Definicja hasła: klapanie
- klapanie
pierwsza zwrotka pieśni głuszca (zob. pieśń głuszca).
Klapanie to pierwsza zwrotka pieśni głuszca, odgłos wydawany przez tokującego koguta. Składa się z czterech wyraźnie oddzielonych części: klapania, trelowania, korkowania i szlifowania. Klapanie jest powtarzane 5-15 razy przez około 4 sekundy, następnie następuje trelowanie trwające około 2 sekundy, po którym kogut przystępuje do korkowania - krótkiego głównego tonu przypominającego wyciągnięcie korka z butelki. Ostatecznie dochodzi do szlifowania, które trwa od 3 do 5 sekund i podczas którego głos ptaka przygłuchnie, co jest wykorzystywane przez myśliwych w czasie polowania na głuszca. Te specyficzne dźwięki tworzą charakterystyczną pieśń głuszców w okresie godowym i są istotnym elementem dla myśliwych podczas polowań na te ptaki.
Klapanie jest istotnym sygnałem dla innych ptaków tego gatunku podczas sezonu godowego. Jest to swoisty rodzaj komunikacji między samcami w celu wyznaczenia terytorium oraz przyciągnięcia samic. Dzięki rozpoznawalnym dźwiękom pierwsi rolnicy wykorzystywali klapanie podczas polowań, co pozwalało im na precyzyjne lokalizowanie głuszców i zwiększało skuteczność polowania.
Klapanie stanowi ważny aspekt życia głuszców, a jego charakterystyczny dźwięk jest rozpoznawalny dla myśliwych i ornitologów. Zrozumienie i identyfikacja klapania są istotne zarówno dla zachowania równowagi ekosystemów leśnych, jak i dla tradycji łowieckich związanych z polowaniem na te ptaki.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj klapanie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kociołek
dawna nazwa mosiężnej części łuski naboju śrutowego.
- krakwa, krakwa (Anas strepera L.)
ptak z rzędu blaszkodziobych, należący do kaczek właściwych. Długość ciała 49-51 cm, rozpiętość skrzydeł 82-85 cm, ciężar ciała około 0,5 kg. Samiec w upierzeniu godowym jest (...)
- korkowanie, korkowanie, dźwięk główny, glokanie, klaskanie
trzecia zwrotka pieśni głuszca.
- królik, królik (Oryctolagus cunicu- lus L.)
gatunek z rodziny zającowatych. Długość ciała 35-50 cm, ogona 4,5-7,5 cm, ciężar 1,5-2 kg. Sierść na wierzchu ciała szara, spód biały, kończyny żółtorude. Zamieszkuje suche lasy (...)
- kapitalny
określenie samca zwierzyny płowej noszącego medalowe poroża.
- klatka szczeblasta
pomieszczenie wykonane z prętów drewnianych i umieszczone na polu, służące do trzymania ptaków myśliwskich.
- kniazić
o zającu: wydawać głos przerażenia podobny do płaczu dziecka.
- kita
ogon lisa i wiewiórki.