Definicja hasła: klaskanie
- klaskanie
inaczej korkowanie.
Klaskanie, zwane także korkowaniem, jest trzecią zwrotką pieśni głuszca. Stanowi technikę łowiecką polegającą na wywoływaniu dźwięku poprzez uderzanie w dłonie lub inne powierzchnie. Jest to skuteczna metoda wabienia zwierząt, szczególnie ptaków takich jak głuszce i bażanty. Klaskanie może być wykonywane na różne sposoby, zazwyczaj poprzez uderzanie dłońmi o siebie lub inne powierzchnie, takie jak drzewa lub kamienie. Istnieje również możliwość rytmicznego uderzania palcami o dłonie lub palce o inne powierzchnie w celu wytworzenia sekwencji dźwięków.
Technika klaskania jest nie tylko stosowana do przyciągania ptaków do konkretnego miejsca, ale także do odstraszania ich od innych obszarów. Myśliwi często używają tego sposobu, aby przemieszczać ptaki w określoną stronę lub odstraszyć je od obszarów polowań. Klaskanie jest zatem skutecznym narzędziem w rękach myśliwych przy polowaniu na ptaki, umożliwiając manipulację ich ruchami i lokalizacją. Dzięki temu klaskanie stanowi istotną praktykę zarówno podczas pozyskiwania pokarmu jak i zarządzania populacjami dzikich ptaków.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj klaskanie w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kicać
o zającu lub króliku: poruszać się wolnymi skokami.
- komora
klatka piersiowa zwierzyny grubej. Strzał na komorę jest najpewniejszy.
- konserwacja broni
jedna z najważniejszych czynności gwarantująca długie i sprawne działanie broni. Po wyczyszczeniu broni, lufy pokrywamy smarem neutralizującym działanie mas powybuchowych. Smar ten (...)
- kotna
samica sarny, muflona, kozicy, rysia, zająca, królika, która nosi płód.
- klapanie
pierwsza zwrotka pieśni głuszca (zob. pieśń głuszca).
- karmisko
miejsce zadawania karmy dla zwierzyny.
- kaczki
nazwa obejmująca szereg gatunków z rzędu blaszkodziobych. Dzielimy je na kaczki właściwe, czyli pływające, oraz grążyce.
- kabłąk
osłona spustu (spustów) w broni myśliwskiej.
- kwilić
o ptakach drapieżnych: wydawać głos.
- kobuz, kobuz (Falko subbuteo L.)
ptak z rodziny sokołów, gnieżdżący się w lasach i zagajnikach, objęty ochroną -|- dawniej ceniony w sokolnictwie.