Definicja hasła: kuna domowa, kamionka
- kuna domowa, kamionka, kuna domowa, kamionka (Martes foina Brexleben)
zwierzę łowne z rodziny łasicowatych podobne do kuny leśnej, lecz z nosem o barwie czerwonawej i białej plamie na spodzie szyi (rozwidlonej - ważna cecha odróżniająca). Znajduje się pod ochroną.
Kuna domowa, zwana też kamionką, jest gatunkiem łownym z rodziny łasicowatych, charakteryzującym się podobnym wyglądem do kuni leśnej. Istotną cechą odróżniającą kunę domową od kuni leśnej jest czerwonawy nos oraz obecność białej plamy na spodzie szyi. Zwierzę to występuje głównie w Europie Środkowej i Południowej oraz w Azji Mniejszej; zamieszkuje lasy liściaste lub mieszane, a także obszary miejskie. Kuna domowa jest zwierzęciem nocnym, które odżywia się przeważnie owadami, ptakami i małymi gryzoniami.
Ze względu na obserwowany spadek liczebności populacji kuny domowej, została ona objęta ochroną w celu zapobieżenia zagrożeniu wyginięciem. W niektórych rejonach uważana jest za gatunek zagrożony wyginięciem, co wymaga podejmowania działań mających na celu ograniczenie polowań oraz ochronę naturalnych siedlisk tych zwierząt. Konieczne jest ustalenie skutecznych strategii zachowania środowiska życia kuni domowej w celu zachowania jej populacji na odpowiednim poziomie.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kuna domowa, kamionka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kolczatka, kolczatka, korale
kolczasta obroża dla psa myśliwskiego. Ułatwia tresurę i utrzymanie psa w karności.
- kapitalny
określenie samca zwierzyny płowej noszącego medalowe poroża.
- kot
nazwa zająca i rysia.
- kulka
haczyk drewniany lub metalowy (niekiedy rogowy) służący do szybkiego patroszenia ptactwa (ważne w lecie podczas upałów).
- kicać
o zającu lub króliku: poruszać się wolnymi skokami.
- kłusownik
człowiek uprawiający kłusownictwo.
- kroczyć
o zwierzynie: iść stępa.
- koryto dzicze
tor przejścia dzików w głębokim śniegu.
- kureń, kureń, budan
poleska nazwa szałasu myśliwskiego z desek, częściowo przysypanego ziemią.
- kreślić
o głuszcach, cietrzewiach i dropiach: chodzić podczas toków po ziemi lub śniegu, kreśląc rozpostartymi skrzydłami i ogonem charakterystyczne bruzdy.