Definicja hasła: kielnia
- kielnia
inaczej plusk.
Kielnia, zwana również pluskiem, to ogon bobra. Jest to długi, sztywny oraz czarny organ, który przypomina długi, cienki wąż. Ogon ten pomaga bobrom utrzymać równowagę podczas pływania i skakania po powierzchni wody. Kielnia charakteryzuje się niezwykłą siłą i wytrzymałością, co pozwala bobrom na wykonywanie skoków z dużej wysokości bez ryzyka uszkodzenia. Ponadto jest on używany przez bobry do kopania nor oraz tworzenia różnorodnych struktur. Dzięki swojej sile ogon może zostać wykorzystany do wykopania głębokich rowów w dnie zbiornika wodnego. Bobry mogą także wykorzystać kielnię do odpychania się od dna nurtu podczas pływania.
Kielnia odgrywa istotną rolę jako narzędzie obronne dla bobrów. Gdy zwierzę czuje się zagrożone, może uderzyć swoim ogonem w napastnika, aby go zniechęcić lub zranić. Może ona również stanowić broń ofensywną, gdy bobrzyca chce zaatakować innego bobra lub innego zwierzęcia.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kielnia w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kierdel
stado muflonów lub kozic.
- kita
ogon lisa i wiewiórki.
- kocica
samica zająca.
- kocić się
o samicach rysia, sarny, muflona, kozicy, zająca i królika: wydawać potomstwo na świat.
- kynologia myśliwska
nauka o psach myśliwskich. Zajmuje się biologią, rozwojem, pochodzeniem, hodowlą, układaniem i użytkowaniem psa myśliwskiego.
- komora nabojowa
część lufy, do której wkłada się nabój. Długość komory nabojowej jest wybita razem z kalibrem na zewnętrznej jej stronie (np. 12/70 oznacza, że komora nabojowa ma 70 mm dlugości). W (...)
- kiszonka
karma dla zwierzyny konserwowana przez kiszenie masy roślinnej. Do przygotowania używa się te rośliny, które zwierzyna chętnie zjada w stanie zielonym, a więc: młode pędy, liście drzew i (...)
- kąpać się
o dzikach, jeleniach, łosiach: tarzać się w kałużach lub błocie.
- komora
klatka piersiowa zwierzyny grubej. Strzał na komorę jest najpewniejszy.
- kaganiec
zabezpieczenie wykonane z drutu lub rzemienia zakładane psom lub tchórkom (fretkom), uniemożliwiające im kąsanie.