Definicja hasła: kobylarz
- kobylarz
stary, bardzo duży wilk.
Kobylarz to duża i imponująca jednostka wilka (Canis lupus), charakteryzująca się długim ciałem, osiągającym nawet 1,5 metra długości, oraz wagą dochodzącą do 40 kg. Zwierzę to występuje głównie w lasach Europy Środkowej i Wschodniej. Jest gatunkiem samotniczym, choć zdarza się, że tworzy małe grupy. Kobylarze są znani z silnej budowy ciała oraz szybkości, co sprawia, że stanowią trudne cel dla polowań. Są także uważani za inteligentne stworzenia potrafiące adaptować się do nowych sytuacji.
Jedną z kluczowych cech kobylarza jest jego status prawnie chronionego gatunku w wielu krajach europejskich. Ich populacja musi być monitorowana i chroniona przed nadmiernym polowaniem czy innymi zagrożeniami środowiskowymi.
Kobylarze odgrywają istotną rolę w ekosystemie leśnym, regulując populacje dzikich zwierząt takich jak dziki, jelenie czy sarny. Ich obecność wpływa na równowagę przyrodniczą w lasach europejskich.
Niestety, zagrożenia takie jak pożary lasów oraz utrata naturalnego siedliska mogą negatywnie wpływać na populację kobylarzy. Dlatego ważne jest podejmowanie działań mających na celu ochronę tych imponujących zwierząt.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kobylarz w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- koźlę
młoda sarna do 1 roku życia, bez względu na płeć.
- kwiel
gwizdek służący do przywabiania ptaka łowczego
- kulka
haczyk drewniany lub metalowy (niekiedy rogowy) służący do szybkiego patroszenia ptactwa (ważne w lecie podczas upałów).
- kultura łowiecka
całokształt materialnych i duchowych osiągnięć łowiectwa na przestrzeni wieków. W jej zakres wchodzi m.in. literatura myśliwska, malarstwo, rzeźba, muzyka, język łowiecki, tradycje, (...)
- kotlina, kotlina, kotowina
małe zagłębienie w ziemi, stanowiące w okresie bezśnieżnym legowisko zająca.
- kynologia myśliwska
nauka o psach myśliwskich. Zajmuje się biologią, rozwojem, pochodzeniem, hodowlą, układaniem i użytkowaniem psa myśliwskiego.
- korkociągi
parostki rogacza skręcone na ogół na skutek motylicy wątrobowej.
- komora gniazdowa
rozszerzona część nory, przeznaczona do wychowu młodych.
- kicać
o zającu lub króliku: poruszać się wolnymi skokami.
- kokanie
głos wydawany przez cieciorkę.