Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: kaczor

kaczor

samiec dzikiej kaczki.

Kaczor to samiec dzikiej kaczki, charakteryzujący się większym i cięższym ciałem niż samica. Posiada także dłuższy i bardziej wyrazisty dziób oraz charakterystyczne, czarne pióra na głowie i szyi. Jego skrzydła są zazwyczaj długie i szerokie, często białe lub srebrne. Ogólnie kaczory są bardzo aktywnymi ptakami, które lubią pływać po wodzie. Ich głośny kwak może być słyszany na duże odległości, a samce często polują na ryby i inne małe stworzenia wodne oraz spożywają rośliny wodne.

Kaczor jest również wiernym partnerem i potrafi pozostać z jedną samicą przez całe życie, podczas gdy para się rozdziela, samiec opuszcza stado i szuka nowego partnera. Jest także bardzo terytorialny oraz zdolny do agresywnych zachowań wobec innych ptaków lub zwierząt naruszających jego terytorium. Kaczory to znaczący element dla ekosystemów wodnych, wkładając swój udział poprzez polowanie oraz dyspersję nasion roślin wodnych.

Warto zauważyć, że w środowisku łowieckim kaczory są popularnym obiektem dla myśliwych ze względu na walory estetyczne ich upierzenia oraz wartość gastronomiczną ich mięsa. Polowanie na kaczory wymaga jednak posiadania stosownych zezwoleń i przestrzegania określonych limitów polowań określonych przez przepisy prawa łowieckiego.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj kaczor w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

kłusownictwo

nielegalne wchodzenie w posiadanie zwierzyny.

klapak

młoda jeszcze nielotna kaczka.

klatka szczeblasta

pomieszczenie wykonane z prętów drewnianych i umieszczone na polu, służące do trzymania ptaków myśliwskich.

kolba

końcowa, szersza część łoża broni myśliwskiej (zob. broń myśliwska).

koziołek aportowy

drewniany wałek cieńszy w środku, służący do nauki prawidłowego aportowania młodych psów myśliwskich.

kudły

zmierzwiona długa sierść niedźwiedzia.

kierdel

stado muflonów lub kozic.

kapelusznik

staropolskie określenie bardzo starego odyńca.

komora gniazdowa

rozszerzona część nory, przeznaczona do wychowu młodych.

kniazić

o zającu: wydawać głos przerażenia podobny do płaczu dziecka.