Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: falkatio

falkatio, falkatio, sokołowe

jeden z ciężarów łowieckich, który na mocy prawa książęcego (gwarantującego wyłączność polowania z sokołami - regale łowieckie) ponosili poddani, mając obowiązek karmienia jastrzębi i sokołów oraz pilnowania ich gniazd.

Falkatio to jeden z ciężarów łowieckich, wywodzący się z prawa książęcego, które gwarantowało wyłączność polowania z sokołami, czyli regale łowieckie. Obowiązkami poddanych objętych falkatio było karmienie jastrzębi i sokołów oraz pilnowanie ich gniazd w celu zapewnienia sobie dostępu do dzikich ptaków do użytku w polowaniu. W średniowieczu falkatio miało kluczowe znaczenie i wiązało się z dużym poświęceniem i pracą poddanych. Musieli oni nie tylko karmić ptaki, ale także pilnować ich gniazd, utrzymywać i naprawiać sprzęt łowiecki, takie jak siatki i haki. Falkatio stanowiło istotny element ówczesnego łowiectwa, a jego celem było zapewnienie sobie dostępu do dzikich ptaków do celów polowania poprzez nakładanie na poddanych określonych obowiązków wynikających z prawa książęcego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj falkatio w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę F

zobacz pełną listę haseł

flagi, flagi, chorągwie

fragmenty scypulu zwisające z wieńca w okresie jego wycierania.

fretka, fretka, tchórek

albinotyczna, udomowiona odmiana północnoafrykańskiego tchórza do wypędzania królików z nor.

flanka

skrzydło linii myśliwych zagięte w kierunku miotu.

funt dać

dobić grubą zwierzynę pchnięciem kordelasa (obecnie zabronione w Polsce).

furkot

odgłos wydawany przez ptaki podczas zrywania się do lotu.

futro

skóra z włosem, np. wilka, rysia, lisa itp.

field trialsy

wiosenne próby polowe wyżłów angielskich i gładkowłosych niemieckich, mające na celu wykazanie wrodzonych uzdolnień (w klasie młodzieży) oraz uzdolnień i sposobu pracy w polu (w klasie (...)

fukanie

dźwięk wydawany przez zaniepokojone dziki za pomocą silnego wydmuchiwania powietrza otworami nosowymi.

farbować

o zwierzynie: zostawiać farbę na tropie.

fafle

obwisłe górne wargi u niektórych ras psów myśliwskich, np. u wżłów.