Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: kurek

kurek

w broni myśliwskiej część zamka, która uderza w iglicę (zob. zamek).

Kurek jest elementem broni myśliwskiej, będącym częścią zamka, która uderza w iglicę w celu wystrzelenia pocisku. Jest to mechanizm umożliwiający załadowanie, rozładowanie, odpalanie i wyciągnięcie łuski z broni myśliwskiej. Kurek może być wykonany z różnych materiałów, takich jak stal, aluminium lub tworzywo sztuczne, a jego konstrukcja jest zaprojektowana tak, aby umożliwić płynne i precyzyjne działanie.

Kurek spełnia kluczową rolę w broni myśliwskiej, ponieważ jest odpowiedzialny za wszystkie podstawowe funkcje broni. Pozwala regulować siłę naciągu sprężyny i dostosować jej pozycję do potrzeb użytkownika. Dodatkowo może być wykorzystywany do regulacji celownika lub innych elementów broni myśliwskiej.

Z uwagi na swoje znaczenie, kurek wymaga regularnej konserwacji i sprawdzania pod kątem uszkodzeń lub zużycia. Pewność prawidłowego działania kurka ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa użytkownika podczas polowania.

3. Regularna konserwacja kurka jest niezbędna dla zachowania jego sprawności i zapewnienia bezpieczeństwa użytkownika.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kurek w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kopać

o broni myśliwskiej, uderzającej myśliwego w ramię podczas strzału.

kłusownictwo

nielegalne wchodzenie w posiadanie zwierzyny.

karnal

inaczej kaptur.

kłańce

zęby wilka.

kandelabrowa korona

zob. korona.

kryza, kryza, rant

wystająca krawędź łuski naboju kulowego do broni łamanej, umożliwiająca wyciągnięcie łuski z komory nabojowej. Naboje z kryzą mają symbol R napisany po oznaczeniu kalibru i długości (...)

kożuch

futro zająca lub muflona.

kusza myśliwska

ręczna broń miotająca, strzeląjąca bełtami. Składa się z masywnego łuku wykonanego zazwyczaj z rogu lub stali, rzadziej z drewna, przymocowanego poprzecznie do łoża z kolbą, (...)

karta stanowiskowa

kartka z kolejnymi numerami stanowisk w następujących po sobie miotach. Losowana na początku polowania zbiorowego ułatwia łowczemu sprawne i sprawiedliwe rozstawianie myśliwych.

kita

ogon lisa i wiewiórki.