Definicja hasła: kapitalny
- kapitalny
określenie samca zwierzyny płowej noszącego medalowe poroża.
Termin "kapitalny" w łowiectwie odnosi się do samca zwierzyny płowej, który nosi medalowe poroże. Poroże medalowe charakteryzuje się zazwyczaj dużymi rozmiarami oraz charakterystycznym wyglądem, często posiadając wyraźne zagięcia lub zakrzywienia. Jest to cecha szczególnie pożądana przez myśliwych, uważana za oznakę siły i dobrego zdrowia samca. Poroże medalowe występuje u różnych gatunków zwierzyny płowej, m.in. jeleni, saren, danieli i muflonów. W przypadku jeleni i saren, może ono osiągać nawet do 2 metrów długości, natomiast w przypadku danieli i muflonów jest mniejsze, lecz nadal charakterystyczne.
Polowanie na samce kapitalne jest praktykowane nie tylko ze względu na fascynację imponującymi porożami, lecz również w celu ochrony populacji zwierzyny płowej. Silne samce mają większe szanse na przetrwanie oraz ich potomstwo konkuruje skuteczniej o pozycję w stadzie. Dlatego też zachowanie równowagi populacji oraz chronienie genetycznie silnych osobników stanowi istotny element etyki łowieckiej.
Warto zauważyć również, że sama nazwa "kapitalny" pochodzi od słowa "kapitał", co nawiązuje do wartości ekonomicznej takiego trofeum łowieckiego. Jednak dla wielu myśliwych chodzi nie tylko o rangę czy wartość finansową poroża; jest to także kwestia szacunku dla natury i jej piękna oraz dbałości o zdrowie populacji dzikiej zwierzyny płowej. Termin ten zatem obejmuje zarówno aspekty praktyczne jak i symboliczne łowiectwa.
Podsumowując, termin "kapitalny" odnosi się do samca zwierzyny płowej noszącego medalowe poroże, które jest cechą szczególnie pożądaną przez myśliwych ze względu na symbolizowanie siły i dobrego zdrowia oraz wpływając na równowagę populacji dzikiej zwierzyny płowej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kapitalny w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kocica
samica zająca.
- kwadruplet
cztery kolejne bezpośrednie celne strzały oddane przez myśliwego.
- korkociągi
parostki rogacza skręcone na ogół na skutek motylicy wątrobowej.
- kandelabrowa korona
zob. korona.
- kosz jastrzębi
samołówka do chwytania żywcem drapieżników skrzydlatych stosowana w sokolnictwie.
- kokcydioza
niebezpieczna choroba kuropatw i bażantów, wywoływana przez pierwotniaki z rodzaju Eimeria. Zwalczanie polega na niszczeniu padłych ptaków i ostrej dezynfekcji ośrodków hodowlanych.
- klacz
1) szyk lotu niektórych ptaków wędrownych, np. gęsi, żurawi;
2) dźwignia otwierająca broń łamaną;
3) przyrząd służący do wyciągania łusek z broni śrutowej (jeżeli nie (...)
- komora
klatka piersiowa zwierzyny grubej. Strzał na komorę jest najpewniejszy.
- krechtanie
głos wydawany przez głuszce podczas zapadów.
- kocierz pieleszna
gniazdo lęgowe rysia.