Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: kielnia

kielnia

inaczej plusk.

Kielnia, zwana również pluskiem, to ogon bobra. Jest to długi, sztywny oraz czarny organ, który przypomina długi, cienki wąż. Ogon ten pomaga bobrom utrzymać równowagę podczas pływania i skakania po powierzchni wody. Kielnia charakteryzuje się niezwykłą siłą i wytrzymałością, co pozwala bobrom na wykonywanie skoków z dużej wysokości bez ryzyka uszkodzenia. Ponadto jest on używany przez bobry do kopania nor oraz tworzenia różnorodnych struktur. Dzięki swojej sile ogon może zostać wykorzystany do wykopania głębokich rowów w dnie zbiornika wodnego. Bobry mogą także wykorzystać kielnię do odpychania się od dna nurtu podczas pływania.

Kielnia odgrywa istotną rolę jako narzędzie obronne dla bobrów. Gdy zwierzę czuje się zagrożone, może uderzyć swoim ogonem w napastnika, aby go zniechęcić lub zranić. Może ona również stanowić broń ofensywną, gdy bobrzyca chce zaatakować innego bobra lub innego zwierzęcia.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kielnia w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kądziel

obfite, długie owłosienie na karku, szyi i garbie żubra.

kuna domowa, kamionka, kuna domowa, kamionka (Martes foina Brexleben)

zwierzę łowne z rodziny łasicowatych podobne do kuny leśnej, lecz z nosem o barwie czerwonawej i białej plamie na spodzie szyi (rozwidlonej - ważna cecha odróżniająca). Znajduje się pod (...)

kara myśliwska

ukaranie myśliwego za wykroczenie przeciwko przepisom łowieckim, jak również przeciwko etyce, czy nawet językowi łowieckiemu.

kopać

o broni myśliwskiej, uderzającej myśliwego w ramię podczas strzału.

koźlak

młode sarny do 1 roku życia

kula

gwarowe, pocisk do broni myśliwskiej służący do polowania na grubą zwierzynę. Dawniej ołowiany, okrągły do broni odprzodowej; obecnie cylindryczny z płaszczem pełnym lub półpłaszczem (...)

kiść

1) pęk białych włosów na końcu ogona borsuka,
2) zakończenie ogona żubra.

koronny byk

jeleń byk noszący wieniec z koronami.

kotłowy

dawniej członek służby książęcej, zajmujący się żywieniem psów myśliwskich.

klamra

skrzydło linii myśliwych (flanka) zagięte ku nagance.