Definicja hasła: kalibrownik
- kalibrownik
przyrząd służący do sprawdzania i korygowania kalibru naboi śrutowych.
Kalibrownik to przyrząd służący do sprawdzania i korygowania kalibru naboi śrutowych. Jest niezwykle istotny dla myśliwych, umożliwiając precyzyjne ustawienie broni śrutowej poprzez regulację pozycji naboju w lufie. Składa się z kilku części, w tym głowicy mocowanej do lufy broni, z otworem przeznaczonym do umieszczenia naboju. Specjalne narzędzia pozwalają na regulowanie położenia naboju w lufie, a następnie jego wystrzelenie i sprawdzenie celności. Kalibrownik może być również wykorzystywany do regulacji innych rodzajów broni śrutowej, takich jak strzelby czy pistolety, oraz optymalizacji lufy pod kątem celności.
Regularne czyszczenie i smarowanie kalibrownika są kluczowe dla utrzymania go w dobrym stanie technicznym oraz zapewnienia optymalnej wydajności. Dzięki temu myśliwi mogą maksymalizować szanse na trafienie zamierzonego celu i osiąganie sukcesów podczas polowań. Wreszcie, kalibrownik jest niezbędnym elementem wyposażenia myśliwego, który powinien być regularnie sprawdzany i konserwowany. Jego dokładne dostosowanie do broni gwarantuje precyzyjność strzałów, co stanowi kluczowy aspekt skutecznego polowania.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kalibrownik w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kryza, kryza, rant
wystająca krawędź łuski naboju kulowego do broni łamanej, umożliwiająca wyciągnięcie łuski z komory nabojowej. Naboje z kryzą mają symbol R napisany po oznaczeniu kalibru i długości (...)
- knoty
odchody głuszca.
- kiść
1) pęk białych włosów na końcu ogona borsuka,
2) zakończenie ogona żubra.
- kopno
legowisko zająca w śniegu.
- krykucha
kaczka krzyżówka wyhodowana w niewoli, służąca do wabienia kaczorów podczas wiosennych godów. Wypuszczona na wodę w pobliżu stanowiska myśliwego przywabia kaczory.
- klekotać
kołatać kołatkami podczas polowania z naganką.
- kociołek
dawna nazwa mosiężnej części łuski naboju śrutowego.
- kapitalny
określenie samca zwierzyny płowej noszącego medalowe poroża.
- kobylarz
stary, bardzo duży wilk.
- kreślić
o głuszcach, cietrzewiach i dropiach: chodzić podczas toków po ziemi lub śniegu, kreśląc rozpostartymi skrzydłami i ogonem charakterystyczne bruzdy.