Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: kłapać

kłapać

o dziku: głośno ocierać szable o fajki.

Kłapać - termin używany w kontekście polowania na dziki, oznacza głośne ocieranie szabel o fajki. Jest to sposób na wywołanie charakterystycznego dźwięku, który ma za zadanie przestraszyć dziki i skłonić je do ucieczki lub zmiany kierunku ruchu. Kłapanie jest stosowane przez myszolowców podczas polowania z myszkami oraz w innych sytuacjach, gdy potrzebne jest odstraszanie dzikich zwierząt.

Wykonując tę czynność, myśliwi starają się oddać jak najgłośniejszy dźwięk poprzez szybkie i rytmiczne ocieranie metalowych przedmiotów – szabel o fajki. Dzięki temu powstaje odgłos przypominający dźwięk walki, co może wprawić dziki w niepokój i zniechęcić je do zbliżania się do danego obszaru. Kłapanie jest przykładem tradycyjnej metody stosowanej w polowaniach łowieckich, mającej na celu odstraszenie zdziczałych zwierząt leśnych.

Współcześnie kłapanie może być wykonywane z użyciem specjalnie zaprojektowanych urządzeń lub sprzętu, które pozwalają osiągnąć maksymalną głośność i realizm dźwięku. Jest to element kultury łowieckiej związany ze starożytnymi technikami polowań oraz tradycyjnymi metodami odstraszania dzikich zwierząt w lesie. Jednakże należy pamiętać o przestrzeganiu przepisów dotyczących polowań oraz ochrony środowiska naturalnego podczas stosowania tej techniki.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kłapać w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

klangor

jednostajny głos żurawi.

kuwiek

piszczałka do wabienia ptaków.

kaczka hełmiasta, kaczka hełmiasta (Netta rufina Pall)

nieliczny w Polsce gatunek kaczki należącej do grążyc. Sporadycznie występuje na Mazurach, częściej spotykana na przelotach.

krzyżak

lis mający ciemne futro z czarną pręgą wzdłuż grzbietu i w poprzek przez łopatki.

koło łowieckie

podstawowa komórka organizacyjna PZŁ. Zrzesza myśliwych członków PZŁ i dzierżawi obwód łowiecki, na którym prowadzi gospodarkę łowiecką. Koło łowieckie liczy przeważnie od 15 do 30 (...)

kiść

1) pęk białych włosów na końcu ogona borsuka,
2) zakończenie ogona żubra.

kreślić

o głuszcach, cietrzewiach i dropiach: chodzić podczas toków po ziemi lub śniegu, kreśląc rozpostartymi skrzydłami i ogonem charakterystyczne bruzdy.

korona

co najmniej trzy wierzchołkowe odnogi wieńca jelenia kończące tyki. W zależności od kształtu noszą rozmaite nazwy: dłoniasta, kandelabrowa, kielichowa, kotwicowa, krzaczasta, łopaciasta (...)

krzyk

głos dzikich gęsi i łabędzi.

kaptur, kaptur, kapa, karnal

nakrycie głowy ptaka łowczego, mające na celu zasłonięcie oczu podczas łowów. W ten sposób nie może on atakować zwierzyny, której myśliwy nie chce zdobyć. Kaptur myśliwy zdejmuje (...)