Definicja hasła: kokanie
- kokanie
głos wydawany przez cieciorkę.
Kokanie to określenie dźwięku wydawanego przez cieciorkę (Perdix perdix) w okresie godowym. Jest to specyficzny dźwięk przypominający stłumione "kok, kok, kok", który samiec wydaje podczas pokazywania się samicom i rywalizacji z innymi samcami. Kokanie jest integralną częścią zachowań godowych cieciorki i pełni funkcję werbalnego komunikatu między ptakami.
W okresie godowym samce cieciorek wykorzystują kokanie do zapewnienia sobie partnerki poprzez prezentację swojego obecności i siły innym samcom oraz przyciągnięcie uwagi samic. Dźwięk ten jest także sygnałem dla samic, informującym o gotowości do zalotów. Kokanie odgrywa zatem istotną rolę w procesie rozrodczym tych ptaków oraz wśród interakcji społecznych między nimi.
Podczas kokania cieciórka zazwyczaj przybiera charakterystyczną pozę, unosząc głowę do góry i opuszczając skrzydła, co w połączeniu z dźwiękiem stanowi atrakcyjną formę zalotów dla samic. Kokanie może być słyszane na obszarach otwartych, gdzie zamieszkują cieciorki, zwłaszcza na terenach rolniczych oraz łąkach porośli.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kokanie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kociołek
dawna nazwa mosiężnej części łuski naboju śrutowego.
- krzyżak
lis mający ciemne futro z czarną pręgą wzdłuż grzbietu i w poprzek przez łopatki.
- kocierz pieleszna
gniazdo lęgowe rysia.
- kokcielić
o pardwach i cietrzewiach: wydawać głos.
- koza, koza, siuta
samica sarny.
- kwadruplet
cztery kolejne bezpośrednie celne strzały oddane przez myśliwego.
- królik, królik (Oryctolagus cunicu- lus L.)
gatunek z rodziny zającowatych. Długość ciała 35-50 cm, ogona 4,5-7,5 cm, ciężar 1,5-2 kg. Sierść na wierzchu ciała szara, spód biały, kończyny żółtorude. Zamieszkuje suche lasy (...)
- kultura łowiecka
całokształt materialnych i duchowych osiągnięć łowiectwa na przestrzeni wieków. W jej zakres wchodzi m.in. literatura myśliwska, malarstwo, rzeźba, muzyka, język łowiecki, tradycje, (...)
- komora gniazdowa
rozszerzona część nory, przeznaczona do wychowu młodych.