Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: kokanie

kokanie

głos wydawany przez cieciorkę.

Kokanie to określenie dźwięku wydawanego przez cieciorkę (Perdix perdix) w okresie godowym. Jest to specyficzny dźwięk przypominający stłumione "kok, kok, kok", który samiec wydaje podczas pokazywania się samicom i rywalizacji z innymi samcami. Kokanie jest integralną częścią zachowań godowych cieciorki i pełni funkcję werbalnego komunikatu między ptakami.

W okresie godowym samce cieciorek wykorzystują kokanie do zapewnienia sobie partnerki poprzez prezentację swojego obecności i siły innym samcom oraz przyciągnięcie uwagi samic. Dźwięk ten jest także sygnałem dla samic, informującym o gotowości do zalotów. Kokanie odgrywa zatem istotną rolę w procesie rozrodczym tych ptaków oraz wśród interakcji społecznych między nimi.

Podczas kokania cieciórka zazwyczaj przybiera charakterystyczną pozę, unosząc głowę do góry i opuszczając skrzydła, co w połączeniu z dźwiękiem stanowi atrakcyjną formę zalotów dla samic. Kokanie może być słyszane na obszarach otwartych, gdzie zamieszkują cieciorki, zwłaszcza na terenach rolniczych oraz łąkach porośli.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kokanie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

koźlę

młoda sarna do 1 roku życia, bez względu na płeć.

kaczka hełmiasta, kaczka hełmiasta (Netta rufina Pall)

nieliczny w Polsce gatunek kaczki należącej do grążyc. Sporadycznie występuje na Mazurach, częściej spotykana na przelotach.

klangor

jednostajny głos żurawi.

kokcielić

o pardwach i cietrzewiach: wydawać głos.

kaganiec

zabezpieczenie wykonane z drutu lub rzemienia zakładane psom lub tchórkom (fretkom), uniemożliwiające im kąsanie.

koło łowieckie

podstawowa komórka organizacyjna PZŁ. Zrzesza myśliwych członków PZŁ i dzierżawi obwód łowiecki, na którym prowadzi gospodarkę łowiecką. Koło łowieckie liczy przeważnie od 15 do 30 (...)

kielnia

inaczej plusk.

kopać

o broni myśliwskiej, uderzającej myśliwego w ramię podczas strzału.

kordelas

krótka biała broń myśliwska w kształcie długiego prostego noża. Służył do dobijania grubej zwierzyny. Rękojeści kordelasa najczęściej wykonane były z rogu, a okucia pochwy zdobione (...)

klacz

1) szyk lotu niektórych ptaków wędrownych, np. gęsi, żurawi;
2) dźwignia otwierająca broń łamaną;
3) przyrząd służący do wyciągania łusek z broni śrutowej (jeżeli nie (...)