Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: kosz jastrzębi

kosz jastrzębi

samołówka do chwytania żywcem drapieżników skrzydlatych stosowana w sokolnictwie.

Kosz jastrzębi to rodzaj samołówki wykorzystywanej w sokolnictwie do chwytania żywcem drapieżników skrzydlatych, zwłaszcza jastrzębi. Jest to tradycyjne narzędzie łowieckie, stosowane od wieków w celu tresury i szkolenia ptaków drapieżnych do polowań.

Kosz jastrzębi składa się z kilku elementów, w tym drewnianej lub metalowej ramy pokrytej siatką, na której osadzone są przynęty lub przynętujące ptaki. Z reguły kosz jest umieszczany na szczycie stołu lub platformy, a z jego wnętrza przynętywy są podnoszone, aby skupić uwagę ptaków drapieżnych.

Podczas polowania przy użyciu kosza jastrzębiego sokolnik wypuszcza swojego szkolonego ptaka drapieżnego (np. sokoła) do lotu. Gdy ptak drapieżny dopadnie przynętującą zdobycz, sokolnik upuszczając linę uruchamia mechanizm opuszczający kosz jastrzębi, który pozwala na schwytanie żywej zdobyczy. Następnie sokolnik odpina kosz i wydobywa zdobycz.

Stosowanie kosza jastrzębiego wymaga dużego doświadczenia i precyzji ze strony sokolnika oraz odpowiedniej treningu dla ptaków drapieżnych. Współcześnie praktyka ta w wielu krajach objęta jest regulacjami prawnymi mającymi na celu ochronę dzikich populacji ptaków drapieżnych oraz zapewnienie odpowiednich warunków dla szkolenia i użytkowania tych zwierząt.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kosz jastrzębi w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

koziołek aportowy

drewniany wałek cieńszy w środku, służący do nauki prawidłowego aportowania młodych psów myśliwskich.

kaptur, kaptur, kapa, karnal

nakrycie głowy ptaka łowczego, mające na celu zasłonięcie oczu podczas łowów. W ten sposób nie może on atakować zwierzyny, której myśliwy nie chce zdobyć. Kaptur myśliwy zdejmuje (...)

klangor

jednostajny głos żurawi.

kudłacz

gwarowa nazwa niedźwiedzia.

krzyk

głos dzikich gęsi i łabędzi.

kura

samica niektórych ptaków (w tym wszystkich kuraków).

kapelusznik

staropolskie określenie bardzo starego odyńca.

kulka

haczyk drewniany lub metalowy (niekiedy rogowy) służący do szybkiego patroszenia ptactwa (ważne w lecie podczas upałów).

korona

co najmniej trzy wierzchołkowe odnogi wieńca jelenia kończące tyki. W zależności od kształtu noszą rozmaite nazwy: dłoniasta, kandelabrowa, kielichowa, kotwicowa, krzaczasta, łopaciasta (...)

kielnia

inaczej plusk.