Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: kabłąk

kabłąk

osłona spustu (spustów) w broni myśliwskiej.

Kabłąk to nieodłączny element broni myśliwskiej, pełniący funkcję osłony spustu. Jest to mała, ale istotna część, która chroni palec strzelca przed przypadkowym wystrzałem. Kabłąk wykonany jest zazwyczaj z metalu lub tworzywa sztucznego, a jego głównym celem jest zapewnienie bezpieczeństwa podczas użytkowania broni. Dodatkowo, kabłąk może być wyposażony w dodatkowe mechanizmy, takie jak blokada spustu czy przycisk bezpieczeństwa, co dodatkowo podnosi poziom bezpieczeństwa użytkownika.

Warto zauważyć, że kabłąk może być także wyposażony w praktyczne dodatki, jak np. klamra do mocowania na pasku czy uchwyt do trzymania broni. Dzięki temu kabłąk nie tylko zwiększa bezpieczeństwo użytkowania broni, lecz także może poprawić komfort strzelania oraz przenoszenia broni.

Jest to szczególnie istotne dla myśliwych, którzy często znajdują się w sytuacjach wymagających szybkiej reakcji oraz precyzyjnego celowania. Kabłąk pomaga utrzymać stabilność i kontrolę nad bronią, zapobiegając przypadkowym wystrzałom czy niekontrolowanemu odrzuceniu broni podczas strzelania.

Kabłąk powinien być regularnie konserwowany i sprawdzany w celu zapewnienia jego właściwego działania. Prawidłowa konserwacja zapobiega uszkodzeniom mechanicznym i gwarantuje bezpieczne użytkowanie broni myśliwskiej. Dlatego też ważne jest, aby myśliwi regularnie dbali o stan techniczny kabłąka oraz innych elementów swojej broni.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kabłąk w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

karmisko

miejsce zadawania karmy dla zwierzyny.

kuna leśna, tumak, kuna leśna, tumak (Martes martes L.)

gatunek z rodziny łasicowalych. Długość ciała 38-58 cm, ciężar 1-2 kg. Ubarwienie brunatnożółte, na spodzie szyi pomarańczowokremowa plama. Zamieszkuje lasy całej Polski. Porusza się (...)

kwadruplet

cztery kolejne bezpośrednie celne strzały oddane przez myśliwego.

kita

ogon lisa i wiewiórki.

kiść

1) pęk białych włosów na końcu ogona borsuka,
2) zakończenie ogona żubra.

korozja luf

uszkodzenie gładzi luf na skutek szkodliwego działania nieusuniętych resztek spalonego prochu.

klempa

samica łosia, łosza

kądziel

obfite, długie owłosienie na karku, szyi i garbie żubra.

koryto dzicze

tor przejścia dzików w głębokim śniegu.

koronny byk

jeleń byk noszący wieniec z koronami.