Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: klekotać

klekotać

kołatać kołatkami podczas polowania z naganką.

Klekotanie jest techniką polowania wykorzystującą kołatki do przyciągania zwierzyny, głównie dzikich zwierząt takich jak dziki, sarny i jelenie. Technika polega na wydawaniu odgłosów przez kołatki, które imitują dźwięki wydawane przez zdenerwowane lub zaniepokojone zwierzęta. Dzięki temu zwierzyna czuje się zmuszona do ucieczki bądź ukrycia. Klekotanie może być stosowane samodzielnie lub w połączeniu z innymi technikami polowania, takimi jak śledzenie lub naganiacz. Może to pomóc skupić uwagę dzikich zwierząt na łowcy bądź odwrócić je od śledzonego obiektu, a także skierować je w kierunku pożądanego celu. Klekotanie jest skuteczną metodą polowania, a jako imitacja naturalnych dźwięków dzikiej zwierzyny, stanowi skuteczne narzędzie dla myśliwych pragnących osiągnąć sukces w polowaniu na dzikie zwierzęta.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj klekotać w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kryteria odstrzału jeleni

podział byków na klasy wiekowe:
klasa I - 1-4 poroże (do 5 roku życia),
klasa II - 5-9 poroże (6-10 roku życia),
klasa III - 10 poroże i starsze (od 11 roku życia),
(...)

kraczajka

przenośna podpórka do broni (inna nazwa: pastorał)

kierdel

stado muflonów lub kozic.

kureń, kureń, budan

poleska nazwa szałasu myśliwskiego z desek, częściowo przysypanego ziemią.

kwoktać

o samicy głuszca lub cietrzewia: wydawać głos.

kiszonka

karma dla zwierzyny konserwowana przez kiszenie masy roślinnej. Do przygotowania używa się te rośliny, które zwierzyna chętnie zjada w stanie zielonym, a więc: młode pędy, liście drzew i (...)

kocioł

sposób polowania na zające, polegający na otaczaniu terenu przez myśliwych rozdzielanych naganiaczami. Następnie myśliwi (wraz z naganiaczami) posuwają się koncentrycznie do środka (...)

kurkówka

dawna broń myśliwska o zewnętrznych kurkach. Obecnie ponownie wyrabia się bogato zdobione nowoczesne kurkówki.

kandelabrowa korona

zob. korona.

królik, królik (Oryctolagus cunicu- lus L.)

gatunek z rodziny zającowatych. Długość ciała 35-50 cm, ogona 4,5-7,5 cm, ciężar 1,5-2 kg. Sierść na wierzchu ciała szara, spód biały, kończyny żółtorude. Zamieszkuje suche lasy (...)