Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: kita

kita

ogon lisa i wiewiórki.

Kita to białe, puszyste części ogona lisa lub wiewiórki. Ussuwa je się ręcznie z żywych zwierząt, tradycyjnie w celach łowieckich. Kita lisa jest cenionym trofeum myśliwskim i była wykorzystywana do dekoracji odzieży oraz symbolizowała umiejętności myśliwskie. Z kolei kita wiewiórki bywała niegdyś używana jako ozdoba nakryć głowy, a także symbolizowała zręczność i pomysłowość.

Współcześnie, ze względu na zmieniające się standardy etyczne i prawnie chronione statusy tych zwierząt, pozyskiwanie kit jest obecnie zabronione w większości krajów. Niemniej jednak w niektórych regionach nadal praktykuje się myślistwo tradycyjne, które zakłada pozyskiwanie kit dla celów kulturowych lub obrzędowych. Warto również zaznaczyć, że w niektórych częściach świata kit może być również używany jako surowiec do wyrobu pędzli do pisania.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kita w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kopnięcie

uderzenie kolby broni myśliwskiej w ramię podczas strzału

kwiczoł, drozd kwiczoł, kwiczoł, drozd kwiczoł (Turdus pilaris L.)

ptak z rodziny drozdów; grzbiet brązowy, głowa i kuper popielate, na stronie brzusznej brązowe plamy. Długość ciała 25 cm, rozpiętość skrzydeł 47 cm. Zamieszkuje lasy sosnowe i (...)

kniazienie

odgłos wydawany przez przestraszonego zająca

karma

pokarm dla zwierzyny dostarczany przez myśliwych. Dzieli się ją na: 1) objętościowo suchą: siano, słoma, liściarka, pędy;
2) objętościowo soczystą: ziemniaki, buraki, topinambur, (...)

korkowanie, korkowanie, dźwięk główny, glokanie, klaskanie

trzecia zwrotka pieśni głuszca.

kluczka

odskok zwierza w bok podczas ucieczki.

kraczajka

przenośna podpórka do broni (inna nazwa: pastorał)

kwiat

ogon łosia, jelenia, daniela i jamy.

kynologia myśliwska

nauka o psach myśliwskich. Zajmuje się biologią, rozwojem, pochodzeniem, hodowlą, układaniem i użytkowaniem psa myśliwskiego.

kominek

w strzelbach kapiszonowych rurka wkręcona do komory nabojowej, na którą nakładało się kapiszon. Doprowadzała ona ogień do prochu (zob. (...)