Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: koźlę

koźlę

młoda sarna do 1 roku życia, bez względu na płeć.

Koźlę to młoda sarna, której wiek nie przekracza jednego roku. Termin ten odnosi się zarówno do samców, jak i samic. Koźlęta cechują się bardzo aktywnym i energicznym zachowaniem, a ich ruchliwość oraz zwinność sprawiają, że stanowią trudny cel dla łowców. W ekosystemie odgrywają istotną rolę jako źródło pożywienia dla drapieżników oraz poprzez dostarczanie pożywki dla innych organizmów poprzez swoje odchody. Ponadto, skóra koźląt jest ceniona i wykorzystywana do produkcji odzieży i obuwia, co sprawia, że stanowią istotny element gospodarki leśnej.

Koźlęta są ważnym czynnikiem regulującym liczebność populacji saren oraz wzbogacającym łańcuch pokarmowy w lesie. Ich zdolność do szybkiego poruszania się sprawia, że są trudne do złapania przez drapieżniki oraz trudniejsze do upolowania przez myśliwych. W kulturze łowieckiej koźlęta są chowane jako zaplecze na następne lata polowań.

Ich pozycja na górnych szczeblach łańcucha pokarmowego sprawia, że rekompensują straty w ekosystemie spowodowane polowaniami i naturalną śmiercią starszych osobników. Koźlęta mają też znaczenie ekonomiczne – skóra uzyskiwana z tych młodych saren jest cenna i znajduje zastosowanie w przemyśle skórzanym.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj koźlę w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kaganiec

zabezpieczenie wykonane z drutu lub rzemienia zakładane psom lub tchórkom (fretkom), uniemożliwiające im kąsanie.

kara myśliwska

ukaranie myśliwego za wykroczenie przeciwko przepisom łowieckim, jak również przeciwko etyce, czy nawet językowi łowieckiemu.

konserwacja broni

jedna z najważniejszych czynności gwarantująca długie i sprawne działanie broni. Po wyczyszczeniu broni, lufy pokrywamy smarem neutralizującym działanie mas powybuchowych. Smar ten (...)

kocica

samica zająca.

kominek

w strzelbach kapiszonowych rurka wkręcona do komory nabojowej, na którą nakładało się kapiszon. Doprowadzała ona ogień do prochu (zob. (...)

krowa

samica żubra.

kiść

1) pęk białych włosów na końcu ogona borsuka,
2) zakończenie ogona żubra.

kotłowy

dawniej członek służby książęcej, zajmujący się żywieniem psów myśliwskich.

kąpać się

o dzikach, jeleniach, łosiach: tarzać się w kałużach lub błocie.

koziołek aportowy

drewniany wałek cieńszy w środku, służący do nauki prawidłowego aportowania młodych psów myśliwskich.