Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: klaskanie

klaskanie

inaczej korkowanie.

Klaskanie, zwane także korkowaniem, jest trzecią zwrotką pieśni głuszca. Stanowi technikę łowiecką polegającą na wywoływaniu dźwięku poprzez uderzanie w dłonie lub inne powierzchnie. Jest to skuteczna metoda wabienia zwierząt, szczególnie ptaków takich jak głuszce i bażanty. Klaskanie może być wykonywane na różne sposoby, zazwyczaj poprzez uderzanie dłońmi o siebie lub inne powierzchnie, takie jak drzewa lub kamienie. Istnieje również możliwość rytmicznego uderzania palcami o dłonie lub palce o inne powierzchnie w celu wytworzenia sekwencji dźwięków.

Technika klaskania jest nie tylko stosowana do przyciągania ptaków do konkretnego miejsca, ale także do odstraszania ich od innych obszarów. Myśliwi często używają tego sposobu, aby przemieszczać ptaki w określoną stronę lub odstraszyć je od obszarów polowań. Klaskanie jest zatem skutecznym narzędziem w rękach myśliwych przy polowaniu na ptaki, umożliwiając manipulację ich ruchami i lokalizacją. Dzięki temu klaskanie stanowi istotną praktykę zarówno podczas pozyskiwania pokarmu jak i zarządzania populacjami dzikich ptaków.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj klaskanie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kara myśliwska

ukaranie myśliwego za wykroczenie przeciwko przepisom łowieckim, jak również przeciwko etyce, czy nawet językowi łowieckiemu.

kudłacz

gwarowa nazwa niedźwiedzia.

korona

co najmniej trzy wierzchołkowe odnogi wieńca jelenia kończące tyki. W zależności od kształtu noszą rozmaite nazwy: dłoniasta, kandelabrowa, kielichowa, kotwicowa, krzaczasta, łopaciasta (...)

kapturzenie

nakrywanie kapturem głowy ptaka łowczego.

kosz

1) osłona wypleciona z wikliny, ustawiona przed stanowiskiem myśliwego (zob. stanowisko myśliwskie stałe);
2) (...)

koźlak

młode sarny do 1 roku życia

kominek

w strzelbach kapiszonowych rurka wkręcona do komory nabojowej, na którą nakładało się kapiszon. Doprowadzała ona ogień do prochu (zob. (...)

kiść

1) pęk białych włosów na końcu ogona borsuka,
2) zakończenie ogona żubra.

kłuć

ugodzić zwierza oszczepem lub kordelasem.

kotłowy

dawniej członek służby książęcej, zajmujący się żywieniem psów myśliwskich.