Definicja hasła: kuwiek
- kuwiek
piszczałka do wabienia ptaków.
Kuwiek to tradycyjne narzędzie łowieckie służące do wabienia ptaków poprzez wydawanie charakterystycznego dźwięku przypominającego gwizdanie. Składa się z trzonu i ustnika, przy czym trzon jest długim, cylindrycznym kawałkiem zwykle wykonanym z drewna lub metalu, natomiast ustnik jest mniejszym elementem umieszczonym na końcu trzonu, często wykonywanym z metalu lub tworzywa sztucznego i zawierającym otwory do wydobywania dźwięku. Kuwiek stosowany jest przez myśliwych podczas polowań, aby wabić ptaki i ułatwić im lepsze widzenie oraz strzelanie. Oprócz wabienia ptaków, może być również używany do wabienia innych zwierząt np. saren czy dzików.
Kuwiek jest także wykorzystywany do nauczania ptaków nowych melodii lub odgłosów. Myśliwy może ćwiczyć różne melodie na kuwiku, a ptaki będą je powtarzać. Dzięki temu ćwiczeniu można nauczyć ptaki śpiewać określone melodie lub odgłosy, co pomaga łatwiej rozpoznać je podczas polowań. Kuwiek pełni więc istotną rolę w praktyce łowieckiej zarówno jako narzędzie do pozyskiwania zdobyczy jak i instrument dydaktyczny dla ptaków myśliwskich.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kuwiek w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kapiszon, kapiszon, piston
dawna nazwa spłonki, którą stanowiła miedziana lub mosiężna miseczka nakryta kapturkiem i zawierająca rtęć piorunującą. Kapiszon nakładano na kominek zamka broni kapiszonowej. Od (...)
- kaczki
nazwa obejmująca szereg gatunków z rzędu blaszkodziobych. Dzielimy je na kaczki właściwe, czyli pływające, oraz grążyce.
- kaczka hełmiasta, kaczka hełmiasta (Netta rufina Pall)
nieliczny w Polsce gatunek kaczki należącej do grążyc. Sporadycznie występuje na Mazurach, częściej spotykana na przelotach.
- kultura łowiecka
całokształt materialnych i duchowych osiągnięć łowiectwa na przestrzeni wieków. W jej zakres wchodzi m.in. literatura myśliwska, malarstwo, rzeźba, muzyka, język łowiecki, tradycje, (...)
- kitka
bródka kozicy (trofeum).
- kosacz
stary cietrzew.
- kiść
1) pęk białych włosów na końcu ogona borsuka,
2) zakończenie ogona żubra.
- kozioł, rogacz
samiec samy.
- karmisko
miejsce zadawania karmy dla zwierzyny.