Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: kokanie

kokanie

głos wydawany przez cieciorkę.

Kokanie to określenie dźwięku wydawanego przez cieciorkę (Perdix perdix) w okresie godowym. Jest to specyficzny dźwięk przypominający stłumione "kok, kok, kok", który samiec wydaje podczas pokazywania się samicom i rywalizacji z innymi samcami. Kokanie jest integralną częścią zachowań godowych cieciorki i pełni funkcję werbalnego komunikatu między ptakami.

W okresie godowym samce cieciorek wykorzystują kokanie do zapewnienia sobie partnerki poprzez prezentację swojego obecności i siły innym samcom oraz przyciągnięcie uwagi samic. Dźwięk ten jest także sygnałem dla samic, informującym o gotowości do zalotów. Kokanie odgrywa zatem istotną rolę w procesie rozrodczym tych ptaków oraz wśród interakcji społecznych między nimi.

Podczas kokania cieciórka zazwyczaj przybiera charakterystyczną pozę, unosząc głowę do góry i opuszczając skrzydła, co w połączeniu z dźwiękiem stanowi atrakcyjną formę zalotów dla samic. Kokanie może być słyszane na obszarach otwartych, gdzie zamieszkują cieciorki, zwłaszcza na terenach rolniczych oraz łąkach porośli.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kokanie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kwadruplet

cztery kolejne bezpośrednie celne strzały oddane przez myśliwego.

kolczykowanie

znakowanie zwierzyny specjalnymi znaczkami do celów naukowych.

kaczka hełmiasta, kaczka hełmiasta (Netta rufina Pall)

nieliczny w Polsce gatunek kaczki należącej do grążyc. Sporadycznie występuje na Mazurach, częściej spotykana na przelotach.

kurek

w broni myśliwskiej część zamka, która uderza w iglicę (zob. zamek).

klangor

jednostajny głos żurawi.

kryza, kryza, rant

wystająca krawędź łuski naboju kulowego do broni łamanej, umożliwiająca wyciągnięcie łuski z komory nabojowej. Naboje z kryzą mają symbol R napisany po oznaczeniu kalibru i długości (...)

kluczka

odskok zwierza w bok podczas ucieczki.

krycie

akt kopulacji u ssaków.

kominek

w strzelbach kapiszonowych rurka wkręcona do komory nabojowej, na którą nakładało się kapiszon. Doprowadzała ona ogień do prochu (zob. (...)

komora gniazdowa

rozszerzona część nory, przeznaczona do wychowu młodych.