Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: krektun

krektun

młody jednoroczny głuszec, nie biorący czynnego udziału w tokowisku.

Krektun to młody jednoroczny głuszec, który nie bierze czynnego udziału w tokowisku. W okresie młodości, głuszec ten przechodzi fazę przejściową między dzieciństwem a dorosłością. W tym czasie krektuny nie są jeszcze gotowe do rozrodu i charakteryzują się mniejszymi rozmiarami i jaśniejszym ubarwieniem piór. Ich upierzenie jest bardziej przylegające do ciała, umożliwiając im skuteczne maskowanie w środowisku naturalnym. Aktywne i ruchliwe, krektuny hodują swoje umiejętności polowania na owady i inne małe zwierzęta, będące ich głównym pokarmem. Dodatkowo są znane z aktywności takiej jak skakanie po gałęziach drzew oraz siedzenie na gałęziach wysoko nad ziemią.

W miarę jak krektuny dorastają, ich upierzenie staje się ciemniejsze i bardziej odporniejsze na warunki atmosferyczne, co oznacza pełną dojrzałość. Osiągając ten etap, zaczynają brać udział w tokowisku oraz rozmnażaniu się. Krektuny odgrywają istotną rolę w ekosystemie leśnym jako przyszli przedstawiciele populacji gatunku.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj krektun w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kęsy, kęsy, zajady

zęby ssaków drapieżnych.

kłuć

ugodzić zwierza oszczepem lub kordelasem.

kwiat

ogon łosia, jelenia, daniela i jamy.

kszyk, bekas kszyk, baranek, kszyk, bekas kszyk, baranek (Capella gallinago L.)

ptak z rodziny brodźców. Jest nieco większy od szpaka, posiada długi dziób, skrajne sterówki rudoszare, brunatno pręgowane, brzuch biały. Po zerwaniu się z ziemi wydaje głos. Podczas lotu (...)

kaczki właściwe, kaczki właściwe, pływające

kaczki o wydłużonym kształcie ciała, ogonie lekko zadartym, do końca którego sięgają skrzydła. Dobrze latają. Gniazda zakładają na lądzie, blisko wody. Żerują na lądzie i w (...)

koszyczek

plastykowy pojemnik, do którego wsypuje się śrut i wraz z nim wkłada do łuski. Koszyczek ma na celu zwiększenie skupienia.

kapelusznik

staropolskie określenie bardzo starego odyńca.

kobuz, kobuz (Falko subbuteo L.)

ptak z rodziny sokołów, gnieżdżący się w lasach i zagajnikach, objęty ochroną -|- dawniej ceniony w sokolnictwie.

kaganiec

zabezpieczenie wykonane z drutu lub rzemienia zakładane psom lub tchórkom (fretkom), uniemożliwiające im kąsanie.

koźlak

młode sarny do 1 roku życia