Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: kielnia

kielnia

inaczej plusk.

Kielnia, zwana również pluskiem, to ogon bobra. Jest to długi, sztywny oraz czarny organ, który przypomina długi, cienki wąż. Ogon ten pomaga bobrom utrzymać równowagę podczas pływania i skakania po powierzchni wody. Kielnia charakteryzuje się niezwykłą siłą i wytrzymałością, co pozwala bobrom na wykonywanie skoków z dużej wysokości bez ryzyka uszkodzenia. Ponadto jest on używany przez bobry do kopania nor oraz tworzenia różnorodnych struktur. Dzięki swojej sile ogon może zostać wykorzystany do wykopania głębokich rowów w dnie zbiornika wodnego. Bobry mogą także wykorzystać kielnię do odpychania się od dna nurtu podczas pływania.

Kielnia odgrywa istotną rolę jako narzędzie obronne dla bobrów. Gdy zwierzę czuje się zagrożone, może uderzyć swoim ogonem w napastnika, aby go zniechęcić lub zranić. Może ona również stanowić broń ofensywną, gdy bobrzyca chce zaatakować innego bobra lub innego zwierzęcia.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kielnia w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

klekotać

kołatać kołatkami podczas polowania z naganką.

kąpać się

o dzikach, jeleniach, łosiach: tarzać się w kałużach lub błocie.

kąpielisko, kąpielisko, brochowisko

miejsce uczęszczane przez dziki, jelenie lub losie w ciągu całego roku w celu zażywania kąpieli. Kąpieliska w łowisku są bardzo ważne, gdyż ich brak może powodować migracje zwierzyny. W (...)

krycie

akt kopulacji u ssaków.

kwiel

gwizdek służący do przywabiania ptaka łowczego

kotna

samica sarny, muflona, kozicy, rysia, zająca, królika, która nosi płód.

kucharka

pierwsza kaczka przybywająca na zloty

krakwa, krakwa (Anas strepera L.)

ptak z rzędu blaszkodziobych, należący do kaczek właściwych. Długość ciała 49-51 cm, rozpiętość skrzydeł 82-85 cm, ciężar ciała około 0,5 kg. Samiec w upierzeniu godowym jest (...)

kaczor

samiec dzikiej kaczki.

kominek

w strzelbach kapiszonowych rurka wkręcona do komory nabojowej, na którą nakładało się kapiszon. Doprowadzała ona ogień do prochu (zob. (...)