Definicja hasła: kokanie
- kokanie
głos wydawany przez cieciorkę.
Kokanie to określenie dźwięku wydawanego przez cieciorkę (Perdix perdix) w okresie godowym. Jest to specyficzny dźwięk przypominający stłumione "kok, kok, kok", który samiec wydaje podczas pokazywania się samicom i rywalizacji z innymi samcami. Kokanie jest integralną częścią zachowań godowych cieciorki i pełni funkcję werbalnego komunikatu między ptakami.
W okresie godowym samce cieciorek wykorzystują kokanie do zapewnienia sobie partnerki poprzez prezentację swojego obecności i siły innym samcom oraz przyciągnięcie uwagi samic. Dźwięk ten jest także sygnałem dla samic, informującym o gotowości do zalotów. Kokanie odgrywa zatem istotną rolę w procesie rozrodczym tych ptaków oraz wśród interakcji społecznych między nimi.
Podczas kokania cieciórka zazwyczaj przybiera charakterystyczną pozę, unosząc głowę do góry i opuszczając skrzydła, co w połączeniu z dźwiękiem stanowi atrakcyjną formę zalotów dla samic. Kokanie może być słyszane na obszarach otwartych, gdzie zamieszkują cieciorki, zwłaszcza na terenach rolniczych oraz łąkach porośli.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kokanie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kłusownik
człowiek uprawiający kłusownictwo.
- kita
ogon lisa i wiewiórki.
- kszyk, bekas kszyk, baranek, kszyk, bekas kszyk, baranek (Capella gallinago L.)
ptak z rodziny brodźców. Jest nieco większy od szpaka, posiada długi dziób, skrajne sterówki rudoszare, brunatno pręgowane, brzuch biały. Po zerwaniu się z ziemi wydaje głos. Podczas lotu (...)
- konserwacja broni
jedna z najważniejszych czynności gwarantująca długie i sprawne działanie broni. Po wyczyszczeniu broni, lufy pokrywamy smarem neutralizującym działanie mas powybuchowych. Smar ten (...)
- kolczykowanie
znakowanie zwierzyny specjalnymi znaczkami do celów naukowych.
- knieja
duży obszar lasu bogaty w zwierzynę.
- kłapać
o dziku: głośno ocierać szable o fajki.
- krzyk
głos dzikich gęsi i łabędzi.
- kozica, kozica (Rupicapra rupicapra L.)
ssak z rodziny krętorogich, żyjący w strefie alpejskiej. W Polsce występują nielicznie wyłącznie w Tatrach i znajdują się pod całkowitą ochroną.
- kiść
1) pęk białych włosów na końcu ogona borsuka,
2) zakończenie ogona żubra.