Definicja hasła: klaskanie
- klaskanie
inaczej korkowanie.
Klaskanie, zwane także korkowaniem, jest trzecią zwrotką pieśni głuszca. Stanowi technikę łowiecką polegającą na wywoływaniu dźwięku poprzez uderzanie w dłonie lub inne powierzchnie. Jest to skuteczna metoda wabienia zwierząt, szczególnie ptaków takich jak głuszce i bażanty. Klaskanie może być wykonywane na różne sposoby, zazwyczaj poprzez uderzanie dłońmi o siebie lub inne powierzchnie, takie jak drzewa lub kamienie. Istnieje również możliwość rytmicznego uderzania palcami o dłonie lub palce o inne powierzchnie w celu wytworzenia sekwencji dźwięków.
Technika klaskania jest nie tylko stosowana do przyciągania ptaków do konkretnego miejsca, ale także do odstraszania ich od innych obszarów. Myśliwi często używają tego sposobu, aby przemieszczać ptaki w określoną stronę lub odstraszyć je od obszarów polowań. Klaskanie jest zatem skutecznym narzędziem w rękach myśliwych przy polowaniu na ptaki, umożliwiając manipulację ich ruchami i lokalizacją. Dzięki temu klaskanie stanowi istotną praktykę zarówno podczas pozyskiwania pokarmu jak i zarządzania populacjami dzikich ptaków.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj klaskanie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kucharka
pierwsza kaczka przybywająca na zloty
- kwadruplet
cztery kolejne bezpośrednie celne strzały oddane przez myśliwego.
- klacz
1) szyk lotu niektórych ptaków wędrownych, np. gęsi, żurawi;
2) dźwignia otwierająca broń łamaną;
3) przyrząd służący do wyciągania łusek z broni śrutowej (jeżeli nie (...)
- krykucha
kaczka krzyżówka wyhodowana w niewoli, służąca do wabienia kaczorów podczas wiosennych godów. Wypuszczona na wodę w pobliżu stanowiska myśliwego przywabia kaczory.
- krechtanie
głos wydawany przez głuszce podczas zapadów.
- korozja luf
uszkodzenie gładzi luf na skutek szkodliwego działania nieusuniętych resztek spalonego prochu.
- koryto dzicze
tor przejścia dzików w głębokim śniegu.
- kaczki właściwe, kaczki właściwe, pływające
kaczki o wydłużonym kształcie ciała, ogonie lekko zadartym, do końca którego sięgają skrzydła. Dobrze latają. Gniazda zakładają na lądzie, blisko wody. Żerują na lądzie i w (...)
- kobuz, kobuz (Falko subbuteo L.)
ptak z rodziny sokołów, gnieżdżący się w lasach i zagajnikach, objęty ochroną -|- dawniej ceniony w sokolnictwie.