Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: kapiszonówka

kapiszonówka, kapiszonówka, pistonówka

odprzodowa broń palna z zamkiem kapiszonowym, złożonym z kominka, czyli rurki doprowadzającej ogień do prochu znajdującego się w komorze lufy, i kurka sprężynowego z mechanizmem spustowym. Wynaleziono ją w Anglii, w początkach XIX w.; po 1866 r. wyparta została przez broń odtylcową.

Kapiszonówka to rodzaj broni palnej, która wyewoluowała z broni odprzodowej. Jest to broń z zamkiem kapiszonowym, składającym się z kominka i kurka sprężynowego z mechanizmem spustowym. Kominek jest rurką, która doprowadza ogień do prochu w komorze lufy. Kurkowi sprężynowemu towarzyszy mechanizm spustowy, który umożliwia strzelanie.

Kapiszonówka została wynaleziona w Anglii na początku XIX wieku i szybko stała się popularna wśród myśliwych. Jednak po 1866 roku została wyparta przez broń odtylcową, która była bardziej niezawodna i miała większy zasięg. Kapiszonówka była jednak bardzo popularna wśród myśliwych, ponieważ była lekka i łatwa w użyciu.

Dziś kapiszonówki są uważane za antyczne bronie palne i są czasami używane do celów dekoracyjnych lub jako elementy kolekcjonerskie. Są one również czasami używane do celów rekreacyjnych lub sportowych, ale nie są już tak popularne jak dawniej.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kapiszonówka w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kęsy, kęsy, zajady

zęby ssaków drapieżnych.

kobylarz

stary, bardzo duży wilk.

kniazienie

odgłos wydawany przez przestraszonego zająca

konserwacja broni

jedna z najważniejszych czynności gwarantująca długie i sprawne działanie broni. Po wyczyszczeniu broni, lufy pokrywamy smarem neutralizującym działanie mas powybuchowych. Smar ten (...)

kołatka, kołatka, klekotka

przyrząd służący naganiaczowi do klekotania w czasie naganiania zwierzyny.

kroczyć

o zwierzynie: iść stępa.

kot

nazwa zająca i rysia.

kwiat

ogon łosia, jelenia, daniela i jamy.

kreślić

o głuszcach, cietrzewiach i dropiach: chodzić podczas toków po ziemi lub śniegu, kreśląc rozpostartymi skrzydłami i ogonem charakterystyczne bruzdy.

krajce

brzegi dzioba jastrzębia.