Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: kokanie

kokanie

głos wydawany przez cieciorkę.

Kokanie to określenie dźwięku wydawanego przez cieciorkę (Perdix perdix) w okresie godowym. Jest to specyficzny dźwięk przypominający stłumione "kok, kok, kok", który samiec wydaje podczas pokazywania się samicom i rywalizacji z innymi samcami. Kokanie jest integralną częścią zachowań godowych cieciorki i pełni funkcję werbalnego komunikatu między ptakami.

W okresie godowym samce cieciorek wykorzystują kokanie do zapewnienia sobie partnerki poprzez prezentację swojego obecności i siły innym samcom oraz przyciągnięcie uwagi samic. Dźwięk ten jest także sygnałem dla samic, informującym o gotowości do zalotów. Kokanie odgrywa zatem istotną rolę w procesie rozrodczym tych ptaków oraz wśród interakcji społecznych między nimi.

Podczas kokania cieciórka zazwyczaj przybiera charakterystyczną pozę, unosząc głowę do góry i opuszczając skrzydła, co w połączeniu z dźwiękiem stanowi atrakcyjną formę zalotów dla samic. Kokanie może być słyszane na obszarach otwartych, gdzie zamieszkują cieciorki, zwłaszcza na terenach rolniczych oraz łąkach porośli.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kokanie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

korale

1) inaczej brew;
2) inaczej kolczatka.

karawan

pojazd służący do przewozu ubitej zwierzyny w czasie polowania.

kaganiec

zabezpieczenie wykonane z drutu lub rzemienia zakładane psom lub tchórkom (fretkom), uniemożliwiające im kąsanie.

kryteria odstrzału sarn

podział rogaczy na klasy wiekowe:
klasa I - 1 i 2 poroże (2 i 3 rok życia),
klasa II - 3 i 4 poroże (4 i 5 rok życia),
klasa III - 5 poroże i starsze (6 rok życia i (...)

kniejówka

1) trąbka myśliwska, przeważnie drewniana z kościanym ustnikiem, służąca do dawania sygnałów myśliwskich;
2) broń myśliwska kombinowana, o jednej lufie kulowej i jednej śrutowej (...)

kudłacz

gwarowa nazwa niedźwiedzia.

kureń, kureń, budan

poleska nazwa szałasu myśliwskiego z desek, częściowo przysypanego ziemią.

klacz

1) szyk lotu niektórych ptaków wędrownych, np. gęsi, żurawi;
2) dźwignia otwierająca broń łamaną;
3) przyrząd służący do wyciągania łusek z broni śrutowej (jeżeli nie (...)

kotna

samica sarny, muflona, kozicy, rysia, zająca, królika, która nosi płód.

kuwiek

piszczałka do wabienia ptaków.