Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: klaskanie

klaskanie

inaczej korkowanie.

Klaskanie, zwane także korkowaniem, jest trzecią zwrotką pieśni głuszca. Stanowi technikę łowiecką polegającą na wywoływaniu dźwięku poprzez uderzanie w dłonie lub inne powierzchnie. Jest to skuteczna metoda wabienia zwierząt, szczególnie ptaków takich jak głuszce i bażanty. Klaskanie może być wykonywane na różne sposoby, zazwyczaj poprzez uderzanie dłońmi o siebie lub inne powierzchnie, takie jak drzewa lub kamienie. Istnieje również możliwość rytmicznego uderzania palcami o dłonie lub palce o inne powierzchnie w celu wytworzenia sekwencji dźwięków.

Technika klaskania jest nie tylko stosowana do przyciągania ptaków do konkretnego miejsca, ale także do odstraszania ich od innych obszarów. Myśliwi często używają tego sposobu, aby przemieszczać ptaki w określoną stronę lub odstraszyć je od obszarów polowań. Klaskanie jest zatem skutecznym narzędziem w rękach myśliwych przy polowaniu na ptaki, umożliwiając manipulację ich ruchami i lokalizacją. Dzięki temu klaskanie stanowi istotną praktykę zarówno podczas pozyskiwania pokarmu jak i zarządzania populacjami dzikich ptaków.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj klaskanie w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kaczki

nazwa obejmująca szereg gatunków z rzędu blaszkodziobych. Dzielimy je na kaczki właściwe, czyli pływające, oraz grążyce.

kwadruplet

cztery kolejne bezpośrednie celne strzały oddane przez myśliwego.

królik, królik (Oryctolagus cunicu- lus L.)

gatunek z rodziny zającowatych. Długość ciała 35-50 cm, ogona 4,5-7,5 cm, ciężar 1,5-2 kg. Sierść na wierzchu ciała szara, spód biały, kończyny żółtorude. Zamieszkuje suche lasy (...)

kokanie

głos wydawany przez cieciorkę.

kroczyć

o zwierzynie: iść stępa.

koziołek

młody kozioł.

kocierz pieleszna

gniazdo lęgowe rysia.

koźlę

młoda sarna do 1 roku życia, bez względu na płeć.

kominek

w strzelbach kapiszonowych rurka wkręcona do komory nabojowej, na którą nakładało się kapiszon. Doprowadzała ona ogień do prochu (zob. (...)

karnal

inaczej kaptur.