Definicja hasła: kołatka
- kołatka, kołatka, klekotka
przyrząd służący naganiaczowi do klekotania w czasie naganiania zwierzyny.
Kołatka jest jednym z najważniejszych narzędzi wykorzystywanych przez myśliwych. Jest to mały, metalowy przedmiot, który służy do wydawania dźwięków podczas polowania. Kołatka składa się z dwóch części: metalowej rurki i metalowej kulki. Rurka jest wykonana z metalu, a jej końce są zaokrąglone. Kula jest wykonana z metalu lub tworzywa sztucznego i ma otwór na środku.
Aby użyć kołatki, myśliwy musi umieścić kulę wewnątrz rurki i potrząsać nią energicznie. W ten sposób powstaje charakterystyczny dźwięk, który może być słyszany na duże odległości.
Kołatka jest szczególnie przydatna podczas naganiania zwierzyny. Myśliwy może użyć kołatki do wydawania dźwięków, które mają na celu sprowokowanie zwierzyny do ruchu. Dzięki temu myśliwy może łatwo śledzić i strzelać do zwierzyny.
Kołatka jest również czasami używana do odstraszenia dzikich zwierząt lub innych drapieżników, takich jak wilki lub niedźwiedzie. Kołatka jest bardzo łatwa w obsłudze i może być używana przez każdego myśliwego bez wcześniejszych doświadczeń lub umiejętności.
Jest to bardzo przydatne narzędzie, które może pomóc myśliwemu w polowaniu na zwierzynę i odstraszeniu dzikich zwierząt.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kołatka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- klapak
młoda jeszcze nielotna kaczka.
- kudły
zmierzwiona długa sierść niedźwiedzia.
- karawan
pojazd służący do przewozu ubitej zwierzyny w czasie polowania.
- klatka szczeblasta
pomieszczenie wykonane z prętów drewnianych i umieszczone na polu, służące do trzymania ptaków myśliwskich.
- krykucha
kaczka krzyżówka wyhodowana w niewoli, służąca do wabienia kaczorów podczas wiosennych godów. Wypuszczona na wodę w pobliżu stanowiska myśliwego przywabia kaczory.
- kęsy, kęsy, zajady
zęby ssaków drapieżnych.
- kiść
1) pęk białych włosów na końcu ogona borsuka,
2) zakończenie ogona żubra.
- kreślić
o głuszcach, cietrzewiach i dropiach: chodzić podczas toków po ziemi lub śniegu, kreśląc rozpostartymi skrzydłami i ogonem charakterystyczne bruzdy.
- kapelusznik
staropolskie określenie bardzo starego odyńca.
- kwiczenie
głos wydawany przez warchlaki.