych szczenna suczka może być przedmiotem specjalnej uwagi podczas polowań, a dla hodowców - cennym źródłem informacji podczas planowania rozrodu oraz kontroli stanu zdrowia stad.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj szczenna w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę S

zobacz pełną listę haseł

stanowić

o psach myśliwskich: zatrzymać w miejscu gonionego zwierza, dając myśliwemu możliwość dojścia i oddania strzału.

siatka celownicza

celownik wlunecie myśliwskiej.

siedlisko, siedlisko, ekotop

kompleks czynników glebowych, wodnych i klimatycznych, tworzących warunki bytowania określonej roślinności i związanego z nią świata zwierzęcego.

słupkować

o zającu i króliku: siadać na tylnych nogach (skokach).

stanowisko myśliwskie stałe

specjalnie przygotowane miejsce oczekiwania na zwierzynę, np. kosz, ambona, czatownia itp.

szczypce

dawniej kleszcze używane do łapania borsuków żywcem.

sadzić

o zwierzynie czworonożnej: szybko biec.

scypuł

delikatna, owłosiona skóra, porastająca tworzące się poroże jeleniowatych. Po zakończeniu wzrostu poroża s. jest wycierany przez zwierzę o drzewa i krzewy.

szczenię

młody pies, wilk, lis, borsuk, jenot itd.

siekaniec

dawniej używane drobne kawałki posiekanego ołowiu zamiast śrutu.