Definicja hasła: kulkowanie
- kulkowanie
patroszenie ptactwa za pomocą kulki; zapobiega psuciu się go podczas upałów.
Kulkowanie to metoda stosowana w łowiectwie do patroszenia ptactwa poprzez użycie specjalnej kulki. Proces ten polega na wywołaniu śmierci ptaka poprzez uderzenie kulą w jego głowę lub szyję. Kulka wykorzystywana do kulkowania jest zazwyczaj wykonana ze stali, mosiądzu lub brązu, i została odpowiednio skonstruowana pod względem rozmiaru i ciężaru, aby skutecznie zabić zwierzę. Kulkowanie jest często stosowane w celu zapobiegania psuciu się ptactwa podczas upałów, co czyni tę metodę szczególnie przydatną dla myśliwych.
Metoda kulkowania jest powszechnie uznawana za skuteczną i humanitarną, ponieważ sprawia, że śmierć ptaka następuje natychmiastowo i bez zbędnego cierpienia. Ponadto, kulkowanie jest preferowane także ze względów higienicznych, gdyż pozwala na szybkie i skuteczne usunięcie wnętrzności oraz uniknięcie psucia się mięsa podczas przechowywania zwierzyny łownej.
W kontekście łowieckim, prawidłowe przeprowadzenie procesu kulkowania wymaga od myśliwego precyzji oraz znajomości anatomicznej budowy ptaków łownych. Niezwykle istotne jest również stosowanie odpowiednich narzędzi i kul kalibrowanych do danego gatunku ptactwa, aby zapewnić szybką i humanitarną śmierć zwierzyny.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kulkowanie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kordelas
krótka biała broń myśliwska w kształcie długiego prostego noża. Służył do dobijania grubej zwierzyny. Rękojeści kordelasa najczęściej wykonane były z rogu, a okucia pochwy zdobione (...)
- kosz jastrzębi
samołówka do chwytania żywcem drapieżników skrzydlatych stosowana w sokolnictwie.
- kapiszonówka, kapiszonówka, pistonówka
odprzodowa broń palna z zamkiem kapiszonowym, złożonym z kominka, czyli rurki doprowadzającej ogień do prochu znajdującego się w komorze lufy, i kurka sprężynowego z mechanizmem spustowym. (...)
- kultura łowiecka
całokształt materialnych i duchowych osiągnięć łowiectwa na przestrzeni wieków. W jej zakres wchodzi m.in. literatura myśliwska, malarstwo, rzeźba, muzyka, język łowiecki, tradycje, (...)
- kozica, kozica (Rupicapra rupicapra L.)
ssak z rodziny krętorogich, żyjący w strefie alpejskiej. W Polsce występują nielicznie wyłącznie w Tatrach i znajdują się pod całkowitą ochroną.
- kulka
haczyk drewniany lub metalowy (niekiedy rogowy) służący do szybkiego patroszenia ptactwa (ważne w lecie podczas upałów).
- koza, koza, siuta
samica sarny.
- kęsy, kęsy, zajady
zęby ssaków drapieżnych.
- komora gniazdowa
rozszerzona część nory, przeznaczona do wychowu młodych.
- koźlak
młode sarny do 1 roku życia