Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: kokanie

kokanie

głos wydawany przez cieciorkę.

Kokanie to określenie dźwięku wydawanego przez cieciorkę (Perdix perdix) w okresie godowym. Jest to specyficzny dźwięk przypominający stłumione "kok, kok, kok", który samiec wydaje podczas pokazywania się samicom i rywalizacji z innymi samcami. Kokanie jest integralną częścią zachowań godowych cieciorki i pełni funkcję werbalnego komunikatu między ptakami.

W okresie godowym samce cieciorek wykorzystują kokanie do zapewnienia sobie partnerki poprzez prezentację swojego obecności i siły innym samcom oraz przyciągnięcie uwagi samic. Dźwięk ten jest także sygnałem dla samic, informującym o gotowości do zalotów. Kokanie odgrywa zatem istotną rolę w procesie rozrodczym tych ptaków oraz wśród interakcji społecznych między nimi.

Podczas kokania cieciórka zazwyczaj przybiera charakterystyczną pozę, unosząc głowę do góry i opuszczając skrzydła, co w połączeniu z dźwiękiem stanowi atrakcyjną formę zalotów dla samic. Kokanie może być słyszane na obszarach otwartych, gdzie zamieszkują cieciorki, zwłaszcza na terenach rolniczych oraz łąkach porośli.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kokanie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

karnal

inaczej kaptur.

kalibrownik

przyrząd służący do sprawdzania i korygowania kalibru naboi śrutowych.

krajce

brzegi dzioba jastrzębia.

klatka szczeblasta

pomieszczenie wykonane z prętów drewnianych i umieszczone na polu, służące do trzymania ptaków myśliwskich.

kwilić

o ptakach drapieżnych: wydawać głos.

kwiczoł, drozd kwiczoł, kwiczoł, drozd kwiczoł (Turdus pilaris L.)

ptak z rodziny drozdów; grzbiet brązowy, głowa i kuper popielate, na stronie brzusznej brązowe plamy. Długość ciała 25 cm, rozpiętość skrzydeł 47 cm. Zamieszkuje lasy sosnowe i (...)

kurkówka

dawna broń myśliwska o zewnętrznych kurkach. Obecnie ponownie wyrabia się bogato zdobione nowoczesne kurkówki.

korkociągi

parostki rogacza skręcone na ogół na skutek motylicy wątrobowej.

kolba

końcowa, szersza część łoża broni myśliwskiej (zob. broń myśliwska).

kominek

w strzelbach kapiszonowych rurka wkręcona do komory nabojowej, na którą nakładało się kapiszon. Doprowadzała ona ogień do prochu (zob. (...)