Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: kuwiek

kuwiek

piszczałka do wabienia ptaków.

Kuwiek to tradycyjne narzędzie łowieckie służące do wabienia ptaków poprzez wydawanie charakterystycznego dźwięku przypominającego gwizdanie. Składa się z trzonu i ustnika, przy czym trzon jest długim, cylindrycznym kawałkiem zwykle wykonanym z drewna lub metalu, natomiast ustnik jest mniejszym elementem umieszczonym na końcu trzonu, często wykonywanym z metalu lub tworzywa sztucznego i zawierającym otwory do wydobywania dźwięku. Kuwiek stosowany jest przez myśliwych podczas polowań, aby wabić ptaki i ułatwić im lepsze widzenie oraz strzelanie. Oprócz wabienia ptaków, może być również używany do wabienia innych zwierząt np. saren czy dzików.

Kuwiek jest także wykorzystywany do nauczania ptaków nowych melodii lub odgłosów. Myśliwy może ćwiczyć różne melodie na kuwiku, a ptaki będą je powtarzać. Dzięki temu ćwiczeniu można nauczyć ptaki śpiewać określone melodie lub odgłosy, co pomaga łatwiej rozpoznać je podczas polowań. Kuwiek pełni więc istotną rolę w praktyce łowieckiej zarówno jako narzędzie do pozyskiwania zdobyczy jak i instrument dydaktyczny dla ptaków myśliwskich.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kuwiek w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kurkówka

dawna broń myśliwska o zewnętrznych kurkach. Obecnie ponownie wyrabia się bogato zdobione nowoczesne kurkówki.

kożuch

futro zająca lub muflona.

knieja

duży obszar lasu bogaty w zwierzynę.

kynologia myśliwska

nauka o psach myśliwskich. Zajmuje się biologią, rozwojem, pochodzeniem, hodowlą, układaniem i użytkowaniem psa myśliwskiego.

klacz

1) szyk lotu niektórych ptaków wędrownych, np. gęsi, żurawi;
2) dźwignia otwierająca broń łamaną;
3) przyrząd służący do wyciągania łusek z broni śrutowej (jeżeli nie (...)

kocica

samica zająca.

kiść

1) pęk białych włosów na końcu ogona borsuka,
2) zakończenie ogona żubra.

kłusownik

człowiek uprawiający kłusownictwo.

kapiszon, kapiszon, piston

dawna nazwa spłonki, którą stanowiła miedziana lub mosiężna miseczka nakryta kapturkiem i zawierająca rtęć piorunującą. Kapiszon nakładano na kominek zamka broni kapiszonowej. Od (...)

kapa

inaczej kaptur.