Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: kroczyć

kroczyć

o zwierzynie: iść stępa.

Kroczenie – technika łowiecka polegająca na stępnym poruszaniu się w celu zbliżenia do zwierzyny łownej. Metoda ta jest wykorzystywana przez myśliwych, aby uniknąć wzbudzenia podejrzeń u dzikich zwierząt i umożliwić skuteczne podchodzenie do nich. Kroczenie jest szczególnie przydatne podczas polowania na zwierzęta bardzo czujne i łatwo płoszące się. Aby zastosować tę technikę efektywnie, myśliwy musi poruszać się cicho i delikatnie, dbając o to, by nie narazić się na wychwycenie przez zwierzynę.

Podczas kroczenia przestrzega się zasad ostrożności i precyzji, starając się unikać wszelkich bodźców mogących zdradzić obecność myśliwego. Ruch odbywa się powoli, a każdy krok jest planowany tak, aby minimalizować ryzyko wykrycia. Myśliwy musi również uważać na teren polowania – unikając możliwych przeszkód terenowych oraz ograniczając tworzenie zbędnych dźwięków.

W kontekście łowiectwa kroczenie jest istotnym elementem strategii polowania na dziką zwierzynę, wymagającym od myśliwego zdolności do cichego poruszania się oraz dużej cierpliwości. Efektywne stosowanie tej techniki może przyczynić się do skutecznego wystawienia na strzał dzikiego zwierza.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kroczyć w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kluczka

odskok zwierza w bok podczas ucieczki.

krektun

młody jednoroczny głuszec, nie biorący czynnego udziału w tokowisku.

knieja

duży obszar lasu bogaty w zwierzynę.

kotwina

inaczej kotlina.

kultura łowiecka

całokształt materialnych i duchowych osiągnięć łowiectwa na przestrzeni wieków. W jej zakres wchodzi m.in. literatura myśliwska, malarstwo, rzeźba, muzyka, język łowiecki, tradycje, (...)

koronny byk

jeleń byk noszący wieniec z koronami.

królewski strzał

w przypadku, gdy strzelony ptak spada myśliwemu pod nogi.

kudły

zmierzwiona długa sierść niedźwiedzia.

kwoktać

o samicy głuszca lub cietrzewia: wydawać głos.

komora gniazdowa

rozszerzona część nory, przeznaczona do wychowu młodych.