Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: kosz jastrzębi

kosz jastrzębi

samołówka do chwytania żywcem drapieżników skrzydlatych stosowana w sokolnictwie.

Kosz jastrzębi to rodzaj samołówki wykorzystywanej w sokolnictwie do chwytania żywcem drapieżników skrzydlatych, zwłaszcza jastrzębi. Jest to tradycyjne narzędzie łowieckie, stosowane od wieków w celu tresury i szkolenia ptaków drapieżnych do polowań.

Kosz jastrzębi składa się z kilku elementów, w tym drewnianej lub metalowej ramy pokrytej siatką, na której osadzone są przynęty lub przynętujące ptaki. Z reguły kosz jest umieszczany na szczycie stołu lub platformy, a z jego wnętrza przynętywy są podnoszone, aby skupić uwagę ptaków drapieżnych.

Podczas polowania przy użyciu kosza jastrzębiego sokolnik wypuszcza swojego szkolonego ptaka drapieżnego (np. sokoła) do lotu. Gdy ptak drapieżny dopadnie przynętującą zdobycz, sokolnik upuszczając linę uruchamia mechanizm opuszczający kosz jastrzębi, który pozwala na schwytanie żywej zdobyczy. Następnie sokolnik odpina kosz i wydobywa zdobycz.

Stosowanie kosza jastrzębiego wymaga dużego doświadczenia i precyzji ze strony sokolnika oraz odpowiedniej treningu dla ptaków drapieżnych. Współcześnie praktyka ta w wielu krajach objęta jest regulacjami prawnymi mającymi na celu ochronę dzikich populacji ptaków drapieżnych oraz zapewnienie odpowiednich warunków dla szkolenia i użytkowania tych zwierząt.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kosz jastrzębi w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kotka

samica rysia.

kurek

w broni myśliwskiej część zamka, która uderza w iglicę (zob. zamek).

kantak

pazur na tylnym palcu ptaka drapieżnego.

kniazienie

odgłos wydawany przez przestraszonego zająca

kopać

o broni myśliwskiej, uderzającej myśliwego w ramię podczas strzału.

kopno

legowisko zająca w śniegu.

kurkówka

dawna broń myśliwska o zewnętrznych kurkach. Obecnie ponownie wyrabia się bogato zdobione nowoczesne kurkówki.

kiść

1) pęk białych włosów na końcu ogona borsuka,
2) zakończenie ogona żubra.

kita

ogon lisa i wiewiórki.

krzyżak

lis mający ciemne futro z czarną pręgą wzdłuż grzbietu i w poprzek przez łopatki.