Definicja hasła: kielnia
- kielnia
inaczej plusk.
Kielnia, zwana również pluskiem, to ogon bobra. Jest to długi, sztywny oraz czarny organ, który przypomina długi, cienki wąż. Ogon ten pomaga bobrom utrzymać równowagę podczas pływania i skakania po powierzchni wody. Kielnia charakteryzuje się niezwykłą siłą i wytrzymałością, co pozwala bobrom na wykonywanie skoków z dużej wysokości bez ryzyka uszkodzenia. Ponadto jest on używany przez bobry do kopania nor oraz tworzenia różnorodnych struktur. Dzięki swojej sile ogon może zostać wykorzystany do wykopania głębokich rowów w dnie zbiornika wodnego. Bobry mogą także wykorzystać kielnię do odpychania się od dna nurtu podczas pływania.
Kielnia odgrywa istotną rolę jako narzędzie obronne dla bobrów. Gdy zwierzę czuje się zagrożone, może uderzyć swoim ogonem w napastnika, aby go zniechęcić lub zranić. Może ona również stanowić broń ofensywną, gdy bobrzyca chce zaatakować innego bobra lub innego zwierzęcia.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kielnia w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kulkowanie
patroszenie ptactwa za pomocą kulki; zapobiega psuciu się go podczas upałów.
- kąpielisko, kąpielisko, brochowisko
miejsce uczęszczane przez dziki, jelenie lub losie w ciągu całego roku w celu zażywania kąpieli. Kąpieliska w łowisku są bardzo ważne, gdyż ich brak może powodować migracje zwierzyny. W (...)
- kojec
wydzielone miejsce, przeznaczone do wychowu szczeniąt psów myśliwskich.
- kreślić
o głuszcach, cietrzewiach i dropiach: chodzić podczas toków po ziemi lub śniegu, kreśląc rozpostartymi skrzydłami i ogonem charakterystyczne bruzdy.
- klępa, klępa, łosza
samica łosia.
- kordelas
krótka biała broń myśliwska w kształcie długiego prostego noża. Służył do dobijania grubej zwierzyny. Rękojeści kordelasa najczęściej wykonane były z rogu, a okucia pochwy zdobione (...)
- kosz
1) osłona wypleciona z wikliny, ustawiona przed stanowiskiem myśliwego (zob. stanowisko myśliwskie stałe);
2) (...)
- kłusownik
człowiek uprawiający kłusownictwo.
- kokcydioza
niebezpieczna choroba kuropatw i bażantów, wywoływana przez pierwotniaki z rodzaju Eimeria. Zwalczanie polega na niszczeniu padłych ptaków i ostrej dezynfekcji ośrodków hodowlanych.
- korozja luf
uszkodzenie gładzi luf na skutek szkodliwego działania nieusuniętych resztek spalonego prochu.