Internetowy Słownik Łowiecki

Kolczykowanie jest techniką stosowaną w celu identyfikacji i znakowania dzikich zwierząt. Polega ono na umieszczeniu specjalnych znaczków, zwanych kolczykami, wokół szyi lub nogi zwierzęcia. Kolczyki są zazwyczaj wykonane z trwałego materiału, takiego jak metal lub tworzywo sztuczne, i posiadają numer identyfikacyjny. Stosowane głównie w celach naukowych, umożliwiają śledzenie populacji dzikiej fauny oraz monitorowanie ich liczebności i migracji. Procedura kolczykowania może być przeprowadzana zarówno przez profesjonalistów, jak i amatorów. W przypadku działań profesjonalnych, zwierzę jest ogłuszone, następnie umieszczany jest na nim kolczyk a na końcu zostaje odurzone i uwolnione. Dla amatorów procedura ta może być bardziej skomplikowana ze względu na konieczność złapania dzikiego zwierzęcia oraz samodzielne umieszczenie na nim kolczyka.

Kolczykowanie ma liczne korzyści zarówno dla badaczy, jak i myśliwych. Po pierwsze, pozwala ono śledzić populacje dzikich zwierząt oraz monitorować ich liczebność oraz migracje. Po drugie, pozwala określić wiek i płeć danego gatunku oraz stwierdzić czy dane zwierzę jest już poddawane polowaniu. Po trzecie, daje możliwość oszacowania skuteczności programów ochrony przyrody oraz monitorowanie wpływu polowań na populacje dzikich zwierząt. Kolczykowanie stanowi ważne narzędzie w badaniach ekologicznych oraz zarządzaniu populacją zwierzyny łownej ciesząc się uznaniem wśród ekologów, naukowców oraz myśliwych.

Poprzez precyzyjną identyfikację osobników poprzez numerowane kolczyki możliwe staje się prowadzenie szeroko zakrojonych badań naukowych dotyczących życia dziko żyjących gatunków - ich zachowań społecznych, dynamiki populacyjnej czy migracji. Dzięki kolczykom łatwiejsza staje się analiza strategii ochrony przyrody a także planowanie racjonalnych działań łowieckich. Co więcej, technika ta istotnie przyczynia się do rozszerzenia bazy wiedzy na temat obszarów występowania i ekologii dziko żyjących gatunków oraz wyznaczania korytarzy migracyjnych co przekłada się na możliwość skuteczniejszej ochrony tych obszarów.

Kolczykowanie podlega surowym regulacjom prawno-administracyjnym mającym na celu zapewnienie dobrostanu zwierząt poddawanych tej procedurze dzięki minimalizacji stresu i cierpienia dla nich związanego z nią. Podlega także kontroli organów ochrony przyrody których zadaniem jest nadzór nad liczbą kolczeń wprowadzanych do obrotu przez producentów gwarantujących atestowaną jakość tych produktów mających służyć badaczom nie tylko jako narzędzia pracy ale także elementarium popularyzujące wśród społeczeństwa istotę badań prowadzonych dla dobra przyrody.