Definicja hasła: klapanie
- klapanie
pierwsza zwrotka pieśni głuszca (zob. pieśń głuszca).
Klapanie to pierwsza zwrotka pieśni głuszca, odgłos wydawany przez tokującego koguta. Składa się z czterech wyraźnie oddzielonych części: klapania, trelowania, korkowania i szlifowania. Klapanie jest powtarzane 5-15 razy przez około 4 sekundy, następnie następuje trelowanie trwające około 2 sekundy, po którym kogut przystępuje do korkowania - krótkiego głównego tonu przypominającego wyciągnięcie korka z butelki. Ostatecznie dochodzi do szlifowania, które trwa od 3 do 5 sekund i podczas którego głos ptaka przygłuchnie, co jest wykorzystywane przez myśliwych w czasie polowania na głuszca. Te specyficzne dźwięki tworzą charakterystyczną pieśń głuszców w okresie godowym i są istotnym elementem dla myśliwych podczas polowań na te ptaki.
Klapanie jest istotnym sygnałem dla innych ptaków tego gatunku podczas sezonu godowego. Jest to swoisty rodzaj komunikacji między samcami w celu wyznaczenia terytorium oraz przyciągnięcia samic. Dzięki rozpoznawalnym dźwiękom pierwsi rolnicy wykorzystywali klapanie podczas polowań, co pozwalało im na precyzyjne lokalizowanie głuszców i zwiększało skuteczność polowania.
Klapanie stanowi ważny aspekt życia głuszców, a jego charakterystyczny dźwięk jest rozpoznawalny dla myśliwych i ornitologów. Zrozumienie i identyfikacja klapania są istotne zarówno dla zachowania równowagi ekosystemów leśnych, jak i dla tradycji łowieckich związanych z polowaniem na te ptaki.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj klapanie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kuwiek
piszczałka do wabienia ptaków.
- kądziel
obfite, długie owłosienie na karku, szyi i garbie żubra.
- kocić się
o samicach rysia, sarny, muflona, kozicy, zająca i królika: wydawać potomstwo na świat.
- kroczyć
o zwierzynie: iść stępa.
- kwoktać
o samicy głuszca lub cietrzewia: wydawać głos.
- klatka szczeblasta
pomieszczenie wykonane z prętów drewnianych i umieszczone na polu, służące do trzymania ptaków myśliwskich.
- krzyżówka, krzyżówka (Anas platyrhyn- chos L.)
największa i najpospolitsza z kaczek występujących w naszym kraju, należąca do kaczek właściwych. Kaczor w szacie godowej ma głowę czarno- zieloną z białą obrączką na szyi, (...)
- kołnierz
długie kędzierzawe piórka wokół szyi, wyrastające kogutom batalionów w okresie godowym. Cechuje je ogromna zmienność barwy i rysunku.
- kłapać
o dziku: głośno ocierać szable o fajki.
- kozica, kozica (Rupicapra rupicapra L.)
ssak z rodziny krętorogich, żyjący w strefie alpejskiej. W Polsce występują nielicznie wyłącznie w Tatrach i znajdują się pod całkowitą ochroną.