Definicja hasła: kosz jastrzębi
- kosz jastrzębi
samołówka do chwytania żywcem drapieżników skrzydlatych stosowana w sokolnictwie.
Kosz jastrzębi to rodzaj samołówki wykorzystywanej w sokolnictwie do chwytania żywcem drapieżników skrzydlatych, zwłaszcza jastrzębi. Jest to tradycyjne narzędzie łowieckie, stosowane od wieków w celu tresury i szkolenia ptaków drapieżnych do polowań.
Kosz jastrzębi składa się z kilku elementów, w tym drewnianej lub metalowej ramy pokrytej siatką, na której osadzone są przynęty lub przynętujące ptaki. Z reguły kosz jest umieszczany na szczycie stołu lub platformy, a z jego wnętrza przynętywy są podnoszone, aby skupić uwagę ptaków drapieżnych.
Podczas polowania przy użyciu kosza jastrzębiego sokolnik wypuszcza swojego szkolonego ptaka drapieżnego (np. sokoła) do lotu. Gdy ptak drapieżny dopadnie przynętującą zdobycz, sokolnik upuszczając linę uruchamia mechanizm opuszczający kosz jastrzębi, który pozwala na schwytanie żywej zdobyczy. Następnie sokolnik odpina kosz i wydobywa zdobycz.
Stosowanie kosza jastrzębiego wymaga dużego doświadczenia i precyzji ze strony sokolnika oraz odpowiedniej treningu dla ptaków drapieżnych. Współcześnie praktyka ta w wielu krajach objęta jest regulacjami prawnymi mającymi na celu ochronę dzikich populacji ptaków drapieżnych oraz zapewnienie odpowiednich warunków dla szkolenia i użytkowania tych zwierząt.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kosz jastrzębi w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- krzyżak
lis mający ciemne futro z czarną pręgą wzdłuż grzbietu i w poprzek przez łopatki.
- kwadruplet
cztery kolejne bezpośrednie celne strzały oddane przez myśliwego.
- kniazić
o zającu: wydawać głos przerażenia podobny do płaczu dziecka.
- kądziel
obfite, długie owłosienie na karku, szyi i garbie żubra.
- królik, królik (Oryctolagus cunicu- lus L.)
gatunek z rodziny zającowatych. Długość ciała 35-50 cm, ogona 4,5-7,5 cm, ciężar 1,5-2 kg. Sierść na wierzchu ciała szara, spód biały, kończyny żółtorude. Zamieszkuje suche lasy (...)
- kaptur, kaptur, kapa, karnal
nakrycie głowy ptaka łowczego, mające na celu zasłonięcie oczu podczas łowów. W ten sposób nie może on atakować zwierzyny, której myśliwy nie chce zdobyć. Kaptur myśliwy zdejmuje (...)
- kiść
1) pęk białych włosów na końcu ogona borsuka,
2) zakończenie ogona żubra.
- kuropatwa, kuropatwa (Perdix perdix L.)
ptak z rzędu kuraków. Upierzenie samca szarobrązowe rdzawo poprzecznie pręgowane, spód ciała popielaty z ciemniejszymi kreskami oraz dużą brązową plamą w kształcie podkowy w dolnej (...)
- kaczki właściwe, kaczki właściwe, pływające
kaczki o wydłużonym kształcie ciała, ogonie lekko zadartym, do końca którego sięgają skrzydła. Dobrze latają. Gniazda zakładają na lądzie, blisko wody. Żerują na lądzie i w (...)
- kniazienie
odgłos wydawany przez przestraszonego zająca