Definicja hasła: sztucer
- sztucer
myśliwska broń kulowa: może być pojedynczy, podwójny (o pionowym lub poziomym układzie luf) oraz powtarzalny (repetier lub automat). Najczęściej używane w Polsce sztucery mają kaliber 7 mm 30-06, 8 mm.
Sztucer – rodzaj myśliwskiej broni kulowej, charakteryzujący się długą lufą o długości od 18 do 24 cali. Może występować w formie pojedynczej lub podwójnej, z różnymi układami luf (pionowym lub poziomym). Istnieją również sztucery powtarzalne, wyposażone w mechanizm powtarzalny (repetier lub automat). Najczęściej używane sztucery posiadają kaliber 7 mm 30-06 lub 8 mm. Ze względu na swoją niezawodność i łatwość obsługi, sztucery cieszą się dużą popularnością wśród myśliwych. Ich lekka konstrukcja ułatwia przenoszenie oraz trzymanie przez dłuższy czas.
Ponadto cechuje je duży zasięg i możliwość strzelania z dużych odległości. Sztucery są uniwersalne i mogą być używane do polowań na różnorodną zwierzynę – zarówno drobne ptaki, jak i duże dzikie zwierzęta. Dzięki możliwości ustawienia zgodnie z potrzebami myśliwego, stanowią bardzo wszechstronną broń myśliwską. Powszechnie stosowane w Polsce ze względu na swoje zalety oraz efektywność w praktyce łowieckiej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj sztucer w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę S
- sygnałówka
myśliwska trąbka metalowa służąca do grania sygnałów myśliwskich.
- szczwany
o zwierzu doświadczonym, chytrym, który niejednokrotnie miał styczność z myśliwymi i psami.
- Sellier and Bellot
czechosłowacka fabryka amunicji myśliwskiej. W Polsce dużym powodzeniem cieszyła się amunicja kulowa tej fabryki.
- siadło
drzewo, na którym zasiadł na noc głuszec
- sęki
rogowe palczaste odrosty na łopatach daniela
- studzenie tuszy
proces wychłodzenia strzelonej zwierzyny po jej wypatroszeniu. Odbywa się przez powieszenie tuszy w chłodnym i przewiewnym miejscu (szczególnie ważne, gdy jest ciepło).
- słupkować
o zającu i króliku: siadać na tylnych nogach (skokach).
- sokoły, sokoły (Falkonidae)
rodzina ptaków drapieżnych, z których trzy gatunki używano w sokolnictwie: sokół wędrowny, raróg oraz kobuz.
- sokolnictwo
układanie i polowanie z ptakami drapieżnymi (sokołami, jastrzębiami, a nawet orłami), szczególnie rozpowszechnione w średniowieczu. Młodego ptaka ukróca się, czyli przyzwyczaja do ludzi, (...)
- sadło
tłuszcz ze zwierzyny.