Definicja hasła: kokanie
- kokanie
głos wydawany przez cieciorkę.
Kokanie to określenie dźwięku wydawanego przez cieciorkę (Perdix perdix) w okresie godowym. Jest to specyficzny dźwięk przypominający stłumione "kok, kok, kok", który samiec wydaje podczas pokazywania się samicom i rywalizacji z innymi samcami. Kokanie jest integralną częścią zachowań godowych cieciorki i pełni funkcję werbalnego komunikatu między ptakami.
W okresie godowym samce cieciorek wykorzystują kokanie do zapewnienia sobie partnerki poprzez prezentację swojego obecności i siły innym samcom oraz przyciągnięcie uwagi samic. Dźwięk ten jest także sygnałem dla samic, informującym o gotowości do zalotów. Kokanie odgrywa zatem istotną rolę w procesie rozrodczym tych ptaków oraz wśród interakcji społecznych między nimi.
Podczas kokania cieciórka zazwyczaj przybiera charakterystyczną pozę, unosząc głowę do góry i opuszczając skrzydła, co w połączeniu z dźwiękiem stanowi atrakcyjną formę zalotów dla samic. Kokanie może być słyszane na obszarach otwartych, gdzie zamieszkują cieciorki, zwłaszcza na terenach rolniczych oraz łąkach porośli.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kokanie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kuraki, grzebiące, kuraki, grzebiące (Galliformes)
rząd ptaków obejmujący ok. 240 gatunków, przeważnie leśnych. W Polsce ze zwierząt łownych do kuraków należą: z rodziny głuszców - głuszec, cietrzew, jarząbek oraz z rodziny (...)
- kaganiec
zabezpieczenie wykonane z drutu lub rzemienia zakładane psom lub tchórkom (fretkom), uniemożliwiające im kąsanie.
- kwakanie
głos wydawany przez dzikie kaczki.
- kwiel
gwizdek służący do przywabiania ptaka łowczego
- kolczykowanie
znakowanie zwierzyny specjalnymi znaczkami do celów naukowych.
- kogut
samiec niektórych ptaków, w tym wszystkich kuraków.
- klaskanie
inaczej korkowanie.
- kobuz, kobuz (Falko subbuteo L.)
ptak z rodziny sokołów, gnieżdżący się w lasach i zagajnikach, objęty ochroną -|- dawniej ceniony w sokolnictwie.
- kipieć
o zającu: sadzić na oślep.
- król polowania
tytuł przyznawany myśliwemu, który na danym polowaniu strzelił najwięcej zwierzyny.