Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: karta stanowiskowa

karta stanowiskowa

kartka z kolejnymi numerami stanowisk w następujących po sobie miotach. Losowana na początku polowania zbiorowego ułatwia łowczemu sprawne i sprawiedliwe rozstawianie myśliwych.

Karta stanowiskowa to narzędzie wykorzystywane podczas polowań zbiorowych do sprawnej i sprawiedliwej organizacji rozmieszczenia myśliwych. Składa się z trzech głównych części. Pierwszą z nich jest lista dostępnych stanowisk dla myśliwych, każde oznaczone numerem oraz informacją o możliwości korzystania z danego stanowiska. Kolejną część stanowi lista uczestników polowania. Ostatecznym elementem są losowania, wykonane przez łowczego, które przypisują poszczególnym myśliwym konkretny numer stanowiska na cały czas trwania polowania.

Karta stanowiskowa ma kluczowe znaczenie dla organizacji polować zbiorowych, ponieważ gwarantuje równomierne i sprawiedliwe rozłożenie myśliwych na wyznaczonych pozycjach. Dzięki niej możliwe jest uniknięcie sytuacji, w której jacyś uczestnicy mieliby nieproporcjonalnie korzystne warunki do zdobycia trofeum. Poprzez losowanie miejsc, każdy myśliwy ma jednakowe szanse na zajęcie dogodnego stanowiska i skuteczny udział w polowaniu.

Karta stanowiskowa pozwala łowczemu zaplanować taktykę polowania w taki sposób, aby zarówno zapewniona została bezpieczeństwo wszystkich uczestników, jak i maksymalizowane były szanse na sukces polowania poprzez optymalne rozłożenie sił strzeleckich. Dlatego też jej staranne przygotowanie i właściwe wykorzystanie są kluczowe dla efektywności oraz bezpieczeństwa tego typu wydarzeń łowieckich.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj karta stanowiskowa w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

klatka szczeblasta

pomieszczenie wykonane z prętów drewnianych i umieszczone na polu, służące do trzymania ptaków myśliwskich.

klapanie

pierwsza zwrotka pieśni głuszca (zob. pieśń głuszca).

krowa

samica żubra.

królik, królik (Oryctolagus cunicu- lus L.)

gatunek z rodziny zającowatych. Długość ciała 35-50 cm, ogona 4,5-7,5 cm, ciężar 1,5-2 kg. Sierść na wierzchu ciała szara, spód biały, kończyny żółtorude. Zamieszkuje suche lasy (...)

kociołek

dawna nazwa mosiężnej części łuski naboju śrutowego.

kipieć

o zającu: sadzić na oślep.

kąpać się

o dzikach, jeleniach, łosiach: tarzać się w kałużach lub błocie.

klacz

1) szyk lotu niektórych ptaków wędrownych, np. gęsi, żurawi;
2) dźwignia otwierająca broń łamaną;
3) przyrząd służący do wyciągania łusek z broni śrutowej (jeżeli nie (...)

korona

co najmniej trzy wierzchołkowe odnogi wieńca jelenia kończące tyki. W zależności od kształtu noszą rozmaite nazwy: dłoniasta, kandelabrowa, kielichowa, kotwicowa, krzaczasta, łopaciasta (...)

kamionka

inaczej kuna domowa.