Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: kalibrownik

kalibrownik

przyrząd służący do sprawdzania i korygowania kalibru naboi śrutowych.

Kalibrownik to przyrząd służący do sprawdzania i korygowania kalibru naboi śrutowych. Jest niezwykle istotny dla myśliwych, umożliwiając precyzyjne ustawienie broni śrutowej poprzez regulację pozycji naboju w lufie. Składa się z kilku części, w tym głowicy mocowanej do lufy broni, z otworem przeznaczonym do umieszczenia naboju. Specjalne narzędzia pozwalają na regulowanie położenia naboju w lufie, a następnie jego wystrzelenie i sprawdzenie celności. Kalibrownik może być również wykorzystywany do regulacji innych rodzajów broni śrutowej, takich jak strzelby czy pistolety, oraz optymalizacji lufy pod kątem celności.

Regularne czyszczenie i smarowanie kalibrownika są kluczowe dla utrzymania go w dobrym stanie technicznym oraz zapewnienia optymalnej wydajności. Dzięki temu myśliwi mogą maksymalizować szanse na trafienie zamierzonego celu i osiąganie sukcesów podczas polowań. Wreszcie, kalibrownik jest niezbędnym elementem wyposażenia myśliwego, który powinien być regularnie sprawdzany i konserwowany. Jego dokładne dostosowanie do broni gwarantuje precyzyjność strzałów, co stanowi kluczowy aspekt skutecznego polowania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kalibrownik w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kopać

o broni myśliwskiej, uderzającej myśliwego w ramię podczas strzału.

kiszonka

karma dla zwierzyny konserwowana przez kiszenie masy roślinnej. Do przygotowania używa się te rośliny, które zwierzyna chętnie zjada w stanie zielonym, a więc: młode pędy, liście drzew i (...)

kwilić

o ptakach drapieżnych: wydawać głos.

kapturzenie

nakrywanie kapturem głowy ptaka łowczego.

kurek

w broni myśliwskiej część zamka, która uderza w iglicę (zob. zamek).

karawan

pojazd służący do przewozu ubitej zwierzyny w czasie polowania.

kara myśliwska

ukaranie myśliwego za wykroczenie przeciwko przepisom łowieckim, jak również przeciwko etyce, czy nawet językowi łowieckiemu.

kapelusznik

staropolskie określenie bardzo starego odyńca.

klacz

1) szyk lotu niektórych ptaków wędrownych, np. gęsi, żurawi;
2) dźwignia otwierająca broń łamaną;
3) przyrząd służący do wyciągania łusek z broni śrutowej (jeżeli nie (...)

kąpać się

o dzikach, jeleniach, łosiach: tarzać się w kałużach lub błocie.