Definicja hasła: kosz jastrzębi
- kosz jastrzębi
samołówka do chwytania żywcem drapieżników skrzydlatych stosowana w sokolnictwie.
Kosz jastrzębi to rodzaj samołówki wykorzystywanej w sokolnictwie do chwytania żywcem drapieżników skrzydlatych, zwłaszcza jastrzębi. Jest to tradycyjne narzędzie łowieckie, stosowane od wieków w celu tresury i szkolenia ptaków drapieżnych do polowań.
Kosz jastrzębi składa się z kilku elementów, w tym drewnianej lub metalowej ramy pokrytej siatką, na której osadzone są przynęty lub przynętujące ptaki. Z reguły kosz jest umieszczany na szczycie stołu lub platformy, a z jego wnętrza przynętywy są podnoszone, aby skupić uwagę ptaków drapieżnych.
Podczas polowania przy użyciu kosza jastrzębiego sokolnik wypuszcza swojego szkolonego ptaka drapieżnego (np. sokoła) do lotu. Gdy ptak drapieżny dopadnie przynętującą zdobycz, sokolnik upuszczając linę uruchamia mechanizm opuszczający kosz jastrzębi, który pozwala na schwytanie żywej zdobyczy. Następnie sokolnik odpina kosz i wydobywa zdobycz.
Stosowanie kosza jastrzębiego wymaga dużego doświadczenia i precyzji ze strony sokolnika oraz odpowiedniej treningu dla ptaków drapieżnych. Współcześnie praktyka ta w wielu krajach objęta jest regulacjami prawnymi mającymi na celu ochronę dzikich populacji ptaków drapieżnych oraz zapewnienie odpowiednich warunków dla szkolenia i użytkowania tych zwierząt.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kosz jastrzębi w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- klacz
1) szyk lotu niektórych ptaków wędrownych, np. gęsi, żurawi;
2) dźwignia otwierająca broń łamaną;
3) przyrząd służący do wyciągania łusek z broni śrutowej (jeżeli nie (...)
- kwiel
gwizdek służący do przywabiania ptaka łowczego
- kwilić
o ptakach drapieżnych: wydawać głos.
- kotna
samica sarny, muflona, kozicy, rysia, zająca, królika, która nosi płód.
- kaptur, kaptur, kapa, karnal
nakrycie głowy ptaka łowczego, mające na celu zasłonięcie oczu podczas łowów. W ten sposób nie może on atakować zwierzyny, której myśliwy nie chce zdobyć. Kaptur myśliwy zdejmuje (...)
- kapiszonówka, kapiszonówka, pistonówka
odprzodowa broń palna z zamkiem kapiszonowym, złożonym z kominka, czyli rurki doprowadzającej ogień do prochu znajdującego się w komorze lufy, i kurka sprężynowego z mechanizmem spustowym. (...)
- kiść
1) pęk białych włosów na końcu ogona borsuka,
2) zakończenie ogona żubra.
- kordelas
krótka biała broń myśliwska w kształcie długiego prostego noża. Służył do dobijania grubej zwierzyny. Rękojeści kordelasa najczęściej wykonane były z rogu, a okucia pochwy zdobione (...)
- kiszonka
karma dla zwierzyny konserwowana przez kiszenie masy roślinnej. Do przygotowania używa się te rośliny, które zwierzyna chętnie zjada w stanie zielonym, a więc: młode pędy, liście drzew i (...)
- kapelusznik
staropolskie określenie bardzo starego odyńca.