Definicja hasła: kandelabrowa korona
- kandelabrowa korona
zob. korona.
Kandelabrowa korona to rodzaj korony jelenia, charakteryzujący się występowaniem co najmniej trzech wierzchołkowych odnóg na obydwu tykach. Jest to symetryczny kształt, który łatwo można rozpoznać, przypominający skrzyżowane ramiona z trzema lub większą liczbą odnóg na końcach. Odnogi kandelabrowej korony mogą różnić się między sobą pod względem długości, szerokości czy kształtu. Symetryczność kształtu oznacza, że na obu tykach znajduje się taka sama liczba odnóg.
Kandelabrowa korona jest popularnym wyborem dla myśliwych do ozdabiania trofeów łowieckich ze względu na jej charakterystyczny wygląd, który przyciąga uwagę i dodaje uroku każdemu trofeum. Dodatkowo może być wykorzystywana do ozdabiania innych przedmiotów, takich jak meble czy dekoracje domowe, co stanowi piękny i unikalny sposób na upiększenie pomieszczenia lub przedmiotu.
Ponadto istnieje kilka podobnych rodzajów kandelabrowych koron jeleni, takich jak dłoniasta, kielichowa, kotwicowa, krzaczasta czy łopaciasta; każda z nich różni się nieco kształtem i liczbą odnóg. Termin "kandelabrowa korona" odnosi się do ogólnej charakterystyki tego typu korony jelenia.
Warto zaznaczyć, że kandelabrowa korona stanowi istotną cechę w rozpoznawaniu szczegółowych cech trofeów i może być również istotna przy klasyfikacji zwierząt w kontekście hodowlanym bądź naukowym.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kandelabrowa korona w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kulka
haczyk drewniany lub metalowy (niekiedy rogowy) służący do szybkiego patroszenia ptactwa (ważne w lecie podczas upałów).
- kapiszon, kapiszon, piston
dawna nazwa spłonki, którą stanowiła miedziana lub mosiężna miseczka nakryta kapturkiem i zawierająca rtęć piorunującą. Kapiszon nakładano na kominek zamka broni kapiszonowej. Od (...)
- kominek
w strzelbach kapiszonowych rurka wkręcona do komory nabojowej, na którą nakładało się kapiszon. Doprowadzała ona ogień do prochu (zob. (...)
- koziołek aportowy
drewniany wałek cieńszy w środku, służący do nauki prawidłowego aportowania młodych psów myśliwskich.
- krakwa, krakwa (Anas strepera L.)
ptak z rzędu blaszkodziobych, należący do kaczek właściwych. Długość ciała 49-51 cm, rozpiętość skrzydeł 82-85 cm, ciężar ciała około 0,5 kg. Samiec w upierzeniu godowym jest (...)
- kołatka, kołatka, klekotka
przyrząd służący naganiaczowi do klekotania w czasie naganiania zwierzyny.
- komora
klatka piersiowa zwierzyny grubej. Strzał na komorę jest najpewniejszy.
- kultura łowiecka
całokształt materialnych i duchowych osiągnięć łowiectwa na przestrzeni wieków. W jej zakres wchodzi m.in. literatura myśliwska, malarstwo, rzeźba, muzyka, język łowiecki, tradycje, (...)
- klaskanie
inaczej korkowanie.
- kureń, kureń, budan
poleska nazwa szałasu myśliwskiego z desek, częściowo przysypanego ziemią.