Definicja hasła: kulkowanie
- kulkowanie
patroszenie ptactwa za pomocą kulki; zapobiega psuciu się go podczas upałów.
Kulkowanie to metoda stosowana w łowiectwie do patroszenia ptactwa poprzez użycie specjalnej kulki. Proces ten polega na wywołaniu śmierci ptaka poprzez uderzenie kulą w jego głowę lub szyję. Kulka wykorzystywana do kulkowania jest zazwyczaj wykonana ze stali, mosiądzu lub brązu, i została odpowiednio skonstruowana pod względem rozmiaru i ciężaru, aby skutecznie zabić zwierzę. Kulkowanie jest często stosowane w celu zapobiegania psuciu się ptactwa podczas upałów, co czyni tę metodę szczególnie przydatną dla myśliwych.
Metoda kulkowania jest powszechnie uznawana za skuteczną i humanitarną, ponieważ sprawia, że śmierć ptaka następuje natychmiastowo i bez zbędnego cierpienia. Ponadto, kulkowanie jest preferowane także ze względów higienicznych, gdyż pozwala na szybkie i skuteczne usunięcie wnętrzności oraz uniknięcie psucia się mięsa podczas przechowywania zwierzyny łownej.
W kontekście łowieckim, prawidłowe przeprowadzenie procesu kulkowania wymaga od myśliwego precyzji oraz znajomości anatomicznej budowy ptaków łownych. Niezwykle istotne jest również stosowanie odpowiednich narzędzi i kul kalibrowanych do danego gatunku ptactwa, aby zapewnić szybką i humanitarną śmierć zwierzyny.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kulkowanie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kotlina, kotlina, kotowina
małe zagłębienie w ziemi, stanowiące w okresie bezśnieżnym legowisko zająca.
- kaganiec
zabezpieczenie wykonane z drutu lub rzemienia zakładane psom lub tchórkom (fretkom), uniemożliwiające im kąsanie.
- kaczor
samiec dzikiej kaczki.
- kamionka
inaczej kuna domowa.
- kolczykowanie
znakowanie zwierzyny specjalnymi znaczkami do celów naukowych.
- kuropatwa, kuropatwa (Perdix perdix L.)
ptak z rzędu kuraków. Upierzenie samca szarobrązowe rdzawo poprzecznie pręgowane, spód ciała popielaty z ciemniejszymi kreskami oraz dużą brązową plamą w kształcie podkowy w dolnej (...)
- kopyra
gwarowa nazwa zająca.
- klacz
1) szyk lotu niektórych ptaków wędrownych, np. gęsi, żurawi;
2) dźwignia otwierająca broń łamaną;
3) przyrząd służący do wyciągania łusek z broni śrutowej (jeżeli nie (...)
- karma
pokarm dla zwierzyny dostarczany przez myśliwych. Dzieli się ją na: 1) objętościowo suchą: siano, słoma, liściarka, pędy;
2) objętościowo soczystą: ziemniaki, buraki, topinambur, (...)
- korkowanie, korkowanie, dźwięk główny, glokanie, klaskanie
trzecia zwrotka pieśni głuszca.