Definicja hasła: kołatka
- kołatka, kołatka, klekotka
przyrząd służący naganiaczowi do klekotania w czasie naganiania zwierzyny.
Kołatka jest jednym z najważniejszych narzędzi wykorzystywanych przez myśliwych. Jest to mały, metalowy przedmiot, który służy do wydawania dźwięków podczas polowania. Kołatka składa się z dwóch części: metalowej rurki i metalowej kulki. Rurka jest wykonana z metalu, a jej końce są zaokrąglone. Kula jest wykonana z metalu lub tworzywa sztucznego i ma otwór na środku.
Aby użyć kołatki, myśliwy musi umieścić kulę wewnątrz rurki i potrząsać nią energicznie. W ten sposób powstaje charakterystyczny dźwięk, który może być słyszany na duże odległości.
Kołatka jest szczególnie przydatna podczas naganiania zwierzyny. Myśliwy może użyć kołatki do wydawania dźwięków, które mają na celu sprowokowanie zwierzyny do ruchu. Dzięki temu myśliwy może łatwo śledzić i strzelać do zwierzyny.
Kołatka jest również czasami używana do odstraszenia dzikich zwierząt lub innych drapieżników, takich jak wilki lub niedźwiedzie. Kołatka jest bardzo łatwa w obsłudze i może być używana przez każdego myśliwego bez wcześniejszych doświadczeń lub umiejętności.
Jest to bardzo przydatne narzędzie, które może pomóc myśliwemu w polowaniu na zwierzynę i odstraszeniu dzikich zwierząt.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kołatka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kapiszon, kapiszon, piston
dawna nazwa spłonki, którą stanowiła miedziana lub mosiężna miseczka nakryta kapturkiem i zawierająca rtęć piorunującą. Kapiszon nakładano na kominek zamka broni kapiszonowej. Od (...)
- kreślić
o głuszcach, cietrzewiach i dropiach: chodzić podczas toków po ziemi lub śniegu, kreśląc rozpostartymi skrzydłami i ogonem charakterystyczne bruzdy.
- kuper
tylna część ciała ptaków.
- kita
ogon lisa i wiewiórki.
- kaganiec
zabezpieczenie wykonane z drutu lub rzemienia zakładane psom lub tchórkom (fretkom), uniemożliwiające im kąsanie.
- kłapać
o dziku: głośno ocierać szable o fajki.
- kobuz, kobuz (Falko subbuteo L.)
ptak z rodziny sokołów, gnieżdżący się w lasach i zagajnikach, objęty ochroną -|- dawniej ceniony w sokolnictwie.
- korkociągi
parostki rogacza skręcone na ogół na skutek motylicy wątrobowej.
- kopać
o broni myśliwskiej, uderzającej myśliwego w ramię podczas strzału.