Internetowy Słownik Łowiecki

Definicja hasła: klatka szczeblasta

klatka szczeblasta

pomieszczenie wykonane z prętów drewnianych i umieszczone na polu, służące do trzymania ptaków myśliwskich.

Klatka szczeblasta to narzędzie wykorzystywane przez myśliwych do przechowywania ptaków myśliwskich. Składa się z pomieszczenia wykonanego z drewnianych prętów ułożonych w kształcie szczebla. Klatka jest umieszczana na polu i służy do tymczasowego trzymania ptaków, zapewniając im bezpieczne i wygodne warunki. Wykonuje się ją z różnych rodzajów drewna, takich jak dąb, buk czy brzoza, przy czym istotne jest odpowiednie zaimpregnowanie drewna celem ochrony przed gnicie i rozkładem.

Klatka szczeblasta cechuje się lekkością oraz łatwością transportu, co sprawia, że jest praktyczna w użyciu. Posiada też duże otwory umożliwiające ptakom swobodne wchodzenie i wychodzenie oraz umożliwiające myśliwemu podawanie pokarmu bez potrzeby otwierania klatki. Dzięki tym właściwościom narzędzie to doskonale sprawdza się także jako środek do treningu ptaków myśliwskich, pozwalając im na swobodne loty i ćwiczenia. Klatka szczeblasta zapewnia więc nie tylko bezpieczną przestrzeń dla ptaków myśliwskich, ale również sprzyja procesowi ich szkolenia.

Ogólnie rzecz biorąc, klatka szczeblasta to ważne narzędzie dla myśliwych, które umożliwia im przechowywanie ptaków myśliwskich podczas polowania oraz treningu tych zwierząt. Dzięki odpowiedniemu zapewnieniu warunków życia w klatce oraz możliwości ćwiczeń lotu ptaki mogą być lepiej przygotowane do udziału w polowaniach.

Potrzebujesz dokładniejszych informacji?
szukaj klatka szczeblasta w wyszukiwarce Google

Inne hasła na literę K

zobacz pełną listę haseł

karma

pokarm dla zwierzyny dostarczany przez myśliwych. Dzieli się ją na: 1) objętościowo suchą: siano, słoma, liściarka, pędy;
2) objętościowo soczystą: ziemniaki, buraki, topinambur, (...)

krzyżówka, krzyżówka (Anas platyrhyn- chos L.)

największa i najpospolitsza z kaczek występujących w naszym kraju, należąca do kaczek właściwych. Kaczor w szacie godowej ma głowę czarno- zieloną z białą obrączką na szyi, (...)

kiść

1) pęk białych włosów na końcu ogona borsuka,
2) zakończenie ogona żubra.

kwiczoł, drozd kwiczoł, kwiczoł, drozd kwiczoł (Turdus pilaris L.)

ptak z rodziny drozdów; grzbiet brązowy, głowa i kuper popielate, na stronie brzusznej brązowe plamy. Długość ciała 25 cm, rozpiętość skrzydeł 47 cm. Zamieszkuje lasy sosnowe i (...)

kurkówka

dawna broń myśliwska o zewnętrznych kurkach. Obecnie ponownie wyrabia się bogato zdobione nowoczesne kurkówki.

karta stanowiskowa

kartka z kolejnymi numerami stanowisk w następujących po sobie miotach. Losowana na początku polowania zbiorowego ułatwia łowczemu sprawne i sprawiedliwe rozstawianie myśliwych.

kolczykowanie

znakowanie zwierzyny specjalnymi znaczkami do celów naukowych.

kulka

haczyk drewniany lub metalowy (niekiedy rogowy) służący do szybkiego patroszenia ptactwa (ważne w lecie podczas upałów).

kureń, kureń, budan

poleska nazwa szałasu myśliwskiego z desek, częściowo przysypanego ziemią.

kreślić

o głuszcach, cietrzewiach i dropiach: chodzić podczas toków po ziemi lub śniegu, kreśląc rozpostartymi skrzydłami i ogonem charakterystyczne bruzdy.