Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: kroczyć

kroczyć

o zwierzynie: iść stępa.

Kroczenie – technika łowiecka polegająca na stępnym poruszaniu się w celu zbliżenia do zwierzyny łownej. Metoda ta jest wykorzystywana przez myśliwych, aby uniknąć wzbudzenia podejrzeń u dzikich zwierząt i umożliwić skuteczne podchodzenie do nich. Kroczenie jest szczególnie przydatne podczas polowania na zwierzęta bardzo czujne i łatwo płoszące się. Aby zastosować tę technikę efektywnie, myśliwy musi poruszać się cicho i delikatnie, dbając o to, by nie narazić się na wychwycenie przez zwierzynę.

Podczas kroczenia przestrzega się zasad ostrożności i precyzji, starając się unikać wszelkich bodźców mogących zdradzić obecność myśliwego. Ruch odbywa się powoli, a każdy krok jest planowany tak, aby minimalizować ryzyko wykrycia. Myśliwy musi również uważać na teren polowania – unikając możliwych przeszkód terenowych oraz ograniczając tworzenie zbędnych dźwięków.

W kontekście łowiectwa kroczenie jest istotnym elementem strategii polowania na dziką zwierzynę, wymagającym od myśliwego zdolności do cichego poruszania się oraz dużej cierpliwości. Efektywne stosowanie tej techniki może przyczynić się do skutecznego wystawienia na strzał dzikiego zwierza.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kroczyć w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kudły

zmierzwiona długa sierść niedźwiedzia.

kraczajka

przenośna podpórka do broni (inna nazwa: pastorał)

kopno

legowisko zająca w śniegu.

kocica

samica zająca.

klacz

1) szyk lotu niektórych ptaków wędrownych, np. gęsi, żurawi;
2) dźwignia otwierająca broń łamaną;
3) przyrząd służący do wyciągania łusek z broni śrutowej (jeżeli nie (...)

karmicy

służebnicy książęcy, zajmujący się karmieniem psów myśliwskich.

karnal

inaczej kaptur.

karma

pokarm dla zwierzyny dostarczany przez myśliwych. Dzieli się ją na: 1) objętościowo suchą: siano, słoma, liściarka, pędy;
2) objętościowo soczystą: ziemniaki, buraki, topinambur, (...)

kobylarz

stary, bardzo duży wilk.

kobuz, kobuz (Falko subbuteo L.)

ptak z rodziny sokołów, gnieżdżący się w lasach i zagajnikach, objęty ochroną -|- dawniej ceniony w sokolnictwie.