Definicja hasła: kroczyć
- kroczyć
o zwierzynie: iść stępa.
Kroczenie – technika łowiecka polegająca na stępnym poruszaniu się w celu zbliżenia do zwierzyny łownej. Metoda ta jest wykorzystywana przez myśliwych, aby uniknąć wzbudzenia podejrzeń u dzikich zwierząt i umożliwić skuteczne podchodzenie do nich. Kroczenie jest szczególnie przydatne podczas polowania na zwierzęta bardzo czujne i łatwo płoszące się. Aby zastosować tę technikę efektywnie, myśliwy musi poruszać się cicho i delikatnie, dbając o to, by nie narazić się na wychwycenie przez zwierzynę.
Podczas kroczenia przestrzega się zasad ostrożności i precyzji, starając się unikać wszelkich bodźców mogących zdradzić obecność myśliwego. Ruch odbywa się powoli, a każdy krok jest planowany tak, aby minimalizować ryzyko wykrycia. Myśliwy musi również uważać na teren polowania – unikając możliwych przeszkód terenowych oraz ograniczając tworzenie zbędnych dźwięków.
W kontekście łowiectwa kroczenie jest istotnym elementem strategii polowania na dziką zwierzynę, wymagającym od myśliwego zdolności do cichego poruszania się oraz dużej cierpliwości. Efektywne stosowanie tej techniki może przyczynić się do skutecznego wystawienia na strzał dzikiego zwierza.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kroczyć w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- korozja luf
uszkodzenie gładzi luf na skutek szkodliwego działania nieusuniętych resztek spalonego prochu.
- kamionka
inaczej kuna domowa.
- kopać
o broni myśliwskiej, uderzającej myśliwego w ramię podczas strzału.
- koronny byk
jeleń byk noszący wieniec z koronami.
- kuropatwa, kuropatwa (Perdix perdix L.)
ptak z rzędu kuraków. Upierzenie samca szarobrązowe rdzawo poprzecznie pręgowane, spód ciała popielaty z ciemniejszymi kreskami oraz dużą brązową plamą w kształcie podkowy w dolnej (...)
- kniazić
o zającu: wydawać głos przerażenia podobny do płaczu dziecka.
- kapelusznik
staropolskie określenie bardzo starego odyńca.
- kotłowy
dawniej członek służby książęcej, zajmujący się żywieniem psów myśliwskich.
- kandelabrowa korona
zob. korona.
- kluczka
odskok zwierza w bok podczas ucieczki.