Definicja hasła: kiszonka
- kiszonka
karma dla zwierzyny konserwowana przez kiszenie masy roślinnej. Do przygotowania używa się te rośliny, które zwierzyna chętnie zjada w stanie zielonym, a więc: młode pędy, liście drzew i krzewów, borówkę czernicę, rośliny zielne oraz, jako dodatki, cetynę sosnową, świerkową i jodłową. Drobno posiekane ww. rośliny układamy w silosie (np. z kręgów studziennych), mocno ubijamy, a następnie szczelnie zatykamy. Kiszonka stanowi wysokowartościową karmę soczystą.
Kiszonka to karma dla zwierząt, w tym również zwierzyny łownej, która powstaje poprzez kiszenie masy roślinnej. Do jej przygotowania wykorzystuje się rośliny, które są chętnie zjadane przez zwierzęta w stanie zielonym, takie jak młode pędy, liście drzew i krzewów, borówka czernica oraz inne rośliny zielne. Dodatkowo jako składniki mogą zostać użyte cetyna sosnowa, świerkowa i jodłowa. Proces przygotowania polega na drobno posiekanym ułożeniu ww. roślin w silosie, który następnie jest mocno ubijany i szczelnie zatykany. Kiszonka stanowi wysokowartościową karmę soczystą dla zwierząt.
Kiszonka jest popularna wśród myśliwych ze względu na jej łatwość przechowywania i możliwość długotrwałego przechowywania. Jest to istotne, gdyż myśliwi często udają się na polowania w odległe rejony, gdzie nie ma dostępu do świeżych produktów spożywczych. Poza funkcją karmiarską, kiszonka wykorzystywana jest również jako środek zapobiegawczy przed chorobami zakaźnymi u zwierząt. Proces fermentacji bakteryjnej podczas kiszenia sprawia, że produkty te stają się trudne do strawienia dla drobnoustrojów chorobotwórczych.
Dodatkowo kiszonka stosowana jest po to, aby poprawić smak i aromat mięsa. Kiszenie roślin powoduje zwiększenie soczystości i aromatu mięsa zwierzęcego po spożyciu przez nie kiszonki. To ważne zwłaszcza dla myśliwych, którzy pragną cieszyć się smakiem swojego upolowanego mięsa po procesie przyrządzania potrawy.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kiszonka w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- komora nabojowa
część lufy, do której wkłada się nabój. Długość komory nabojowej jest wybita razem z kalibrem na zewnętrznej jej stronie (np. 12/70 oznacza, że komora nabojowa ma 70 mm dlugości). W (...)
- koło łowieckie
podstawowa komórka organizacyjna PZŁ. Zrzesza myśliwych członków PZŁ i dzierżawi obwód łowiecki, na którym prowadzi gospodarkę łowiecką. Koło łowieckie liczy przeważnie od 15 do 30 (...)
- kipieć
o zającu: sadzić na oślep.
- konserwacja broni
jedna z najważniejszych czynności gwarantująca długie i sprawne działanie broni. Po wyczyszczeniu broni, lufy pokrywamy smarem neutralizującym działanie mas powybuchowych. Smar ten (...)
- kultura łowiecka
całokształt materialnych i duchowych osiągnięć łowiectwa na przestrzeni wieków. W jej zakres wchodzi m.in. literatura myśliwska, malarstwo, rzeźba, muzyka, język łowiecki, tradycje, (...)
- konkursy psów myśliwskich
imprezy mające na celu sprawdzenie umiejętności psa myśliwskiego. Organizuje się konkursy specjalistyczne, np. norowców, ogarów, spanieli itp. oraz jesienne konkursy psa wszechstronnego, (...)
- kryteria odstrzału jeleni
podział byków na klasy wiekowe:
klasa I - 1-4 poroże (do 5 roku życia),
klasa II - 5-9 poroże (6-10 roku życia),
klasa III - 10 poroże i starsze (od 11 roku życia),
(...)
- krakwa, krakwa (Anas strepera L.)
ptak z rzędu blaszkodziobych, należący do kaczek właściwych. Długość ciała 49-51 cm, rozpiętość skrzydeł 82-85 cm, ciężar ciała około 0,5 kg. Samiec w upierzeniu godowym jest (...)
- kantak
pazur na tylnym palcu ptaka drapieżnego.