Definicja hasła: kynologia myśliwska
- kynologia myśliwska
nauka o psach myśliwskich. Zajmuje się biologią, rozwojem, pochodzeniem, hodowlą, układaniem i użytkowaniem psa myśliwskiego.
Kynologia myśliwska to dziedzina wiedzy związana z psami myśliwskimi, obejmująca biologię, rozwój, pochodzenie, hodowlę, szkolenie i użytkowanie tych zwierząt w kontekście polowania. Jest nauką o psach, które od wieków służyły ludziom jako niezastąpione narzędzia łowieckie. Kynosnisci myśliwscy badają genetyczne i morfologiczne cechy ras psów myśliwskich oraz ich specyficzne umiejętności, takie jak tropienie czy praca na posokowisku. Ich zadaniem jest również doskonalenie metod szkolenia i użytkowania psów w praktyce łowieckiej.
Ta gałąź kynologii ma odniesienia do historii ludzkiego polowania, sięgając starożytności i zamierzchłych dziejów kultury łowieckiej. Od starożytnego Egiptu przez Grecję i średniowiecze psy myśliwskie stanowiły nieodłączny element procesu polowania na różnorodne gatunki zwierzyny. Kynologia myśliwska wybiega także poza samo użytkowanie zwierząt podczas polowań - zajmuje się bowiem także wpływem zachowań psów myśliwskich na środowisko naturalne oraz ich rolą w utrzymaniu równowagi populacji dzikiej zwierzyny.
Kynologia myśliwska jest niezwykle istotna dla praktyki łowieckiej ze względu na funkcje, jakie psy pełnią podczas polowań. Są one zdolne do wykrywania zapachów i tropienia zwierząt, co czyni je nieocenionym wsparciem dla myśliwych. Oprócz tego odgrywają kluczową rolę w zabezpieczaniu terenu polowania i ostrzeganiu myśliwych przed potencjalnymi zagrożeniami. Dzięki temu integralność kynologii myśliwskiej staje się fundamentalnym elementem skutecznego prowadzenia łowiectwa.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kynologia myśliwska w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- koziołek aportowy
drewniany wałek cieńszy w środku, służący do nauki prawidłowego aportowania młodych psów myśliwskich.
- kaganiec
zabezpieczenie wykonane z drutu lub rzemienia zakładane psom lub tchórkom (fretkom), uniemożliwiające im kąsanie.
- kołatka, kołatka, klekotka
przyrząd służący naganiaczowi do klekotania w czasie naganiania zwierzyny.
- kocić się
o samicach rysia, sarny, muflona, kozicy, zająca i królika: wydawać potomstwo na świat.
- komora
klatka piersiowa zwierzyny grubej. Strzał na komorę jest najpewniejszy.
- kolczatka, kolczatka, korale
kolczasta obroża dla psa myśliwskiego. Ułatwia tresurę i utrzymanie psa w karności.
- kopać
o broni myśliwskiej, uderzającej myśliwego w ramię podczas strzału.
- kalibrownik
przyrząd służący do sprawdzania i korygowania kalibru naboi śrutowych.
- kozioł, rogacz
samiec samy.
- klangor
jednostajny głos żurawi.