Definicja hasła: kryteria odstrzału sarn
- kryteria odstrzału sarn
podział rogaczy na klasy wiekowe:
klasa I - 1 i 2 poroże (2 i 3 rok życia),
klasa II - 3 i 4 poroże (4 i 5 rok życia),
klasa III - 5 poroże i starsze (6 rok życia i starsze),
rogacze selekcyjne:
klasa I - guzikarze, szpicaki, myłkusy oraz bardzo słabe widłaki (w 2 porożu - 3 roku życia),
klasa II - szydlarze, słabe widłaki i słabe szóstaki, myłkusy,
klasa III - szydlarze, widłaki, słabe i średnie szóstaki, myłkusy. Selekcja kóz i koźląt według takich samych zasad jak selekcja łań i cieląt.
Kryteria odstrzału sarn to zbiór wytycznych określających, które osobniki rogaczy powinny zostać odstrzelone w celu zachowania zdrowych populacji dzikiej zwierzyny. Podział rogaczy na klasy wiekowe obejmuje trzy kategorie: klasa I (1 i 2 poroże, czyli 2 i 3 rok życia), klasa II (3 i 4 poroże, czyli 4 i 5 rok życia) oraz klasa III (5 poroże i starsze, czyli 6 rok życia i starsze). Dodatkowo, istnieją rogacze selekcyjne, podzielone na trzy klasy: klasa I (guzikarze, szpicaki, myłkusy oraz bardzo słabe widłaki w 2 porożu - 3 roku życia), klasa II (szydlarze, słabe widłaki i słabe szóstaki, myłkusy) oraz klasa III (szydlarze, widłaki, słabe i średnie szóstaki, myłkusy). Selekcja kóz i koźląt odbywa się według tych samych zasad co selekcja łani i cieląt.
Kryteria odstrzału sarn mają na celu zapobieganie nadmiernemu odstrzałowi populacji dzikiej zwierzyny. Poprzez ich stosowanie można zagwarantować zachowanie zdrowego poziomu populacji oraz zapobiec wykorzystywaniu zasobów naturalnych w sposób przekraczający rytm wzrostu populacji. Ponadto umożliwia to utrzymanie równowagi między populacjami dzikich zwierząt a lokalną ludnością. Wytyczne te mogą być także stosowane do innych gatunków dzikich zwierząt, jak np. jelenie czy daniele. Dzięki nim możliwe jest zarządzanie zasobami dzikiej zwierzyny w sposób zrównoważony oraz ochrona różnorodności biologicznej.
Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kryteria odstrzału sarn w wyszukiwarce Google
Inne hasła na literę K
- kłusownik
człowiek uprawiający kłusownictwo.
- koło łowieckie
podstawowa komórka organizacyjna PZŁ. Zrzesza myśliwych członków PZŁ i dzierżawi obwód łowiecki, na którym prowadzi gospodarkę łowiecką. Koło łowieckie liczy przeważnie od 15 do 30 (...)
- kaczkarnia
ośrodek sztucznej hodowli dzikich kaczek.
- kapiszonówka, kapiszonówka, pistonówka
odprzodowa broń palna z zamkiem kapiszonowym, złożonym z kominka, czyli rurki doprowadzającej ogień do prochu znajdującego się w komorze lufy, i kurka sprężynowego z mechanizmem spustowym. (...)
- korkociągi
parostki rogacza skręcone na ogół na skutek motylicy wątrobowej.
- kultura łowiecka
całokształt materialnych i duchowych osiągnięć łowiectwa na przestrzeni wieków. W jej zakres wchodzi m.in. literatura myśliwska, malarstwo, rzeźba, muzyka, język łowiecki, tradycje, (...)
- kniejówka
1) trąbka myśliwska, przeważnie drewniana z kościanym ustnikiem, służąca do dawania sygnałów myśliwskich;
2) broń myśliwska kombinowana, o jednej lufie kulowej i jednej śrutowej (...)
- komora gniazdowa
rozszerzona część nory, przeznaczona do wychowu młodych.
- kapiszon, kapiszon, piston
dawna nazwa spłonki, którą stanowiła miedziana lub mosiężna miseczka nakryta kapturkiem i zawierająca rtęć piorunującą. Kapiszon nakładano na kominek zamka broni kapiszonowej. Od (...)
- kotna
samica sarny, muflona, kozicy, rysia, zająca, królika, która nosi płód.